Każdy człowiek od chwili narodzin zaczyna układać swoje puzzle. Wielu do końca życia tylko ponownie dociska kawałki w przekonaniu, że znajdują się na właściwym miejscu. Do kresu dochodzą nieświadomi tego, co utracili. Inni, w chwili rozsypania się układanki rezygnują i umierają za życia, jeszcze inni zbierają kawałki na kupkę i zamykają się w swym małym świecie, nie dopuszczając do siebie nikogo. Żyją jak roboty, chorągiewki, podatne na każdy podmuch wiatru. Jeszcze inni zbierają się w sobie i zaczynają układać wszystko od nowa. Przyglądają się kawałeczkom układanki, a potem wyznaczają cel i podnoszą pierwszy element. Wtedy zaczyna rodzić się świadomość, że z chwilą podjęcia decyzji poprawnego ułożenia puzzli, trzeba będzie pożegnać się z tym, co znane, z układem, w którym funkcjonowało się do tej pory.

Równie wspaniale jest kochać, jak być kochanym. Miłości nie da się zmarnować.

Równie wspaniale jest kochać, jak być kochanym. Miłości nie da się zmarnować.

Miłość to nic osobliwego", pomyślała, słysząc własne dyszenie. W gruncie rzeczy wiesz, że już po tobie, ale nie jesteś w stanie się od tego uwolnić. Zaślepienie jest na tyle trwałe, że po każdej zniewadze, jaką usłyszysz od obiektu miłości, szukasz jego usprawiedliwienia. I w końcu jakieś wynajdujesz. Zawsze.

Miłość to nic osobliwego", pomyślała, słysząc własne dyszenie. W gruncie rzeczy wiesz, że już po tobie, ale nie jesteś w stanie się od tego uwolnić. Zaślepienie jest na tyle trwałe, że po każdej zniewadze, jaką usłyszysz od obiektu miłości, szukasz jego usprawiedliwienia. I w końcu jakieś wynajdujesz. Zawsze.

- Ale właśnie mama wróciła z sanatorium.
- Ale ja cię kocham.
- Coś ty powiedział?
- Powiedziałem, że cię kocham. I nie mów mi, że mama też, bo się załamię.

- Ale właśnie mama wróciła z sanatorium.
- Ale ja cię kocham.
- Coś ty powiedział?
- Powiedziałem, że cię kocham. I nie mów mi, że mama też, bo się załamię.

Ten świat to bardzo złe miejsce dla idealistów. Trzeba pilnować własnego interesu, bo nikt nie zrobi tego za ciebie.

Ten świat to bardzo złe miejsce dla idealistów. Trzeba pilnować własnego interesu, bo nikt nie zrobi tego za ciebie.

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

-Chcę, żebyś przyszedł...nie jako sługa, ale jako mój przyjaciel.
-TO NIEDOPUSZCZALNE! Gdyby służący, jak ja, miał zostać przyjacielem panicza, stałby się panicz pośmiewiskiem całej arystokracji!
- Oni mnie...zupełnie nie obchodzą.

-Chcę, żebyś przyszedł...nie jako sługa, ale jako mój przyjaciel.
-TO NIEDOPUSZCZALNE! Gdyby służący, jak ja, miał zostać przyjacielem panicza, stałby się panicz pośmiewiskiem całej arystokracji!
- Oni mnie...zupełnie nie obchodzą.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Niektórzy milionerzy, którzy sami doszli do swego majątku, mogą w pewnym momencie stracić wszystkie pieniądze, to jednak nigdy nie stracą najważniejszego składnika swojego sukcesu: umysłu milionera.

Niektórzy milionerzy, którzy sami doszli do swego majątku, mogą w pewnym momencie stracić wszystkie pieniądze, to jednak nigdy nie stracą najważniejszego składnika swojego sukcesu: umysłu milionera.