Stanisław Broszkiewicz

Trudna opowieść o tym, dlaczego lepiej tysiąc razy paść i powstać niż choć raz się czołgać. Książka traktuje o sile woli, chęci do walki, niezłomności, a także bardzo przewrotnej miłości, podszytej dużą dawką przemocy. Narrator, a zarazem główny bohater, por. Piotrowski opisuje swoje przeżycia zarówno z czasów dzieciństwa jak i wczesnej dorosłości, w trakcie której wyruszył na wojnę. Piotrowski to obraz dumy, autorytetu dla 'swoich', ambicji, a przede wszystkim silnego przekonania o słuszności swoich działań. Mimo krzywd, bólu i cierpień, chce wracać tam, gdzie czekają na niego wspomnienia. Mimo wątków fabularnych, pojawiają się także wątki historyczne, które dużo łatwiej zrozumieć i ocenić mając pojęcie szczególnie o działaniach polskich sił we Włoszech w czasie II wojny światowej. Ponadto czytanie wymaga dość intensywnego skupienia, ponieważ narracja jest 'błyskowa', pojawiają się różne wątki, często bez wcześniejszego wprowadzania, co sprawia, że dość trudno nadążyć za żołnierską opowieścią. Mimo to, sądzę że warto sięgnąć po tę pozycję i spojrzeć w głąb jednego, choćby i nieistniejącego, żołnierza, jego myśli, przeżyć, wspomnień, pragnień, a przede wszystkim wartości.