Cytaty z tagiem "negatywność" [12]

Negatywne myśli wywołują negatywne reakcje, pozytywne myśli powodują pozytywne reakcje.

(...) jeśli nie będzie w was negatywnych emocji, będziecie znacznie bardziej efektywni. Kiedy w grę wchodzi negatywne uczucie, jesteście ślepi.

Bezpośrednie istnienie ducha, świadomość, zawiera dwa momenty, [moment] wiedzy i [moment] przedmiotowości negatywnej w stosunku do wiedzy. Kiedy w tym elemencie duch się rozwija i eksponuje swoje momenty, to przysługuje im to przeciwieństwo i wszystkie one wy stępują jako postacie świadomości. Nauka o tej drodze jest nauką o doświadczeniu, którego dokonuje świadomość; substancja jest rozpatrywana w taki sposób, w jaki ona i jej ruch są przedmiotem świadomości. Świadomość nie wie i nie pojmuje niczego innego niż tylko to, co występuje w jej doświadczeniu; tym, co występuje w jej doświadczeniu, jest bowiem tylko substancja duchowa, mianowicie jako przedmiot jej jaźni. Duch staje się zaś przedmiotem, ponieważ jest tym ruchem stawania się dla siebie czymś innym, tzn. przedmiotem swojej jaźni oraz znoszenia tego innobytu. A doświadczeniem nazywa się właśnie ten ruch, w którym to, co bezpośrednie, to, co nie zostało doświadczone, tzn. to, co abstrakcyjne — bez względu na to, czy [określenia te dotyczą] zmysłowego bytu, czy tylko pomyślanej prostej istoty [des nur gedachten Einfacheri] — wyobcowuje się, a następnie powraca do siebie z tego wyobcowania i dopiero dzięki temu jest teraz przedstawione w swojej rzeczywistości i prawdzie, jak też jest własnością [Eigentum] świadomości.

Byt jest absolutnie zapośredniczony; jest on substancjalną treścią, która tak samo bezpośrednio jest własnością [Eigentuni] Ja, czymś jaźniowym [selbstisch}, czyli pojęciem. Tym kończy się fenomenologia ducha. Tym, co duch przygotował dla siebie w fenomenologii, jest element wiedzy. Otóż w tym [elemencie] momenty ducha rozwijają się [breiten sich... aus] w formie prostej istoty [in der Form der Einfachheit}, która ma za przedmiot samą siebie. Momenty te nie rozpadają się już na przeciwieństwo bytu i wiedzy, lecz pozostają w prostocie wiedzy, są prawdą w formie prawdy, a ich różność jest tylko różnością treści. Ruchem tych momentów, który w elemencie wiedzy organizuje się w całość, jest logika, czyli filozofia spekulatywna. Skoro ów system doświadczenia ducha obejmuje tylko jego przejawianie się, więc dalszy ruch od tego systemu do nauki o prawdzie, która istnieje w postaci prawdy, wydaje się czymś tylko negatywnym i można by uznać, że lepiej dać sobie spokój z tym, co negatywne, jako tym, co fałszywe, i domagać się prowadzenia wprost do prawdy; po co zajmować się tym, co fałszywe? — Była już o tym mowa, że jakoby należy zaczynać od razu od nauki. Odpowiadając na to, trzeba wyjaśnić, jak to właściwie jest z tym, co negatywne, jako czymś w ogóle fałszywym. W dojściu do prawdy szczególnie przeszkadzają wyobrażenia na ten temat.

Wedle wczesnych psychologów 95 procent ludzi skłania się w swym myśleniu ku negatywności.

Za każdym razem, gdy zauważasz, iż pozwoliłeś sobie na negatywną myśl, przepędź ją myślą pozytywną.

Większość ludzi jest biedna z powodu swych negatywnych umysłów.

Zadecyduj, że zawsze będziesz tępił wszelkie negatywne myśli, które starają się przeniknąć do twojego umysłu.

Kiedy tylko jakiś negatywny obraz próbuje przeniknąć to twej psychiki - za pysk go i o ziemię!

Gniew ma swój szczególny wymiar czasowy, niedający się pogodzić z przyspieszeniem i nadpobudliwością, która nie dopuszcza żadnego dystansu. Przyszłość zmienia się w przedłużoną teraźniejszość. Brak jej negatywności, która pozwalałaby spojrzeć na to, co inne. Gniew tymczasem w całości kwestionuje teraźniejszość. Zakłada przerywające zatrzymanie się w teraźniejszości. Tym różni się od złości.