Veronika Tkanka

W warstwie technicznej ciekawa. Techniki medytacji i oddechowe z pewnością mogą być przydatne. To mniej więcej 1/5 książki. Reszta niestety pozostawia wiele do życzenia. Nie odkrywa oczywiście niczego oświecającego. Nie ma tu nic czego również nie wypracowałaby kultura zachodnia. Powiem więcej, według tej publikacji można śmiało stwierdzić, że nasz krąg kulturowy poszedł znacznie dalej, co jest nieco mylące, bo nasze postrzeganie ukierunkowane jest na inną perspektywę i inaczej rozkłada akcenty. Zrozumienie pojęcia koncepcji wszystko jest niczym i nic jest wszystkim dziś nie stanowi specjalnego wyzwania intelektualnego. Autorzy popadają w pętlę, z której trudno im wybrnąć, próbując zracjonalizować i sprowadzić do fizyczności koncepty niedające się uchwycić w materialny sposób. To właśnie trzeba poczuć. Jednak autorzy usilnie brnąc w malignie, po prostu na pewnym etapie nudzą czytelnika. Na domiar złego próbują mistycyzm uprawomocniać nauką. Gdyby to słyszał Stephen Hawking to przewracałby się w grobie z prędkością średniej klasy turbiny :) Pojęcie pustki przedstawiane przez autorów ma się ni jak do pojęcia próżni w fizyce. W tym aspekcie, nie mając elementarnego przygotowania do tematu należy unikać bzdurzenia. Podsumowując. Są tu ciekawe i przydatne fragmenty, jednak większość książki jest zwyczajnie przegadana i nużąca. Wielostronicowe dywagacje "co było wcześniej - jajko czy kura"),są daremne i nieproduktywne, a mieszanie religii z nauką, jak wiemy, to bardzo zły pomysł. Cieszę się, że jeden lub drugi guru był uważnym obserwatorem i spostrzegł coś, co ludzkość potrafiła opisać matematycznie i pojąć mechanikę tego zjawiska dużo później, jednak pamiętajmy, że to fizyka była wcześniej, a potem obserwator. Idąc tym tropem starożytni atomiści spostrzegli to samo jeszcze wcześniej. Robienie z tego religii jest nadużyciem.