Dlatego też jest rzeczą całkiem naturalną, że na podstawie umowy spisanej w roku 1911 Gallimard wchodzi w spółkę ze Schlumbergerem i Gide'em, przy czym udział każdego z nich wynosi dwadzieścia tysięcy franków. (...) Jako dyrektor spółki, Gaston uchodzi w oczach autorów również za jej odpowiedzialnego wydawcę, Gide i Schlumberger są bowiem przede wszystkim gwarantami moralnymi (...) Z nich trzech wydawcą jest Gallimard i to od samego początku. (...) Gallimard przekonuje się, że w oczach autora wydawca jest zawsze odpowiedzialny za błędy, które mogą zdarzyć się w toku procesu wydawniczego. Jest jedynym kompetentnym rozmówcą reprezentującym wszystkich, których połączone wysiłki pozwalają książce trafić na witrynę księgarni. (...) Gaston bardzo szybko spostrzega, że owe koterie i maniactwa autorów są chlebem codziennym wydawców. (...) Gaston ma tego typu kłopoty nawet ze swoimi bliskimi przyjaciółmi, na przykład z Fargiem, autorem rzeczywiście tak nieznośnym, że doprowadza do rozpaczy Gide'a i Larbauda.

PS. I nie śnij mi się tak proszę! Nie dlatego, że nie wypada, ale dlatego, że mnie tym zabijasz...

PS. I nie śnij mi się tak proszę! Nie dlatego, że nie wypada, ale dlatego, że mnie tym zabijasz...

Sposób, w jaki na mnie patrzyła, sprawił, że zalała mnie fala wspomnień i przez chwilę przeżywałem na nowo każdą emocję, każdą nadzieję i marzenie związane z nami.

Sposób, w jaki na mnie patrzyła, sprawił, że zalała mnie fala wspomnień i przez chwilę przeżywałem na nowo każdą emocję, każdą nadzieję i marzenie związane z nami.

(...)wybieraliśmy się na kawę lub uczyliśmy się razem. Nie można było tego nazwać randkami, nie trzymaliśmy się nawet za ręce. Tim wiedział, że jestem zakochana w tobie... ale on był tam ze mną, rozumiesz?

(...)wybieraliśmy się na kawę lub uczyliśmy się razem. Nie można było tego nazwać randkami, nie trzymaliśmy się nawet za ręce. Tim wiedział, że jestem zakochana w tobie... ale on był tam ze mną, rozumiesz?

Jak ludzie mogą być tacy tajemniczy. Wydaje ci się, że ich znasz (...) że są zszyci na miarę, a raptem rozsypują się w puch i błądzisz w tym puchu jak we mgle.

Jak ludzie mogą być tacy tajemniczy. Wydaje ci się, że ich znasz (...) że są zszyci na miarę, a raptem rozsypują się w puch i błądzisz w tym puchu jak we mgle.

Dzieci są jak miarki czasu, które masz zawsze przed oczami i których nie możesz zignorować. Pokazują, że życie to nieubłagalny marsz do przodu, choć mogłoby się wydawać nieskończonym oceanem minut, godzin, dni i lat.

Dzieci są jak miarki czasu, które masz zawsze przed oczami i których nie możesz zignorować. Pokazują, że życie to nieubłagalny marsz do przodu, choć mogłoby się wydawać nieskończonym oceanem minut, godzin, dni i lat.

Instynkt samozachowawczy budzi się w człowieku dość późno. Obawiam się, że w tobie śpi jeszcze suseł.

Instynkt samozachowawczy budzi się w człowieku dość późno. Obawiam się, że w tobie śpi jeszcze suseł.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozrachunku dręczy nas samych. „Nie mamy czasu”, powtarzamy sobie. I w ten sposób psy nadal tłoczą się w klatkach, a staruszkowie nadal odwracają w stronę drzwi pomarszczone i pełne fałd szyje za każdym razem, gdy te się otwierają.
Nie ma czasu dla prawdy.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozra...

Rany! Stary centuś zawsze bierze te prośby za bardzo do siebie. Przecież to tylko pieniądze!

Rany! Stary centuś zawsze bierze te prośby za bardzo do siebie. Przecież to tylko pieniądze!

Nawet jeśli nie masz pieniędzy ani czasu albo pogoda jest kiepska, możesz wieść ekscytujące życie. Wystarczy trochę się postarać.

Nawet jeśli nie masz pieniędzy ani czasu albo pogoda jest kiepska, możesz wieść ekscytujące życie. Wystarczy trochę się postarać.