Anna Milska

Wybierzmy się dziś na wyprawę do Indii i Persji, gdzie baśnie plotą się nieco inaczej, niż u nas. Tym razem opowiadać je będzie mądra papuga, zaś jej opowieści, niczym u Szecherezady, trwać będą przez wiele, wiele nocy. Wszystko to – po to, aby utrzymać w czterech ścianach żądną miłosnych uniesień gospodynię, której mąż wyruszył w świat za chlebem, a ona w międzyczasie zdążyła się na nowo zakochać i ma wielką chętkę na pozamałżeńską przygodę w ramionach przystojnego księcia. Dlatego co noc zmyślna papuga dwoi się i troi by powstrzymać niedoszłą cudzołożnicę przed wyfrunięciem w ramiona kochanka. A to opowie młodej kobiecie o perypetiach jakiegoś nieszczęsnego bramina, a to o szlachetnym postępku wielkiego króla lub przygodach nieśmiałego młodzieńca i jakoś mijają kolejne noce – dziób papugi się nie zamyka, a chutliwa niewiasta zamiast zaznawać rozkoszy z nowym obiektem westchnień, słucha jak zaczarowana coraz to nowych historii. Papuga to twarda zawodniczka – ustrzeże cnotę płochej niewiasty aż do powrotu pana domu, a gdy ten wróci i dowie się, co wyrabiało się podczas jego nieobecności nastąpi makabryczny koniec – niedoszłej rozpustnicy utną głowę! Taka to jest ta wschodnia sprawiedliwość – nawet kobieta przyjemności nie liznęła, a już po niej.