B. Carrot

„Wyjście” to w mojej głowie taka odpowiedź Timofa na zeszłoroczny „Wybór” od Kultury Gniewu. To również obyczajówka tematycznie kręcąca się wokół tematu aborcji, również śliczna wizualnie (w tym pojedynku „Wybór” ma pewną przewagę, ale tu dostajemy akwarele!),jednak tym razem historia toczy się tu, na naszym podwórku, w Polsce. To historia Magdy, przedszkolanki, która po godzinach lubi stepować, takie tam - ale ostatnimi czasy przede wszystkim szuka sposobu na przerwanie niechcianej ciąży. Ocenianie tego komiksu z perspektywy światopoglądowej raczej mija się z celem, zresztą co ja, lewak, mogę powiedzieć. Natomiast nie da się ukryć, że komiks rzuca czytelnikowi pewne moralne wyzwania. Nie jest to radosna, kolorowa celebracja i wychwalanie aborcji. To stresująca, niewygodna lektura. To historia o trudnej sytuacji, o samotności, o poszukiwaniach wyjścia, rozwiązania, zrozumienia. Są tu bardzo silne emocje, bardzo duże napięcie, poczucie kurczącego się czasu. I strach. Strach przed byciem ocenianą, przed niezrozumieniem, wręcz przed byciem wykluczoną. Jest to zdecydowanie komiks jednego wątku, obsesyjnie jednotorowy, tak jak myśli bohaterki zdominowane tym jednym tematem, choć widać jak wylewa się on na inne sfery życia bohaterki, jak próbuje ona (z różnym skutkiem) utrzymać fasadę i normalnie funkcjonować. Jest to też w końcu komiks o wsparciu, nie tylko wsparciu siostrzanym, ale może przede wszystkim o wsparciu od europejskich organizacji międzynarodowych. Mocne. Za egzemplarz ślicznie dziękuję Wydawnictwu. Zapraszam na IG: @traczytanko