Zanim wystygnie kawa. Opowieści z kawiarni

Druga wizyta w tokijskiej kawiarni, w której można przenieść się w czasie, była w pewnym sensie podobna do poprzedniej - refleksyjna, pozwalająca zatrzymać się na chwilę w codziennym biegu, ale nie na tyle przełomowa, by stała się jakimś życiowym drogowskazem. Delikatnie ogrzewająca serce, które po zamknięciu książki jednak stygnie, zostawiając po sobie echo pozytywnych wrażeń.

Pełna opinia na K-czyta.pl: https://www.k-czyta.pl/2026/03/toshikazu-kawaguchi-zanim-wystygnie.html

Druga wizyta w tokijskiej kawiarni, w której można przenieść się w czasie, była w pewnym sensie podobna do poprzedniej - refleksyjna, pozwalająca zatrzymać się na chwilę w codziennym biegu, ale nie na tyle przełomowa, by stała się jakimś życiowym drogowskazem. Delikatnie ogrzewająca serce, które po zamknięciu książki jednak stygnie, zostawiając po sobie echo pozytywnych...

Drugi tom „Zanim wystygnie kawa” oczarował mnie tak samo jak pierwszy. To wciąż piękne, poruszające historie ludzi, którzy dostają niezwykłą szansę na spotkanie bliskich sobie osób. Książka ponownie wciąga, wzrusza i skłania do refleksji, pokazując, jak cenne są chwile, których często nie doceniamy.

Drugi tom „Zanim wystygnie kawa” oczarował mnie tak samo jak pierwszy. To wciąż piękne, poruszające historie ludzi, którzy dostają niezwykłą szansę na spotkanie bliskich sobie osób. Książka ponownie wciąga, wzrusza i skłania do refleksji, pokazując, jak cenne są chwile, których często nie doceniamy.

Zupełnie inna od książek bliższych nam kulturowo, co mi bardzo się podobało

Zupełnie inna od książek bliższych nam kulturowo, co mi bardzo się podobało

Prosta, a jednocześnie magiczna. Nie jestem fanką łopatologicznego tłumaczenia 20 razy tego samego i czasem może zbyt dużej prostoty książki, ale to już chyba cecha literatury japońskiej. W przedstawionych historiach ukryło się jednak sporo nostalgii i głębokiego przekazu. Choć nie trafiły one jakoś mocno w moje serce i nie wzruszyły mnie bardzo, to jest w tej książce dużo głębi i mądrości. No i niezmiennie ciekawy koncept i pomysł na historię.

Prosta, a jednocześnie magiczna. Nie jestem fanką łopatologicznego tłumaczenia 20 razy tego samego i czasem może zbyt dużej prostoty książki, ale to już chyba cecha literatury japońskiej. W przedstawionych historiach ukryło się jednak sporo nostalgii i głębokiego przekazu. Choć nie trafiły one jakoś mocno w moje serce i nie wzruszyły mnie bardzo, to jest w tej książce dużo...

Minimalistyczna. Piękna. Urzekająca.
Podróże w czasie potwierdzające, że dla naprawdę bliskich, ważnych i kochających osób najważniejsze jest nasze szczęście.

Minimalistyczna. Piękna. Urzekająca.
Podróże w czasie potwierdzające, że dla naprawdę bliskich, ważnych i kochających osób najważniejsze jest nasze szczęście.

Magiczna, nieoczywista, do przemyślenia.

Magiczna, nieoczywista, do przemyślenia.

[przeczytana po angielsku]
Jest to miła pozycja do przeczytania na rozluźnienie. Historie były ciekawe i zostały napisane tak, że można je czytać w dowolnej kolejności, nie znając nawet pierwszego tomu - i przez to bardzo często były opisywane wydarzenia/relacje z poprzedniego rozdziału, co jako czytelnikowi, który czyta po kole, trochę uważałam za zbędne. Język, w tłumaczeniu, bardzo prosty, czasami autor wyjaśnia oczywiste rzeczy, co jest niepotrzebne. Mimo to ostateczna puenta, aby nie popadać w żal i samobiczowanie się po stracie kogoś bliskiego jest wartościowa.

[przeczytana po angielsku]
Jest to miła pozycja do przeczytania na rozluźnienie. Historie były ciekawe i zostały napisane tak, że można je czytać w dowolnej kolejności, nie znając nawet pierwszego tomu - i przez to bardzo często były opisywane wydarzenia/relacje z poprzedniego rozdziału, co jako czytelnikowi, który czyta po kole, trochę uważałam za zbędne. Język, w...

Jak zawsze cudowna, chociaż po angielsku było trochę ciężko wczuć się w bohaterów. Ale i tak kocham tą serię.

Jak zawsze cudowna, chociaż po angielsku było trochę ciężko wczuć się w bohaterów. Ale i tak kocham tą serię.

Ta część była lepsza, niż pierwsza. Może autor popracował już trochę nad warsztatem i stylem 🙂 Sam koncept ponownie ciekawy, historie również. Podobało mi się, jak losy bohaterów się przeplatają. Jest tu trochę więcej emocji, niż w poprzedniej książce. Jednak dialogi nadal bez wyrazu - kwestia japońskiej kultury lub tłumaczenia. I te okropne 'Co? Hę?'. Ale można na to przymknąć oko, bo sam zamysł fabuły oryginalny. Do przeczytania w jeden wieczór. Czyta się na tyle szybko, że z ciekawości sięgnę po kolejną część.

Ta część była lepsza, niż pierwsza. Może autor popracował już trochę nad warsztatem i stylem 🙂 Sam koncept ponownie ciekawy, historie również. Podobało mi się, jak losy bohaterów się przeplatają. Jest tu trochę więcej emocji, niż w poprzedniej książce. Jednak dialogi nadal bez wyrazu - kwestia japońskiej kultury lub tłumaczenia. I te okropne 'Co? Hę?'. Ale można na to...

Jest to druga część z serii “Zanim wystygnie kawa”. Seria opowiada o kawiarni, w której możemy przenosić się w czasie na konkretnych zasadach. W każdej części pojawiają się nowi bohaterowie, którzy z jakiegoś powodu chcą przenieść się w przeszłość bądź przyszłość. W tle przedstawionych historii mamy również rodzinę, do której należy kawiarnia i jej życie.

Po przeczytaniu pierwszej części szybko stwierdziłam, że chce przeczytać pozostałe. Dzięki tej książce, mimo prostej formy, naprawdę możemy spojrzeć na pewne rzeczy z innej perspektywy. Była idealna w momencie, w którym potrzebowałam czegoś lekkiego i komfortowego.

Nie jest to może moja ulubiona książka, ale jeśli potrzebujecie czegoś ciepłego z nutą nostalgii - polecam. Ja w takiej sytuacji na pewno sięgnę po kolejne części.

Jest to druga część z serii “Zanim wystygnie kawa”. Seria opowiada o kawiarni, w której możemy przenosić się w czasie na konkretnych zasadach. W każdej części pojawiają się nowi bohaterowie, którzy z jakiegoś powodu chcą przenieść się w przeszłość bądź przyszłość. W tle przedstawionych historii mamy również rodzinę, do której należy kawiarnia i jej życie.

Po przeczytaniu...