Tak się bałem, że o mało nie zsikałem się w spodnie, ale różnica między siłą a słabością nie polega na tym, że silni nie sikają w spodnie, tylko na tym, że kiedy jest po wszystkim, podciągają zaszczane spodnie i biorą się do roboty.

Wiem, że mógłbym poślubić kogoś innego(...) Wiem, że ty też możesz. Ale nie żylibyśmy naprawdę. Nigdy nie oddychalibyśmy pełną piersią, nigdy nie przeżywali prawdziwych uczuć. Nasze życie byłoby pozbawionego ostatecznego celu i... i prawdziwego uroku.

Wiem, że mógłbym poślubić kogoś innego(...) Wiem, że ty też możesz. Ale nie żylibyśmy naprawdę. Nigdy nie oddychalibyśmy pełną piersią, nigdy nie przeżywali prawdziwych uczuć. Nasze życie byłoby pozbawionego ostatecznego celu i... i prawdziwego uroku.

- Naprawdę nie mogę z nim porozmawiać? -upewniam się.
-Na ten moment nie. przykro mi.-Sięga po słuchawki, montuje je do swojej komórki i przykłada ostrożnie do mojego ucha,uprzednio odsunąwszy brzeg bandaża.- Słyszysz dobrze?-pyta, ale nie odpowiadam,zasłuchana w głos taty.
"Posłuchaj mnie uważnie.Masz się o mnie nie martwić. Rozumiesz?"-pyta drżącym głosem, a ja chce kiwnąć głowa, ale nie potrafię, więc słucham i myślę, że tato wie,że każde jego słóweczko zostawia ślad w mojej głowie i w moim sercu." Tu nie jest aż tak źle, pewnie szybko stad wyjdę,ale ty masz wyjść pierwsza.Sama i na własnych siłach. Słyszysz Domisiu? Musisz przetrwać, żebym uwierzył, że ja też dam rade. Masz żyć, nie poddawaj się. Moja księżniczko,walcz! Ja też będę walczył, przysięgam, ale gdy ciebie zabraknie, przegram.

- Naprawdę nie mogę z nim porozmawiać? -upewniam się.
-Na ten moment nie. przykro mi.-Sięga po słuchawki, montuje je do swojej komórki i przykłada ostrożnie do mojego ucha,uprzednio odsunąwszy brzeg bandaża.- Słyszysz dobrze?-pyta, ale nie odpowiadam,zasłuchana w głos taty.
"Posłuchaj mnie uważnie.Masz się o mnie nie martwić. Rozumiesz?"-pyta drżącym głosem, a ja c...

Zerwaliśmy ze sobą z taką łatwością. Jak gdyby nigdy nic. Jakbyśmy niczego razem nie stworzyli. Czy to znaczy, że nie byliśmy sobie nigdy pisani? Że to był przypadek?

Zerwaliśmy ze sobą z taką łatwością. Jak gdyby nigdy nic. Jakbyśmy niczego razem nie stworzyli. Czy to znaczy, że nie byliśmy sobie nigdy pisani? Że to był przypadek?

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przelatując. To coś w rodzaju rentiera. Tymczasem więzień żyje, nie umiera, na zewnątrz nie widać nic z tego, co się dzieje w jego wnętrzu, jest zdrowy, a nawet cieszy się promieniem słońca. Ale nadchodzi pora odlotu. Napad melancholii - dzieci, które się nim opiekują, mówią: on ma przecież wszystko, czego mu potrzeba - ale on patrzy na niebo ciężkie, chmurne i czuje w sobie bunt przeciw swemu losowi. "Jestem w klatce, jestem w klatce, nie brak mi niczego, głupcy! Mam wszystko, czego mi potrzeba! Och, łaski, wolności, móc być ptakiem jak wszystkie ptaki!"
Pewien rodzaj próżniaka-człowieka przypomina pewien rodzaj próżniaka-ptaka.
Ludzie często nie mogą nic zrobić, są więźniami w jakiejś strasznej, strasznej, najstraszniejszej klatce.

Ptak w klatce czuje się doskonale na wiosnę, że na coś mógłby się przydać, czuje, że miałby coś do zrobienia, ale nie może tego zrobić - co to jest? Nie pamięta, jego myśli są niejasne i powiada sobie: "Inne ptaki lepią gniazda, mają małe i wychowują je". I wówczas bije głową o pręty klatki. Ale klatka jest klatką i ptak szaleje z bólu.
"Oto próźniak" mówi inny ptak przel...

- Czy ty się jeszcze nie zorientowałeś, że człowiek jest stworzeniem, które nie umie żyć w gromadzie i równocześnie być wolnym? I ze nigdy nie będzie tego umiał, choć się ciągle upiera przy jednym i przy drugim?
- Zdumiewające! - powiedział Weber z nutą ironii - A taki, na przykład, bawół. Zwykły, dziki bawół - potrafi?
- W przeciwieństwie do bawołów, baranów i każdej innej gadziny, ludzie zbici w stado stratują się nawzajem. Powypijają z siebie krew i w końcu potopią się we własnym gównie. Wiesz?
s.118.

- Czy ty się jeszcze nie zorientowałeś, że człowiek jest stworzeniem, które nie umie żyć w gromadzie i równocześnie być wolnym? I ze nigdy nie będzie tego umiał, choć się ciągle upiera przy jednym i przy drugim?
- Zdumiewające! - powiedział Weber z nutą ironii - A taki, na przykład, bawół. Zwykły, dziki bawół - potrafi?
- W przeciwieństwie do bawołów, baranów i każd...

Gdy tak siedziałam wieczorem za barem, patrzyłam na ludzi, czytających, rozmawiających półgłosem, szepczących w świetle przytulnych lampek na stoliczkach, doszłam do wniosku, że człowiek to jednak dziwna istota. Czasami potrafi tylko narzekać. Cierpieć latami, męcząc się wśród ludzi, których nie lubi i nie szanuje, niszczyć swoje ego, burzyć porządek własnego ja, ale nie zrobi nic, aby cokolwiek zmienić. A przecież wystarczy uświadomić sobie, co chce się w życiu robić, a potem po prostu zacząć to robić.

Gdy tak siedziałam wieczorem za barem, patrzyłam na ludzi, czytających, rozmawiających półgłosem, szepczących w świetle przytulnych lampek na stoliczkach, doszłam do wniosku, że człowiek to jednak dziwna istota. Czasami potrafi tylko narzekać. Cierpieć latami, męcząc się wśród ludzi, których nie lubi i nie szanuje, niszczyć swoje ego, burzyć porządek własnego ja, ale nie zrobi ...

W mojej rodzinie zawsze panowała taka zasada, że nie trzeba oszczędzać, trzeba zarabiać. [...] czarna godzina jest właśnie dziś. Co będzie jutro, to się zobaczy. Może nic, a może milion w lotto.

W mojej rodzinie zawsze panowała taka zasada, że nie trzeba oszczędzać, trzeba zarabiać. [...] czarna godzina jest właśnie dziś. Co będzie jutro, to się zobaczy. Może nic, a może milion w lotto.

Ameryka nie jest krajem wielkiego luksusu, lecz krajem wielkiego wydawania.

Ameryka nie jest krajem wielkiego luksusu, lecz krajem wielkiego wydawania.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.