Gdy tylko weszłam, od razu się zorientowałam, że w takim filmie jeszcze nie grałam, jak zwykła mawiać moja przyjaciółka Sonia. Nadęcie, nadęcie i jeszcze raz nadęcie. Na bogato!

Nasze palce nigdy nie będą już sobie obce. Raz się spotkawszy, będą musiały spotkać się po raz drugi.

Nasze palce nigdy nie będą już sobie obce. Raz się spotkawszy, będą musiały spotkać się po raz drugi.

Miłość jest jak… ależ nie, nie ma porównania na miłość. Ona nie ma swojej przyczyny, nie ma na nią wytłumaczenia. Miłość, wygląda na to, przeznaczona jest sama dla siebie. Czasem zbierze się w człowieku i wyleje.

Miłość jest jak… ależ nie, nie ma porównania na miłość. Ona nie ma swojej przyczyny, nie ma na nią wytłumaczenia. Miłość, wygląda na to, przeznaczona jest sama dla siebie. Czasem zbierze się w człowieku i wyleje.

Jak można kochać kogoś tak bardzo, żeby spełnić wszystko, o co ta osoba poprosi? Nawet gdyby to miało być morderstwo?

Jak można kochać kogoś tak bardzo, żeby spełnić wszystko, o co ta osoba poprosi? Nawet gdyby to miało być morderstwo?

Ludzie chętnie uciekają w przesądy, by w ich cieniu ukryć się przed prawdą jak przed słońcem w upał. Prawda ich pali, bo nie pasuje do ich wizji świata, a przede wszystkim wizji samych siebie. Oczywiście, wizji pięknej, spójnej i obiektywnej (...) Przyczyn osobistych klęsk i niepowodzeń szukają wszędzie wokół, zamiast stawić czoło własnej głupocie czy nieudacznictwu. To nie ja, ja sobie niezasłużyłem. To świat. To los!

Ludzie chętnie uciekają w przesądy, by w ich cieniu ukryć się przed prawdą jak przed słońcem w upał. Prawda ich pali, bo nie pasuje do ich wizji świata, a przede wszystkim wizji samych siebie. Oczywiście, wizji pięknej, spójnej i obiektywnej (...) Przyczyn osobistych klęsk i niepowodzeń szukają wszędzie wokół, zamiast stawić czoło własnej głupocie czy nieudacznictwu. To nie ja,...

Bo, widzi pan, tamci wszyscy, co żyli w tych domkach, te przeklęte kupczyki nawykłe do łatwego życia, byliby do niczego. To ludzie bez ducha, bez dumnych snów, bez wzniosłych porywów. A człowiek bez tego to zwykły tchórz, to szmata. Umieli tylko spieszyć się codziennie do pracy. Widziałem ich setkami, jak z drugim śniadaniem w garści gonili jak wściekli do pociągu, aby tylko nie spóźnić się, tylko jak najwcześniej otworzyć te swoje marne sklepiki i ciułać te swoje głupie groszaki. Widziałem, jak potem gonili do domu, żeby się tylko nie spóźnić na obiad i, broń Boże, nie jeść chłodnej zupy; jak siedzieli wieczorami w domu ze strachu przed bandytami; jak szli do łóżek ze swoimi żonami, nie dlatego, że je kochali, ale dlatego, że było to wygodne i nie komplikowało ich nędznej wegetacji. W powszednie dni ubezpieczali się ze strachu przed jakimś wypadkiem na tym świecie, a w niedziele - ze strachu przed życiem pozagrobowym. Tak jakby piekło było dla królików!

Bo, widzi pan, tamci wszyscy, co żyli w tych domkach, te przeklęte kupczyki nawykłe do łatwego życia, byliby do niczego. To ludzie bez ducha, bez dumnych snów, bez wzniosłych porywów. A człowiek bez tego to zwykły tchórz, to szmata. Umieli tylko spieszyć się codziennie do pracy. Widziałem ich setkami, jak z drugim śniadaniem w garści gonili jak wściekli do pociągu, aby tylko ni...

Wielka nas zabawa czeka. Co głupszego od człowieka!

Wielka nas zabawa czeka. Co głupszego od człowieka!

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.

Bo tak naprawdę to czym są pieniądze? Są środkiem do celu.