Cytaty z tagiem "manipulacja" [273]

Przypisywanie bogu jakiejkolwiek płci jest - zdemaskowaną zarówno przez historyków, jak i mistyków - socjotechniczną manipulacją, mającą na celu zapewnienie dominującej pozycji jednej z połówek ludzkości.

Nie walczymy przeciwko ciału i krwi (...) tylko z ideami i lękami, z desperacją i manipulacją.

- Pan wezwał mnie, bym złożył świadectwo - powiedział (ojciec) - Jest zawiedziony. Odłożyłaś na bok dary od Niego, by zeszmacić się w pogoni za ludzką wiedzą. Pan skierował na ciebie swój gniew. Wkrótce się o tym przekonasz. (dotyczy decyzji pójścia do szkoły).

Nie ma straszniejszej choroby niż ta, kiedy człowiek zgubi swój indywidualny język i przejmie całkowicie jako prywatny ten zbiorowy. Chorują na to urzędnicy, politycy, akademicy, chorują też księża. I jedynym rodzajem terapii staje się wtedy literatura - obcowanie z językami twórców dzieła jak szczepionka przeciw wizji świata tworzonej doraźnie i traktowanej instrumentalnie.

Hitler wiedział, że polityka jest sztuką wykorzystywania pretekstu. Nieważne, czy wyłaniającego się ze splotu okoliczności, czy też pretekstu zmanipulowanego, wytworzonego przez rządzącą partię. Było to konieczne, aby uzyskać akceptację społeczeństwa dla planowanego przedsięwzięcia. W ten sposób zdobył władzę absolutną.

Jest tylu facetów na świecie i większość z nich dość łatwo daje sobą manipulować. Wystarczy pokazać im kawałek ciała, żeby zaczęli się ślinić, a jeśli dodatkowo zafunduje się im odjazdowy seks, stają się gotowi na wszystko.

Każda potyczka słowna byłaby skazana na porażkę w obliczu logiki bożka; słowa bowiem, nadawanie im odmiennych znaczeń i manipulacja nimi były najważniejszą bronią wszystkich demonów.

Wcale nie jest trud­no ucho­dzić za miłą! Trze­ba ziden­ty­fi­ko­wać naj­bar­dziej lu­bia­ne osoby w każ­dej kla­sie, dowie­dzieć się, jakie swoje cechy cenią i pra­wić im co naj­mniej trzy kom­ple­menty tygo­dnio­wo. Jeśli uzna­ją, że je­steś w po­rząd­ku, inni pójdą za ich przy­kła­dem.

Kiedy spotykamy się z dewaluacją, często reagujemy milczeniem. Możemy omyłkowo uznać, że jest ona przejawem naszej grzeczności i sympatycznego usposobienia. Nieprawda. Akceptując dewaluację, pokazujemy masochistyczną uległość. Tomasz z Akwinu twierdził stanowczo, że nie wolno okazywać takiej odległości drugiemu człowiekowi, bo w ten sposób nakłaniamy go do grzechu. Nie miał rację. Ten, to nas dewaluuje, sam sobie wyrządza krzywdę. Nie reagując na dewaluację, przyczyniamy się do tego, że krzywdzące zachowanie trwa. Co więcej, my sami zaczynamy odczuwać gniew, a może nawet beznadzieję i rozpacz, a więc też zostajemy skrzywdzeni. Ani agresja, ani uległość nie są dobrymi odpowiedziami na dewaluację. Co powinniśmy zrobić? Powiedzieć prawdę.

Jednakże Kościół jako instytucja zawsze umiał czerpać siłę z dowodów, gdy były użyteczne, a ignorować je, gdy wydawały się szkodliwe.