-Pewnie robił śniadanie... - mruknął Jan.
-Ale dlaczego tańczył przy tym polkę galopkę?! - warknęła Dantua. - Czy to nie można stanąć sobie spokojnie przy kuchence i przygotować posiłku, tylko trzeba walić girami w podłogę jak jakiś zidiociały łoś?!
-To łosie tupią? - zdziwił się Jan nieco niewyraźnie, bo akurat miał w ustach pełno zupy.
-Nie wiem. Czy to ważne?! - Danuta wzruszyła ramionami. - Jak nie łoś, to jakieś inne zwierzę. Nie wiem. Kozica. Albo ten no tam... Tur!
-Jakby tupał tur, toby nam odpadł sufit... -mruknął Jan.

- Czasami miłość to za mało.
- Nie, Sil. Miłość zawsze wystarczy. Tylko czasami za mało siły, determinacji i zdecydowania. I chęci podjęcia ryzyka. Ale wiem jedno: potem można tylko żałować.

- Czasami miłość to za mało.
- Nie, Sil. Miłość zawsze wystarczy. Tylko czasami za mało siły, determinacji i zdecydowania. I chęci podjęcia ryzyka. Ale wiem jedno: potem można tylko żałować.

-Tej nocy yuelau - swatka pod księżycem - zawiązała między nami czerwoną nić. Nasza miłość będzie trwała tak długo, dopóki istnieje księżyc.

-Tej nocy yuelau - swatka pod księżycem - zawiązała między nami czerwoną nić. Nasza miłość będzie trwała tak długo, dopóki istnieje księżyc.

miłość jest jak miód: ze smakiem można jej kosztować, ale nie podobna kąpać się w niej.

miłość jest jak miód: ze smakiem można jej kosztować, ale nie podobna kąpać się w niej.

(...) Jak to dorośli i poważni ludzie... oraz wampiry, oczywiście - dodałam.
- W oczko na rozbieranie, ty rozdajesz.

(...) Jak to dorośli i poważni ludzie... oraz wampiry, oczywiście - dodałam.
- W oczko na rozbieranie, ty rozdajesz.

Mówi mi, że przydałoby się mnie przytulić, i wyśmiewam go, a on to ignoruje i podchodzi i obejmuje mnie i przytula. Zwyczajna radość kontaktu z innym człowiekiem mnie rozgrzewa i po raz pierwszy od dłuższego czasu jest mi naprawdę dobrze.

Mówi mi, że przydałoby się mnie przytulić, i wyśmiewam go, a on to ignoruje i podchodzi i obejmuje mnie i przytula. Zwyczajna radość kontaktu z innym człowiekiem mnie rozgrzewa i po raz pierwszy od dłuższego czasu jest mi naprawdę dobrze.

Tutaj jestem uwieziona we własnej skórze. Stłumione odruchy, opanowane uśmiechy, fałszywe drapanie się w nadgarstki, fałszywe kły to pręty o wiele gorszego więzienia.

Tutaj jestem uwieziona we własnej skórze. Stłumione odruchy, opanowane uśmiechy, fałszywe drapanie się w nadgarstki, fałszywe kły to pręty o wiele gorszego więzienia.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijania, okazały się silniejsze niż biblijny zakaz, głoszący by nie zabijać.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijan...

Nie chcę, żebyśmy siedzieli na pieniądzach jak jacyś skąpcy. Mamy je po to, by z nich korzystać.

Nie chcę, żebyśmy siedzieli na pieniądzach jak jacyś skąpcy. Mamy je po to, by z nich korzystać.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.