Ivona Březinová

W tej samej chwili otworzyły się drzwi windy, Jeremiasz zepchnął sąsiadkę ze swojej drogi i z pokrywką, którą dzierżył niczym Achilles tarcz...

W tej samej chwili otworzyły się drzwi windy, Jeremiasz zepchnął sąsiadkę ze swojej drogi i z pokrywką, którą dzierżył niczym Achilles tarczę, wszedł do środka. - Nie jest niebieska. Nie jedzie - rzucił przez ramię. - No też... No też coś... Co za rozwydrzony łobuz! Pogroziła mu pięścią. - Przepraszam, proszę się nie gniewać. On nie miał na myśli nic złego - tłumaczyła mama. Zakłopotana Pamela chowała głowę w ramionach. Ale czy stało się coś niezwykłego? Po prostu jedna z wielu nieprzyjemnych sytuacji.

- Wychodzimy - powiedziała mama i sięgnęła po torebkę. - Przecież jeszcze za wcześnie - sprzeciwiła się Pamela, chociaż dobrze wiedziała, ż...

- Wychodzimy - powiedziała mama i sięgnęła po torebkę. - Przecież jeszcze za wcześnie - sprzeciwiła się Pamela, chociaż dobrze wiedziała, że ta uwaga niczego nie zmieni. Wyjście z domu choćby pięć minut później byłoby czymś niewyobrażalnym. Albo pięć minut wcześniej. Wewnętrznego czasu w głowie Jeremiasza nie dało się oszukać. Skoro raz zaczęło się wychodzić do szkoły o 07:10, to będzie tak zawsze, niezależnie od tego, w jakim mieście znajduje się szkoła i jaka odległość dzieli ją od domu.