Aktualności
10
Zamieszkaj pod literackim adresem. 6 mieszkań pisarzy, które można wynająć
Jak mieszkała Wisława Szymborska? Gdzie Orwell pisał „Rok 1984”? Czy mniejszy był dom Aldousa Huxleya, czy Etgara Kereta? I w końcu:...
Najnowsze artykuły
ArtykułyWeź udział w konkursie i wygraj pakiet książek Callie Hart!
3
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS111
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Powiązane treści
Nie pojedziemy zobaczyć Auschwitz Jérémie Dres 
Jakoś nie zrobił na mnie ten komiks wielkiego wrażenia. Tym bardziej, że kreska zastosowana przez autora zupełnie nie przypadła mi do gustu.
Sam pomysł niby fajny, choć zgrany do bólu: dwóch francuskich Żydów, niepraktykujących zresztą, wyruszyło do Polski szukać swoich korzeni. Odwiedzają różne żydowskie organizacje, odnajdują na cmentarzu groby swoich pradziadków, uczestniczą w konferencji o odradzaniu się społeczności żydowskiej w Polsce. Wszystko to przetykane obrazkami z obserwacji: polskie potrawy, szeleszczący język, biurokracja, obawa przed mieszkańcami prowincji. Mogłoby być ciekawie, ale wyszło zupełnie nijako.
Może jednak mogli zahaczyć o Auschwitz. Może wtedy pojawiłyby się jakieś emocje, może więcej zrozumienia dla przeszłości własnej rodziny? A tak wyszła dość miałka opowieść, w której w zasadzie podkreślone jest jedynie to, że wielu potomków żydowskich emigrantów po latach wraca do Polski szukać śladów rodziny. I tyle. Chyba trochę za mało, jak na interesujący w sumie wątek...
Nie pojedziemy zobaczyć Auschwitz Jérémie Dres
Wydawać by się mogło, że wszyscy Żydzi, którzy odwiedzają Polskę poszukują przede wszystkim śladów Shoah na „przeklętej”, polskiej ziemi. Ale bracia Dres nie jadą do Auschwitz, za to odwiedzają Żelechów. Małe miasteczko na południe od Warszawy, położone między Garwolinem a Puławami, ponieważ w nim urodził się ich dziadek Simon. Tam trafiają na zarośnięty kirkut, gdzie wśród potrzaskanych, poprzewracanych i zarośniętych macew odnajdują groby swoich przodów. Komentarz autora jest następujący: „Nagle znikają miłe wrażenia tolerancji i odnowy, których dotychczas doświadczyliśmy. Zastępuje je poczucie pustki i upokorzenia”.
Zwieńczeniem ich podróży jest wyjazd do Krakowa – 50 km od Auschwitz, blisko, jednak na tyle daleko, że bezpiecznie. Właśnie trwa 20. Festiwal Kultury Żydowskiej. Idą na koncert, ale przedtem na dyskusję panelową: „20 lat później: upadek muru i odrodzenie życia żydowskiego w Polsce”. Udział w tym spotkaniu zdaje się być dobrym podsumowaniem całego komiksu. Dzięki Nie pojedziemy zobaczyć Auschwitz czytelnicy, nie będący pochodzenia żydowskiego, mają okazję poznać sytuację i środowisko Żydów w Polsce. Rzeczywisty stan tej społeczności na rok 2010.
- - -
całość tu:
http://dybuk.wordpress.com/2013/11/26/nie-pojedziemy-zobaczyc-auschwitz/
