Szekspirowskie być albo nie być przestało już być pytaniem z wyższej półki. To już nikogo nie obchodzi. W dwudziestym pierwszym wieku pytamy: wiedzieć czy nie wiedzieć?
I, słowo honoru, Żabko, czasami lepiej nie wiedzieć.

- Pragnę go bardziej niż życia.(...)
- Och, nie mów tak, córko(...) Nic na tym świecie nie liczy się bardziej niż życie. Musisz się jeszcze wiele nauczyć i wiele doświadczyć, skoro jeszcze tego nie wiesz.

- Pragnę go bardziej niż życia.(...)
- Och, nie mów tak, córko(...) Nic na tym świecie nie liczy się bardziej niż życie. Musisz się jeszcze wiele nauczyć i wiele doświadczyć, skoro jeszcze tego nie wiesz.

...Czuję, jakbym rozrywała swoją duszę, ale nasze życie było jak te pękające na czarnym niebie petardy, które oglądaliśmy, przytuleni, w Nowy Rok....

...Czuję, jakbym rozrywała swoją duszę, ale nasze życie było jak te pękające na czarnym niebie petardy, które oglądaliśmy, przytuleni, w Nowy Rok....

...nie potrafię bez ciebie żyć. A ty nie potrafisz żyć beze mnie. Jesteśmy sobie przeznaczeni. Gdy nie mamy siebie, tak naprawdę nie żyjemy.

...nie potrafię bez ciebie żyć. A ty nie potrafisz żyć beze mnie. Jesteśmy sobie przeznaczeni. Gdy nie mamy siebie, tak naprawdę nie żyjemy.

- Nie wiem. Myślałem, że sztuka powinna coś oznaczać.
- A nie sądzisz, że może istnieć, nie domagając się wyjaśnienia? Czy wszystko musi być dla nas zrozumiałe?
Być może sensem jej istnienia jest wzbudzanie emocji - i tyle. A nie oznacza czegoś konkretnego.

- Nie wiem. Myślałem, że sztuka powinna coś oznaczać.
- A nie sądzisz, że może istnieć, nie domagając się wyjaśnienia? Czy wszystko musi być dla nas zrozumiałe?
Być może sensem jej istnienia jest wzbudzanie emocji - i tyle. A nie oznacza czegoś konkretnego.

Wszystkiego się bałem, ludzi, rzeczy, słów. Przyszło mi coś powiedzieć, to się na każdym słowie zacinałem.
Nieraz już przy pierwszym nie mogłem ruszyć z miejsca. Najprostsze słowo niemal mnie
bolało i każde odczuwałem jak nie swoje własne.

Wszystkiego się bałem, ludzi, rzeczy, słów. Przyszło mi coś powiedzieć, to się na każdym słowie zacinałem.
Nieraz już przy pierwszym nie mogłem ruszyć z miejsca. Najprostsze słowo niemal mnie
bolało i każde odczuwałem jak nie swoje własne.

Słabych ludzi - wiatr wyrywa.
Silnych z korzeniami nie wyrwiesz.
SILNY SIĘ ZAKORZENI.

Słabych ludzi - wiatr wyrywa.
Silnych z korzeniami nie wyrwiesz.
SILNY SIĘ ZAKORZENI.

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeśli nie - nie jestem w pełni wolna.

Przede wszystkim nie tęsknię za przeszłością. Nie żyję nią. To co było, jest dla mnie zamknięte, nie lubię do tego wracać, wspominać. Moje życie nie wiąże się z ustrojem. Nie czułam się kiedyś bardzo ciemiężona, ani teraz nie czuję się bardzo wolna. Po raz kolejny wrócę do tego wątku - moim zdaniem pełną wolność dają człowiekowi pieniądze. Jeśli je mam - mogę robić co chcę, jeś...

Często ludzie mówią, że nie mają pieniędzy na to czy na tamto, że są biedni. Ale skoro mają co do garnka włożyć, w co się ubrać, to naprawdę są na tyle bogaci, żeby podzielić się kawałkiem bułki czy chleba z drugim, potrzebującym człowiekiem. Zawsze jesteś dość bogaty, by uśmiechnąć się do drugiego człowieka, dość bogaty, by kogoś obdarzyć dobrym, ciepłym słowem.

Często ludzie mówią, że nie mają pieniędzy na to czy na tamto, że są biedni. Ale skoro mają co do garnka włożyć, w co się ubrać, to naprawdę są na tyle bogaci, żeby podzielić się kawałkiem bułki czy chleba z drugim, potrzebującym człowiekiem. Zawsze jesteś dość bogaty, by uśmiechnąć się do drugiego człowieka, dość bogaty, by kogoś obdarzyć dobrym, ciepłym słowem.