Cytaty z tagiem "porównywanie" [10]

Po naszej ostatniej wielkiej kłótni o pieniądze naprawdę starałam się wcielać w życie hinduską zasadę: nigdy nie patrz w górę i nie porównuj się do tych, którzy stoją nad tobą, zamiast tego patrz w dół i pamiętaj, jakie masz szczęście.

Czy rzeczywiście musimy porównywać ze sobą spadające na nas nieszczęścia? Klasyfikować je, hierarchizować? Jakie to straszne, mieć poczucie bycia „gorszym”, bo doświadcza się czegoś mniej bolesnego.

Kto porównuje, już nie miłuje. Kto miłuje, już nie porównuje.

Każde miejsce ma swoich jaskiniowców. To zajęcie dla specjalistów. Porównują, którzy byli fajniejsi...

Każdy tak odmienny, że porównanie wypadało na korzyść ich obu.

Jedno, co wiem na pewno, to że życie trzeba sobie samemu poukładać. Nikt tego za ciebie nie zrobi.

Porównywanie się jest bardzo głupią postawą, ponieważ każdy człowiek jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Kiedy to zrozumienie ugruntuje się w twojej świadomości, zniknie zazdrość. Każda osoba jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Jesteś po prostu sobą. Nie istniała wcześniej żadna osoba taka jak ty. Taka jak ty osoba nie będzie też istnieć w przyszłości. Nie ma potrzeby, abyś był taki jak ktokolwiek inny. Życie tworzy jedynie oryginały i nie potrzebuje kopii.

Mit pierwszy: odstaw media społecznościowe, a uwolnisz się od porównywania. (...) Niezaglądanie do nich nie sprawi, że zaniknie skłonność do porównywania się z innymi.

Dlatego analizując własną sytuację, skup się na tym, jak TY doświadczasz SWOJEJ przeszłości i w jaki sposób na CIEBIE ona wpłynęła. Przestań obiektywizować swoje doświadczenia i skoncentruj się na swoim subiektywnym świecie. To w nim mieszka źródło twojego dobrostanu. Skup się na sobie, bez porównywania się z innymi ludźmi i ich doświadczeniami, bez umniejszania własnych emocji, bez negowania swoich dziecięcych potrzeb. Fakt, "że inni mieli lub mają gorzej", nie jest żadnym czynnikiem ochronnym i nie sprawia, że to, co ciebie spotkało, traci na znaczeniu.

Często ludzie z mentalnością niedoboru w skrytości ducha życzą innym nieszczęść - nie wielkich nieszczęść, ale drobnych niepowodzeń, które będą ich trzymać "tam, gdzie ich miejsce". Ciagle porównują, zawsze współzawodniczą. Całą energię wkładają w pozyskiwanie rzeczy i ludzi po to, by zwiększyć swoje poczucie wartości. Chca, by inni byli tacy, jak oni tego sobie życzą. Często zależy im na tym, by ich naśladowano, i otaczają się „potakiwaczami”, słabszymi od siebie ludźmi, którzy nie stanowią dla nich wyzwania. Ludziom z mentalnością niedoboru trudno jest się znaleźć w uzupelniającym się zespole, gdyż na różnice patrzą jak na przejaw niesubordynacji i braku lojalności.