Nie, nie jestem dobra, gdzież tam. Co ty mówisz... Żebyś ty wiedział, co ja czasami myślę - tobyś się zląkł, jaka ja jestem... Gorsza jestem, niż nie wiem co, niż pies wściekły. Takie to we mnie siedzi złe i tak mnie dusi.

Pewien rodzaj seksu sprzedajnego istnieje i pełni ważną rolę w wielu małżeństwach, a mianowicie tam, gdzie istnieje więź jednostronna i gdzie jeden z partnerów świadczy drugiej stronie usługi seksualne w zamian za środki materialne i dach nad głową. Strona, która płaci za te usługi i u której istnieje autentyczna więź, musi w zamian zadowolić się jej imitacją. Kobieta (czy mężczyzna), wchodząc w związek małżeński za pieniądze, uprawia, rzecz jasna, prostytucję. Jedyna różnica polega na tym, że on lub ona otrzymuje wynagrodzenie nie bezpośrednio, podczas gdy zwykła prostytutka działa na zasadzie "bierz i płać".

Pewien rodzaj seksu sprzedajnego istnieje i pełni ważną rolę w wielu małżeństwach, a mianowicie tam, gdzie istnieje więź jednostronna i gdzie jeden z partnerów świadczy drugiej stronie usługi seksualne w zamian za środki materialne i dach nad głową. Strona, która płaci za te usługi i u której istnieje autentyczna więź, musi w zamian zadowolić się jej imitacją. Kobieta (czy mężc...

Według mnie miłość to niedosyt istnienia. A my byliśmy obolali istnieniem.

Według mnie miłość to niedosyt istnienia. A my byliśmy obolali istnieniem.

(...) to zabawne, ale człowiek wynajduje najdziwniejsze powody, aby nie pozwolić sobie na miłość. Boi się cierpienia, boi się porzucenia. A jednak gorąco kocha życie, chociaż wie, że ono na pewno kiedyś go opuści.

(...) to zabawne, ale człowiek wynajduje najdziwniejsze powody, aby nie pozwolić sobie na miłość. Boi się cierpienia, boi się porzucenia. A jednak gorąco kocha życie, chociaż wie, że ono na pewno kiedyś go opuści.

Cóż nam po nadziei, skoro ludzkość jest tak słaba? Owszem, trudno uwierzyć w ludzkość, ale wziąwszy pod uwagę jej los, nie ma równie nędznego stworzenia jak człowiek.

Cóż nam po nadziei, skoro ludzkość jest tak słaba? Owszem, trudno uwierzyć w ludzkość, ale wziąwszy pod uwagę jej los, nie ma równie nędznego stworzenia jak człowiek.

Ludzie ciągle polują na to, czego się boją.

Ludzie ciągle polują na to, czego się boją.

Ponieważ jedynym terenem eksploracji, przez który poznajemy świat, jesteśmy my sami, to nie wiedząc o sobie samych do końca wszystkiego, wiele wiedzieć nie będziemy.
(Rozmowy z pisarzami, Z. Taranienko, 1986, s. 505)

Ponieważ jedynym terenem eksploracji, przez który poznajemy świat, jesteśmy my sami, to nie wiedząc o sobie samych do końca wszystkiego, wiele wiedzieć nie będziemy.
(Rozmowy z pisarzami, Z. Taranienko, 1986, s. 505)

Wracając zatem do kary - okupant sprawnie wyliczył że w ramach zrzutki każdy właściciel nieruchomości ma zapłacić 30 złotych, a właściciel przedsiębiorstwa od 200 zł do 20 tysięcy zł. Jaka była reakcja Polaków? Bezcenna! Szybko na murach zaczął pojawiać się wierszyk:
Daliśmy 100 za Kutschera
Damy 200 za Himmlera
Ile chcecie za Hitlera?

Wracając zatem do kary - okupant sprawnie wyliczył że w ramach zrzutki każdy właściciel nieruchomości ma zapłacić 30 złotych, a właściciel przedsiębiorstwa od 200 zł do 20 tysięcy zł. Jaka była reakcja Polaków? Bezcenna! Szybko na murach zaczął pojawiać się wierszyk:
Daliśmy 100 za Kutschera
Damy 200 za Himmlera
Ile chcecie za Hitlera?

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklepy przepełnione są towarami, nikt więc nie myśli o robieniu zapasów, bo w każdej chwili może się zaopatrzyć we wszystko. Tak więc człowiek ulega złudzeniu, że pełny sklep jest czymś równie naturalnym jak zmiana pór roku, słońce i deszcz, dzień i noc. Bajki! Towarów może nagle zabraknąć, jak istotnie zabrakło tego roku, i wtedy nawet miliony nie wystarczą, żeby kupić bochenek chleba, a brak chleba równa się śmierci.

Ten, kto nie znajdował się nigdy w podobnych jak my warunkach, z pieniędzmi, które w praktyce nie mały żadnej wartości, obcy wśród obcych ludzi, na górskim szczycie, i nie doświadczył nigdy na sobie, co to jest brak żywności w okresie wojny, nigdy nie zrozumie radości, z jaką powitałyśmy Tommasina. Są to rzeczy trudne do wytłumaczenia; na ogół ludzie żyją w mieście, gdzie sklep...

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.