[...] ludzi nie zawsze trzeba rozumieć. Wystarczy ich akceptować razem z ich dziwactwami.

Czułem ciężar na sercu, mając wrażenie, że nasz związek zaczyna przypominać wirowanie dziecinnego bąka. Gdy byliśmy razem, mieliśmy siłę, by utrzymać go w ruchu, a rezultatem było piękno, magia i niemal dziecinne wrażenie cudu. Gdy się rozdzielaliśmy, wirowanie nieuchronnie wyhamowywało. Stawaliśmy się chwiejni, niestabilni i wiedziałem, że muszę znaleźć jakiś sposób, żeby uchronić nas od przewrócenia się.

Czułem ciężar na sercu, mając wrażenie, że nasz związek zaczyna przypominać wirowanie dziecinnego bąka. Gdy byliśmy razem, mieliśmy siłę, by utrzymać go w ruchu, a rezultatem było piękno, magia i niemal dziecinne wrażenie cudu. Gdy się rozdzielaliśmy, wirowanie nieuchronnie wyhamowywało. Stawaliśmy się chwiejni, niestabilni i wiedziałem, że muszę znaleźć jakiś sposób, żeby uchr...

- (...)Spójrz na siebie. Wyglądasz bombowo. Przewyższasz mnie inteligencją. Robisz karierę, masz rodzinę, w której możesz szukać wsparcia, i przypuszczalnie nawet wiesz, jak prowadzić budżet domowy.
- I jestem samotna, Campbell - dodaje Julia - Jak ci się wydaje, dlaczego musiałam się nauczyć niezależności? Też mam porywczy temperament, w łóżku zabieram zawsze całą kołdrę, a palce u stóp mam nierównej długości. Włosy mi rosną, jak chcą. Do tego przed okresem regularnie dostaję świra. Ludzi nie kocha się za to, że są doskonali, tylko pomimo to, że tacy nie są.

- (...)Spójrz na siebie. Wyglądasz bombowo. Przewyższasz mnie inteligencją. Robisz karierę, masz rodzinę, w której możesz szukać wsparcia, i przypuszczalnie nawet wiesz, jak prowadzić budżet domowy.
- I jestem samotna, Campbell - dodaje Julia - Jak ci się wydaje, dlaczego musiałam się nauczyć niezależności? Też mam porywczy temperament, w łóżku zabieram zawsze całą kołdrę...

- stała się dla mnie ważna. I to bardzo.
... Brock jeszcze przez dłuższą chwilę nie odrywał wzroku od przyjaciela. Wreszcie wybuchnął śmiechem.
- No, nie! Do diabła, ty też? - Kade uśmiechnął się szeroko i bezradnie wzruszył ramionami.
- Kocham ją, stary. A ona mówi, że też mnie kocha. Myśl co chcesz.
- O cholera, nie do wiary - mruknął Brock, kręcąc głową - To chyba jakaś epidemia.
- Lepiej na siebie uważaj, bo też to złapiesz - odparował Kade.

- stała się dla mnie ważna. I to bardzo.
... Brock jeszcze przez dłuższą chwilę nie odrywał wzroku od przyjaciela. Wreszcie wybuchnął śmiechem.
- No, nie! Do diabła, ty też? - Kade uśmiechnął się szeroko i bezradnie wzruszył ramionami.
- Kocham ją, stary. A ona mówi, że też mnie kocha. Myśl co chcesz.
- O cholera, nie do wiary - mruknął Brock, kręcąc gło...

Powiedział, że najstraszliwszą rzeczą jest pragnienie, że ludzi dręczą różnego rodzaju pragnienia, na różnych pustyniach. Ludzie cierpią na dipsomanię. Sam pan Jezus na krzyżu wołał Dipso! Nie da się opanować ludzkich pragnień i dlatego nie można za to ludzi winić.

Powiedział, że najstraszliwszą rzeczą jest pragnienie, że ludzi dręczą różnego rodzaju pragnienia, na różnych pustyniach. Ludzie cierpią na dipsomanię. Sam pan Jezus na krzyżu wołał Dipso! Nie da się opanować ludzkich pragnień i dlatego nie można za to ludzi winić.

Człowiek w pysze swojej wyobraża sobie, że jest nieszczęśliwszy od bliźniego, na którego również spadł cios

Człowiek w pysze swojej wyobraża sobie, że jest nieszczęśliwszy od bliźniego, na którego również spadł cios

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

To nieprawda, że pieniądze szczęścia nie dają. Są zmaterializowaną wolnością.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.

Jesteśmy zbyt zajęci płaceniem wszystkim wokoło.