Péter Mujzer

Przyzwoita książka. Wbrew temu co jest na okładce to strona sowiecka nie jest tutaj jakość szczegółowo opisana. Zwłaszcza to co działo się w jej szeregach po rozpoczęciu węgierskiej inwazji. Książeczka przede wszystkim skupia się na Węgrach i armii węgierskiej. Nie tylko na samej piechocie, co mógłby sugerować nam tytuł, lecz na wszystkich aspektach armii lądowej. Wliczając w to sprzęt pancerny (CV. 33, Toldi, Csaby) oraz kawalerię (Huzarów). Opis jest obszerny, na poziomie zapewniającym jakąś ogólną wiedzę co do charakterystyki Armii Królestwa Węgier z 1941. Głównym bohaterem jest tu Korpus Szybki, który był zbieraniną możliwie najlepszych i po prostu najszybszych rodzajów wojsk jakie Budapeszt miał wówczas do dyspozycji. Czyli to co powyżej, łącznie z cyklistami. Dość osobliwa formacja. Co do bitew to wyróżniłbym cztery, w skali frontu wschodniego uznalibyśmy je za potyczki i utarczki: - Horodenka, lipiec 1941, w czasie węgierskiego rajdu ku przeprawom. Najciekawszym epizodem jest tutaj szarża kompanii czołgów Toldi... która zakończyła się ich pogromem. Jest nawet zdjęcie raz pejzaż bitewny. - Golovanesk, sierpień 1941. Zamykanie kotła pod Humaniem. Kolejny epizod z trzema samochodami pancernymi Csaba, które urządziły zasadzkę na umykających Sowietów. Też mamy kolorową planszę ukazującą tą scenę. - Khortytsia, wrzesień 1941. To wyspa na Dnieprze, przed miastem Zaporoże. Sowieci osłaniają ewakuację miejscowego przemysłu i usiłują się przebić przez pozycje węgierskie. Ta książeczka to ciekawostka w zbiorze, egzotyka dla czytelników spoza Węgier *bariera językowa). Na pewno nie jest zbędnym elementem w biblioteczce.