Wszyscy szukamy ratunku, a jednak... wciąż boimy się wybrać odpowiednią drogę.

Płacząc, chcę wywrzeć na kimś wrażenie, presję („Zobacz, co ty ze mnie robisz”). Być może – tak dzieje się najczęściej – inny zmuszany jest w ten sposób do jawnego wzięcia odpowiedzialności za swoje współczucie czy swoją nieczułość; ale być może ja również: wyciskam z siebie łzy, aby udowodnić sobie, że mój ból nie jest złudzeniem: łzy są znakami, a nie środkami wyrazu. Łzami opowiadam pewną historię, wytwarzam mit bólu, po czym się do tego mitu dostosowuję: mogę żyć z bólem, gdyż płacząc, stwarzam sobie emfatycznego rozmówcę, który odbiera „najprawdziwsze” z posłań, posłanie mojego ciała, a nie mojego języka: „Czymże są słowa? Łza opowie więcej”.

Płacząc, chcę wywrzeć na kimś wrażenie, presję („Zobacz, co ty ze mnie robisz”). Być może – tak dzieje się najczęściej – inny zmuszany jest w ten sposób do jawnego wzięcia odpowiedzialności za swoje współczucie czy swoją nieczułość; ale być może ja również: wyciskam z siebie łzy, aby udowodnić sobie, że mój ból nie jest złudzeniem: łzy są znakami, a nie środkami wyrazu. Łzami o...

Jestem szalony z miłości, nie jestem szalony, mogąc o tym mówić, rozszczepiam swój obraz: obłąkany we własnych oczach (wiem o swoim obłędzie), ledwie nierozsądny w oczach innego, któremu bardzo spokojnie opowiadam o tym szaleństwie: świadom szaleństwa, rozprawiający o nim.

Jestem szalony z miłości, nie jestem szalony, mogąc o tym mówić, rozszczepiam swój obraz: obłąkany we własnych oczach (wiem o swoim obłędzie), ledwie nierozsądny w oczach innego, któremu bardzo spokojnie opowiadam o tym szaleństwie: świadom szaleństwa, rozprawiający o nim.

Można by powiedzieć, że zniekształcenie Obrazu powstaje, gdy wstydzę się za innego (lęk przed tym wstydem, wedle słów Fajdrosa, powstrzymywał greckich kochanków na drodze ku Dobru, gdyż każdy musiał pod spojrzeniem drugiego czuwać nad własnym obrazem). A wstyd pochodzi z podporządkowania: inny, na skutek drobnego zdarzenia dostrzeżonego jedynie przez moją przenikliwość lub mój obłęd, ukazuje się nagle – odsłania się, rozdziera, zostaje wywołany w fotograficznym znaczeniu słowa – jako ujarzmiony przez instancję, która sama należy do porządku uległości: widzę (kwestia wizji), jak nagle coś go zaprząta, jak szaleńczo czy po prostu uporczywie stara się podobać, okazywać szacunek, dostosowywać do rytuałów światowca, licząc na zdobycie uznania. Albowiem zły Obraz nie jest obrazem złośliwym; to obraz małostkowy: pokazuje mi innego, w uścisku płaskiego świata społecznego. Albo jeszcze: inny ulega zniekształceniu, gdy sam staje po stronie banałów, które świat głosi po to, by poniżyć miłość: inny staje się osobą stadną).

Można by powiedzieć, że zniekształcenie Obrazu powstaje, gdy wstydzę się za innego (lęk przed tym wstydem, wedle słów Fajdrosa, powstrzymywał greckich kochanków na drodze ku Dobru, gdyż każdy musiał pod spojrzeniem drugiego czuwać nad własnym obrazem). A wstyd pochodzi z podporządkowania: inny, na skutek drobnego zdarzenia dostrzeżonego jedynie przez moją przenikliwość lub mój ...

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

Rozpacz...Lament...Strach...Powoli...Pokaże Ci każde z nich!

Wolność jest też prawem do tłumaczenia ludziom tego, czego nie chcą usłyszeć.

Wolność jest też prawem do tłumaczenia ludziom tego, czego nie chcą usłyszeć.

- Wszyscy jesteśmy szaleni, cała nasza przeklęta rasa ludzka. Uwikłani w złudzenia, oszustwa, kłamstwa o przenikalności przegród, wszyscy szaleni, w domu wariatów.

- Wszyscy jesteśmy szaleni, cała nasza przeklęta rasa ludzka. Uwikłani w złudzenia, oszustwa, kłamstwa o przenikalności przegród, wszyscy szaleni, w domu wariatów.

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.

Większość wielkich fortun zaczęła się od zbrodni.

Większość wielkich fortun zaczęła się od zbrodni.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.