Nietzschego z biologią ewolucyjną przytaczam za pracą Nietzsche, Biology and Metaphor Gregory’ego Moore’a64.
Około połowy roku 1884 Nietzsche czyta pracę Biologische Probleme Williama Rolpha, zwolennika teorii ewolucji i przeciwnika rozwiązania, zaproponowanego przez Charlesa Darwina. Rolph twierdzi, że wszelkie istoty żywe szukają przede wszystkim okazji do wzrostu, do zwiększenia własnej energii życiowej. Organizmy biologiczne mogą realizować tę potrzebę dzięki mechanizmowi asymilacji, starając się wprowadzić do swojego wnętrza jak najwięcej elementów, znajdujących się w ich otoczeniu. Celem jedzenia, zdaniem Rolpha, nie jest tylko przetworzenie pokarmu w celu uzyskania energii, lecz także – ekspansja poprzez włączenie do organizmu nowych elementów.
Warto zwrócić uwagę także na dzieło Wilhelma Roux, innego biologa ewolucyjnego, którego prace Nietzsche uważnie czyta. Roux to niemiecki zoolog, anatom i embriolog. Przyjrzę się tezom jego pracy o wymownym tytule Der Kampf der Teile imOrganismus (1881), co można oddać w języku polskim jako Bitwa organów w organizmie. Roux twierdzi, że wewnątrz każdego organizmu walka o przetrwanie zachodzi na poziomie komórkowym, komórki i tkanki (a więc części składowe organizmu) konkurują o ograniczone zasoby, co z kolei sprawia, że sam organizm staje się silniejszy i lepiej przystosowany do środowiska. Wilhelm Roux starał się zaproponować alternatywny model selekcji naturalnej: odbywa się ona w sposób ciągły, wewnątrz każdego organizmu, a nie w długich interwałach czasowych, podczas zmian, obserwowalnych między jednostkami z wielu pokoleń istot, należących do jednego gatunku.

Jeśli go kochała, to czy potrafiła ułożyć sobie szczęśliwe życie bez niego? A jeśli potrafiła, to czy naprawdę go kochała? Jaką wartość ma miłość, jeśli można ją łatwo zastąpić inną miłością? A jeśli nie można jej zastąpić, to czy wogóle warto ryzykować swoje uczucie?

Jeśli go kochała, to czy potrafiła ułożyć sobie szczęśliwe życie bez niego? A jeśli potrafiła, to czy naprawdę go kochała? Jaką wartość ma miłość, jeśli można ją łatwo zastąpić inną miłością? A jeśli nie można jej zastąpić, to czy wogóle warto ryzykować swoje uczucie?

Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.

Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.

Dobrze było nie być wplątanym w coś takiego. Byłem zadowolony, że nie jestem ani zakochany, ani pogodzony ze światem. Tak, lubię być w konflikcie z całym światem. Ludzie zakochani stają się często drażliwi, wręcz niebezpieczni. Tracą poczucie dystansu i poczucie humoru. Robią się nerwowi, przypominają ponurych psychopatów. A niekiedy nawet stają się mordercami.

Dobrze było nie być wplątanym w coś takiego. Byłem zadowolony, że nie jestem ani zakochany, ani pogodzony ze światem. Tak, lubię być w konflikcie z całym światem. Ludzie zakochani stają się często drażliwi, wręcz niebezpieczni. Tracą poczucie dystansu i poczucie humoru. Robią się nerwowi, przypominają ponurych psychopatów. A niekiedy nawet stają się mordercami.

Potrzebujemy czegoś, w co byśmy wierzyli. My biedne ziemskie istoty potrzebujemy czegoś lub kogoś silniejszego od nas, do kogo można się zwrócić gdy wszystko inne zawodzi.

Potrzebujemy czegoś, w co byśmy wierzyli. My biedne ziemskie istoty potrzebujemy czegoś lub kogoś silniejszego od nas, do kogo można się zwrócić gdy wszystko inne zawodzi.

,,fotografie Diane wprawiły mnie w osłupienie - karzeł w kostiumie klowna, telewizory, rozświetlone wejścia do kin, Dracula. Jej sposób widzenia, tematy i reporterski styl doskonale wpasowywały się w profi ,,Esquire" i w ogóle w atmosferę tamtego czasu. [Diane] zdzierała to, co jest powierzchnią, i docierała do sedna rzeczy. Zupełnie apokaliptyczna sprawa.
Harold Hayes

,,fotografie Diane wprawiły mnie w osłupienie - karzeł w kostiumie klowna, telewizory, rozświetlone wejścia do kin, Dracula. Jej sposób widzenia, tematy i reporterski styl doskonale wpasowywały się w profi ,,Esquire" i w ogóle w atmosferę tamtego czasu. [Diane] zdzierała to, co jest powierzchnią, i docierała do sedna rzeczy. Zupełnie apokaliptyczna sprawa.
Harold Hayes

Gdy włącza się wyższe obwody neurologiczne, odnosi się wrażenie, że i pozostałe osoby nadają na tym samym poziomie

Gdy włącza się wyższe obwody neurologiczne, odnosi się wrażenie, że i pozostałe osoby nadają na tym samym poziomie

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

(...) prawdziwe zło bogactwa wynikało z prawdy, że za dużo nigdy nie wystarczało. Bez względu na to, ile się zdobyło, zawsze wydawało się, że potrzeba więcej.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].