Anne B. Ragde

Ile czasu minęło odkąd umarła Anna, jedyna kobieta w rodzinie Neshov, gdy rozpoczynała się ta saga? Myślę, że około 10. I zastanawiam co stałoby się przez ten czas z tą rodzina, w której pozostali tylko sami dziwaczni faceci gdyby nie pojawiła się Torunn? To ona rządzi ostatnią częścią sagi a także gospodarstwem swoich przodków. Pokazuje jak dobrymi relacjami z rodziną, sąsiadami, współpracownikami można cieszyć się z każdej drobnej zmiany w obejściu, ale również w sobie i innych. Bardzo tu pomaga autorka powieści, która z wielkim wyczuciem i spokojem przedstawia najdrobniejsze szczegóły życia w Norwegii, począwszy od nazw cukierków, tytułów gazet o wystroju wnętrz do szczegółów pogrzebów odbywających się w tym kraju. Ale to nie Torunn skradła zakończenie powieści, ale senior rodu Tormod, na początku uważany za popychadło, teraz żyjący pełnią wolności i u schyłku życia niespodziewanie wracający do niezapomnianego nigdy uczucia z lat młodości. Nie mogłabym sobie wymarzyć bardziej wzruszającego zakończenia. Mimo, że wielu z Was uważa tą część za powtarzalną, nudną, to ja uważam, że jest najbardziej pogodna, jeżeli w ogóle można mówić o tym w literaturze skandynawskiej. Jeżeli mogę mieć jakieś życzenia do autorki, to chciałabym aby pokusiła się o napisanie tomu prequel, gdzie wyjaśniłoby się jak doszło do zamiany ról w tej rodzinie. Bardzo chętnie obejrzę też serial telewizji norweskiej by zobaczyć, czy moje wyobrażenia po lekturze odpowiadają scenariuszowi serialu. Literatura skandynawska pozostanie dalej w zasięgu moich wyborów.