Rzeczy najcenniejsze i najbardziej istotne w życiu nie mają kształtu, wagi ani barwy - nauczyłam się tego całkiem niedawno, właściwie przed chwilą. Tych rzeczy nie można dotknąć, zmierzyć. Nie można ich zaplanować, ukraść ani zdobyć podstępem - teraz to rozumiem. Cudze myśli i uczucia czasami zostają nam podarowane, a wtedy jedyne co można - to odrzucić je lub przyjąć.

Martwię się o wiele spraw, nie wszystko wychodzi w stu procentach. Czy może być lepiej? Pewnie, że tak. Ale nie musi - a to niezwykle cenna świadomość.

Jestem gotowa, bez względu na to co otrzymam. Patrzę na niego i czekam co zechce, a raczej - co jeszcze może - mi ofiarować.