Burkard Freiherr von Müllenheim-Rechberg

W tracie budowania modelu plastikowego „Bismarck” postanowiłem rozszerzyć swoją wiedzę o tym co robię i zabrać się pierwszy raz za lekturę marynistyczną. Już wcześniej uprzedzony zostałem, że nie jest to książka „na raz”. Faktycznie, w trakcie czytania Bismarcka dziennie robiłem około 30 stron, i mogłem stanowczo powiedzieć – wystarczy. Opisywana jest z punktu widzenia oficera artylerii okrętu zawiera olbrzymie pokłady wiedzy i danych technicznych, których nigdzie się nie spotka, jednocześnie przeplecione jego przemyśleniami i uczuciami. I tak wspomnienia stają się pełne nazw okrętów które biorą udział i co jeden to ciekawszy. Nazwiska innych oficerów i kapitanów często zmuszały mnie do poznania ich dalszego losu po wydarzeniach z Bismarcka. Barwne opisy, głębokie przemyślenia sprawiają, że książka jest bardzo satysfakcjonująca. Jedynie nie pasowały mi przemyślenia autora o Hitlerze i o samej wojnie. Ostatnia część książki była, niestety, męcząca i ją przeczytałem po łebkach. Jednak pierwsze zetknięcie z marynistyką było ciekawe, interesujące i już teraz wiem, że kiedyś z chęcią zabiorę się za inną książkę z serii z kotwiczką.