Cytat dnia
Nauczyłam się wierzyć w niewiarygodne, każdy dzień przyjmować niczym dar i cieszyć się teraźniejszością... I w ten sposób nasze codzienne ży...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2005
2005
Kocham cię życie. Mona Ginette Bureau 
Mona jako dziecko zachorowała na białaczkę. Po zwycięskiej walce z chorobą można by myśleć, że w końcu nastało spokojne życie tej rodziny, mamy Mony, czyli Gunette, niezwykle silnej kobiety, która oddała się w zupełności w prowadzenie domu i zajmowaniem dziećmi, Andre tata Mony, nauczyciel bardzo oddany swojej pracy, jednakże bardzo kochający rodzinę, starszy brat Mony, Francis, który jest zazdrosny o miłość rodziców, gdyż według jego za dużo uwagi przykładają Monie. Gdyby wydawać się mogło, że koszmar walki z rakiem doszedł końca Ginette zachodzi w ciąże, a u Mony pojawia się nawrót choroby. Jak poradzi sobie z tym ta kochająca rodzina ? Czy Mona wyjdzie z tego cało ? Czy białaczka jest w tym przypadku dziedziczna i coś grozi im malutkiemu dziecku ?
Poruszające świadectwo, książka daje nam dużo wiary! Ginette potrafi walczyć o swą rodzinę, jest kobietą spełnioną i kochającą! Jednakże jak sobie poradzi z nastającymi problemami ?
Miłość silniejsza niż wszystko. Mona Ginette Bureau 
Prawdziwa historia chorej na białaczkę Mony. Choroba zaczyna się bardzo wcześnie, gdy dziewczynka ma 4 latka. Wszystkie wydarzenia obserwujemy z pozycji jej mamy, która napisała tę książkę. Przeżywamy razem z nią całą paletę uczuć od niedowierzania do smutku, załamania, braku wiary w lepsze jutro, aż do postanowienia, że będzie walczyć, wierzyć w wyzdrowienie, cieszyć się każdą chwilą. Sami wiemy, że na świecie codziennie wiele dzieci choruje na raka, ale czytać o tym w książce czy oglądać zawsze wyzwala emocje. To tak jakby wpuścić emocje danej rodziny do własnego życia. Ja to tak odczuwam i wszelkie emocje czułam razem z autorką. Choroba Mony zaczęła się w 1970, więc dawno temu, jednak przeżycia jakie towarzyszą rodzinie chorej osoby są zawsze takie same. Autorka pokazuje nam jak ciężko poradzić sobie z taką tragedią, wykrzesać z siebie odwagę, jednak jej się to udało. Trudno też wtedy znaleźć czas dla drugiego dziecka, które tak samo potrzebuje uwagi i może poczuć się odepchnięte. Rodzic wtedy jest naprawdę w złej sytuacji. Widać jak choroba Mony wpływa na całą rodzinę. Ciężko wytłumaczyć tak małej dziewczynce czemu gubi włosy, wygląda inaczej. Mona tutaj jawi się jako dojrzała nad wiek i nie narzeka, ale można tylko się domyślić jak ciężkie dla tak małego dziecka są ciągłe badania, chemioterapie, branie lekarstw. Trudno mówić wtedy o beztroskim dzieciństwie. To bardzo trudna próba dla całej rodziny, autorka dobrze to pokazuje. Lektura wyzwala wiele emocji, warto przeczytać. Teraz sięgnę po 2 część, bo jest też druga, opisane są tam dalsze losy Mony.
