Cytaty z tagiem "ciężka praca" [11]

Uznanie przychodzi stopniowo. Dzień po dniu człowiek pracuje i głosi swoje poglądy, pisze artykuły i wygłasza prelekcje, spotyka się z klientami i broni ich, a potem budzi się pewnego rana i stwierdza, że ma za sobą długą drogę i wyrobił sobie reputację.

Naturalnie w Zabiegowie nie brakowało ludzi, którzy z zawiścią patrzyli na bogacza. Nie chcieli zrozumieć, że jego powodzenie wiązało się z ciężką pracą i solidną wiedzą. Cudze powodzenie często ludzi w oczy kole. Ale od zazdrości do zbrodni droga daleka.

Tamtego wieczoru zrozumiałam, że trud jest mężem chwały.

Każda sekunda ciężkiej pracy doprowadza nas do osiągnięcia celu, nawet jeśli jest jeszcze przysłonięty przez gęste chmury".
Monika Nerc.

Większość ludzi, nawet w tym stosunkowo wolnym kraju, na skutek zwykłej ignorancji i błędnego rozumowania tak jest zajęta wydumanymi troskami i nadmiernie ciężkimi obowiązkami, że nie potrafi zrywać piękniejszych owoców życia. Od nadmiernej harówki zbytnio im drżą niezdarne palce. Doprawdy, nie ma dnia, aby pracujący człowiek znalazł czas na prawdziwą rzetelność albo pozwolił sobie na utrzymywanie najprostszych, ludzkich stosunków z sąsiadami, albowiem cena jego pracy spadłaby na rynku. Ma czas tylko na to, aby być maszyną.

(...) nikt niczego człowiekowi nie da. Niczego się nie zdobędzie, jeśli nie będzie się o to zabiegać.

Ambitne dążenia zawsze powinny iść w parze z ciężką pracą, porywając się bowiem na wielkie rzeczy, nie wypada nie dać z siebie wszystkiego.

Moim zdaniem, talent nie zastąpi ciężkiej pracy. Jeżeli przyjżeć się wielkim kompozytorom, to żadnemu z nich nie wystarczyło, że usłyszał w głowie piękną melodię. Musieli nauczyć się, jak ją zapisać i jak zrobić instrumentację utworu na orkiestrę. To wymaga lat ćwiczeń i nauki. Na pewno miliony ludzi mają różne naturalne umiejętności, ale musimy je jeszcze ujarzmić i skupić się na ich doskonaleniu, bo inaczej nigdy w pełni się nie rozwiniemy.

Naszą dewizą jest: naprzód bawić, a potem harować. Lepiej się pracuje, gdy człowiek uprzednio zazna jakiejś rozrywki.

W izdebce pod dachem mieszkała uboga kobieta, która zarabiała jako najemnica, więc wychodziła codziennie od rana, paliła ludziom w piecach, myła i sprzątała, gdyż była pracowita i silna. W pokoiku zostawała jednak jej córeczka, dziecko wątłe i słabowite, a od roku tak słabe, że prawie nie podnosiło się z łóżka.

- Pójdzie za siostrą — smutnie powtarzała matka, która niedawno jeszcze miała dwoje dzieci, lecz Bóg jedno jej zabrał, może dlatego, aby ulżyć jej w ciężkiej pracy.