cytaty z książek autora "Toshikazu Kawaguchi"
(…) niezależnie od tego , z jakimi trudnościami zmierzą się ludzie, zawsze odnajdą w sobie siłę, by je przezwyciężyć.
Woda płynie z wysokich miejsc do niskich. Taka jest natura grawitacji. Emocje również wydają się podlegać jej działaniu. Gdy jesteśmy w towarzystwie osoby, z którą mamy wieź i której zawierzyliśmy swoje uczucia, trudno nam kłamać tak, by nie wyszło to na jaw. Prawda po prostu chce wypłynąć na wierzch.
Ludzie nie widzą i nie słyszą tak obiektywnie, jak im się wydaje. Informacje wzrokowe i słuchowe, które docierają do mózgu, są zniekształcone z powodu doświadczeń, myśli, okoliczności, szalonych kaprysów, uprzedzeń, preferencji, wiedzy, świadomości i innych niezliczonych aspektów funkcjonowania umysłu.
Słowa, które odkładamy na jutro, czasem nigdy nie zostają wypowiedziane.
Można powiedzieć, że negatywne myśli są pożywką dla choroby.
Nigdy tak naprawdę nie widzimy serc innych ludzi. Gdy ktoś pogrąży się we własnych zmartwieniach, może stać się ślepy na uczucia najważniejszych dla siebie osób.
Niezależnie od tego, z jakimi trudnościami zmierzą się ludzie, zawsze odnajdą w sobie siłę, by je przezwyciężyć. Potrzeba do tego tylko serca.
Pory roku następują po sobie, tworząc cykl.
Życie również przechodzi trudne zimy.
Ale po każdej zimie zaczyna się wiosna
Teraz nadeszła jedna z nich.
Właśnie zaczęła się wiosna Kazu.
Teraźniejszość się nie zmieniła. To te dwie osoby się zmieniły. Zarówno Kohtake, jak i Hirai powróciły do teraźniejszości z odmienionym sercem.
Szanuj siebie, to inni też będą cię szanować" - to było motto Hirai.
Mocno wierzę w to, że nie możemy pozwolić, by czyjaś śmierć stała się źródłem naszego smutku. Powód jest prosty: jeśli pozwolimy na to, by każda śmierć wywoływała smutek, będzie to oznaczało, że narodziny człowieka prowadzą do smutku. Ale prawda jest odwrotna. Narodziny człowieka zawsze są źródłem szczęścia.
Bywałam smutna, ale naprawdę cieszę się z życia, które mi dałaś. Dziękuję, że mnie urodziłaś.
To dziecko przeznaczyło swoje siedemdziesięciodniowe życie, by dać ci szczęście.
Pewne uczucia należy wyrazić niezależnie od tego, co wydarzy się w przyszłości.
Tak bardzo pochłaniały mnie sprawy, na które nie miałam wpływu, że zapomniałam o najważniejszym.
Prawdziwe uczucia ludzi nie są wyraźnie widoczne. Druga osoba może nic nie myśleć, ale mamy tendencję do snucia przypuszczeń o tym, co ktoś czuje, zamiast odezwać się do niego i zapytać.
Miłość rodzica do dziecka jest nieskończona. Dziecko pozostaje dla rodzica dzieckiem niezależnie od tego, ile ma lat.
Przeżyć samotnie to praktycznie to samo co umrzeć samotnie.
Jeśli postarasz się znaleźć szczęście po tym, co się stało, będzie to oznaczało, że to dziecko przeznaczyło swoje siedemdziesiąt dni na budowanie twojego szczęścia. Czyli będzie to oznaczało, że jego życie miało sens. To ty możesz nadać sens i wymyślić odpowiedź na pytanie, dlaczego to dziecko otrzymało dar życia. Dlatego absolutnie musisz postarać się być szczęśliwa. Osobą, która najmocniej by Ci tego życzyła, jest to dziecko.
Tak naprawdę nikt nie może być pewien, że dożyje jutra.
Trzeba mieć odwagę, by powiedzieć to, co trzeba powiedzieć.
Gdyby ludzie mogli zrobić coś od nowa, nie musieliby żałować....
Zazwyczaj, gdy ktoś zachowuje się inaczej niż reszta, zraża do siebie tych, którzy pilnują, by nikt nie płynął pod prąd.
Życia nie dostaje się na tacy.
- No cóż, przeczytała, że jeśli daje się prezent komuś, kto dąży do spełnienia swoich marzeń, to trzeba mu dać swoja najcenniejszą rzecz. Są takie dni, kiedy osoba goniąca za marzeniami nie umie znaleźć sił, by dalej dążyć do celu. Czuje gorycz i ból i musi zestawić swoje marzenia z rzeczywistością i dokonać wyboru. W takiej sytuacji osoba obdarowana czyjąś najcenniejszą rzeczą jest w stanie wytrwać w swojej walce nieco dłużej. Najwyraźniej czuje dzięki temu, że nie jest sama. Daję ci zatem tę książkę, bo chcę, żebyś walczył o spełnienie swojego marzenia.
W artykule o legendzie miejskiej napisano: "Ostatecznie niezależnie od tego, czy ktoś przeniesie się w przeszłość, czy w przyszłość, teraźniejszość się nie zmienia. Zasuwa się zatem pytanie: jaki sens ma to krzesło?".
Jednak Kazu wciąż wierzy, że niezależnie od tego, z jakimi trudnościami zmierzą się ludzie, zawsze odnajdą w sobie siłę, by je przezwyciężyć. Potrzeba do tego tylko serca. A jeśli to krzesło jest w stanie odmienić czyjeś serce, to jego istnienie zdecydowanie ma sens.
Tak często w życiu stajemy na rozstaju dróg. Każdy żal wynika z czegoś, co wydarzyło się w pewnym momencie, mimo że nigdy nie sądziliśmy, że nas to spotka. Kiedy to nasze własne działanie doprowadza do nieoczekiwanego skutku, jak mielibyśmy nie żałować? W końcu czy kiedykolwiek dostajemy drugą szansę?
Nie ma większego cierpienia niż to, którego doznaje rodzic, nie mogąc uratować własnego dziecka, które chce umrzeć.
Niezdecydowanie jest autodestrukcyjne.
Dziękuję ci, że mogłam cię urodzić. To dla mnie zaszczyt.