W Korei wszystko można zacząć od nowa. Sprzyja temu przede wszystkim odmienny pejzaż mentalny. Przyjeżdżając tutaj na dłużej, trzeba pogodzić się jednak z zejściem do poziomu kwilącego niemowlęcia, uczącego się po raz pierwszy nie tylko dziwnie brzmiących dźwięków, znaków, ale całego postępowania i reguł życia.

Moja miłość do Lintona jest jak liście w lesie. Czas ją zmieni. Moja miłość do Heathcliffa jest jak wiecznotrwała ziemia pod stopami - nie przykuwa uwagi swym pięknem, ale jest niezbędna do życia. Ja i Heathcliff to jedno...

Moja miłość do Lintona jest jak liście w lesie. Czas ją zmieni. Moja miłość do Heathcliffa jest jak wiecznotrwała ziemia pod stopami - nie przykuwa uwagi swym pięknem, ale jest niezbędna do życia. Ja i Heathcliff to jedno...

-Hej, hej. Co tam? (...)
-Właśnie się obudziłam. Ktoś strasznie hałasował po tej stronie łóżka.
Zamknął jedno oko i popatrzył na mnie.
-Nie sądzę, żaby ktoś tak rozmaszysty jak ty mógł narzekać.
-Rozmaszysty? Nie istnieje takie słowo - zaprotestowałam, ciesząc się jego bliskością bardziej, niż chciałam to przyznać.
-Razmaszysty o ktoś, kto się rozpycha z rozmachem. Ten, kto pomimo, że śpi w łóżku rozmiarów Alcatraz , zajmuje cały materac, żeby się wyciągnąć i kopać. (...)
-Rozpychanie się jest lepsze niż chrapanie, chrapaczu (...)
-Ty się rozpychasz, ja chrapię. Co z tym zrobimy? - Posłał mi pogodny, na wpół śpiący uśmiech.
-Zatyczki do uszu i ochraniacze dla hokeistów?

-Hej, hej. Co tam? (...)
-Właśnie się obudziłam. Ktoś strasznie hałasował po tej stronie łóżka.
Zamknął jedno oko i popatrzył na mnie.
-Nie sądzę, żaby ktoś tak rozmaszysty jak ty mógł narzekać.
-Rozmaszysty? Nie istnieje takie słowo - zaprotestowałam, ciesząc się jego bliskością bardziej, niż chciałam to przyznać.
-Razmaszysty o ktoś, kto się rozp...

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Człowiek nie może uwolnić się od odpowiedzialności za własne czyny.

Człowiek nie może uwolnić się od odpowiedzialności za własne czyny.

Smiling is confusing, she thought. This is why I don’t do it.

Smiling is confusing, she thought. This is why I don’t do it.

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.

Forsa ma swoją siłę, łagodzi rany duszy.

Forsa ma swoją siłę, łagodzi rany duszy.

- Nie-powiedział Andy. - I ciebie też nie słyszę. Tylko tchórza, a we mnie siedzi. Całe życie mną rządził. To przez niego Duży Jim ma mnie w garści. I to on wpakował mnie w ten biznes z amfą. Nie potrzebowałem pieniędzy, nawet nie ogarniam myślą takiej fortuny, po prostu nie umiałem odmówić. Teraz umiem. Nie, mój panie. Nie mam już po co żyć, więc odchodzę. I co na to powiesz?
[...]
Choć nie miał już po co żyć, tchórz w nim był silny i nie chciał umrzeć, wstrzymał jego rękę.

- Nie-powiedział Andy. - I ciebie też nie słyszę. Tylko tchórza, a we mnie siedzi. Całe życie mną rządził. To przez niego Duży Jim ma mnie w garści. I to on wpakował mnie w ten biznes z amfą. Nie potrzebowałem pieniędzy, nawet nie ogarniam myślą takiej fortuny, po prostu nie umiałem odmówić. Teraz umiem. Nie, mój panie. Nie mam już po co żyć, więc odchodzę. I co na to powiesz? ...