Shoji Morimoto

Nie znam Shoji-san*, a trafiłam na ten tytuł podczas przeglądania nowości. Znając trochę kulturę Japonii, pomysł do-nothing rental mnie zaskoczył i zaintrygował. Książka miała tendencję do powtarzania się aż do znudzenia jak i również krążenia wokół pewnych tematów, jakby chcąc na siłę zwiększyć liczbę stron. Do tego stopnia, że czytanie nie wydawało mi się naturalne ani płynne. Wolałabym jeżeli już przeczytać wywiad niż serię odpowiedzi przekształconych w tekst, przynajmniej byłoby wygodniej. Jednak pomimo wad, moja ciekawość została zaspokojona i skłoniła mnie do refleksji. Przedstawiane prośby, choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się absurdalne, a nawet dziwaczne, w rzeczywistości świadczą o głębokiej samotności. Uważam, że spostrzeżenia Shoji-san były interesujące na temat japońskich rytuałów w relacjach różnego rodzaju. Nie przypuszczałam, iż mogą być tak skomplikowane i że zamiast jednoczyć ludzi, izolują ich w atmosferze serdeczności i harmonii. Podsumowując, książka coś mi dała, aczkolwiek nie bez pewnych trudności w dotarciu do końca, wynikających ze sposobu, w jaki została napisana. *Nie mogę go nazwać autorem, ponieważ to nie on napisał tę książkę. Z tego powodu, żeby być poprawną (myślę, że by mu się to podobało, bo jest bardzo precyzyjny w swoich definicjach),unikam nazywania go w ten sposób. Z szacunku zdecydowałam się użyć jego imienia z japońskim tytułem honorowym, jak to jest w zwyczaju w Japonii.