Moje imię to kształt, nie dźwięk.Jestem kciukiem i palcami, nie ustami i językiem. Jestem dziesięcioma palcami, które dojrzewały stopniowo - jestem dziewczynką złożoną z liter.

Mam nadzieję, że nie zdarzają się wśród terrorystów dziesięcioletnie głuche dziewczynki, bo oznaczałoby to, że dostają darmowe słodycze.

Język migowy to bezustanna onomatopeja, mamo. Wizualna onomatopeja!

Pokazywał jej raz za razem, że przeszłość nie oznacza przyszłości bez szczęścia.

Szczęście jest jak ogromny balon we mnie.

Czasem kiedy jestem przygnębiona, myślę o niej i czuję się przytulona przez samą myśl o niej.

(...) powinno TRZYMAĆ się nadziei, bo nadzieja to taka ciepła rzecz, którą chce się mieć blisko siebie.