Cytat dnia
Pod jakimś względem ta piosenka ["Ona tańczy dla mnie"] jest również unikatowa i wybitna, nie sądzę, żebym umiał zrobić w tej estetyce piose...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Wrzeszcz! Mikołaj Trzaska autobiografia Tomasz Gregorczyk 
Autobiografia w formie rozmowy nie tylko dla fanów twórczości Mikołaja Trzaski, polskiej sceny yassowej czy muzyki improwizowanej w ogóle. Jest tu kawał historii Polski, polskiej kultury (nie tylko alternatywnej) lat 80-tych, 90-tych i lat dwudziestopierwszowiecznych. Stasiuk, Świetlicki i Andruchowycz. Żydowskie i niemieckie dziedzictwo, polski punk, yass, free jazz. Szmarzowski, teatr, Ukraina, Izrael i Chicago czy Nowy Jork...Każdy znajdzie coś dla siebie...
Choć mówi się tu dużo o kolejnych etapach rozwoju muzycznej kariery, kolejnych zespołach, projektach i związkach artystycznych, Mikołaj Trzaska bardzo dużo mówi -jako muzyk-o uniwersalnym skądinąd samym procesie twórczym, o lękach i niepewnościach artysty, źródłach fascynacji i inspiracji, problemach i szukaniu własnej drogi, artystycznego wyrazu. I o życiu po prostu. Jest to wszystko przy tym bezpretensjonalne (a jak wiemy to stąpanie po cienkiej linie i łatwo osunąć się w banał, albo jakieś pseudo metafizyczne bzdety rodem ze "Zwierciadła"). Odpowiednio zbalansowanie między anegdotą, a konkretem, pikantny (ekhm) język (co w tym wypadku nie razi, a nawet wprowadza sporo życia do rozmowy) to kolejne zalety tej publikacji.
Książka podczas lektury nie stawia oporu, co przy sześciuset stronach z okładem jest i zaletą i wielką sztuką. Płynie się przez kolejne rozdziały, mimo kolejnych nazwisk, faktów i wrażeń nie będąc tym wszystkim przytłoczonym.
Sprawia wrażenie gawędy, jednej dłuuugiej rozmowy, kiedy to autorzy zebrali się pewnego wieczoru w trójkę i...poszło, strumień odpowiednio moderowanej Trzaskowej świadomości. Wiemy, że to niemożliwe. Autorzy dokonali wiec trudnej sztuki zespolenia, zredagowania, sformatowania i przycięcia treści pod wymagania gatunku, uzyskując właśnie wspomniany efekt jednolitości czy raczej spójności. Wyczuwalne jest też podczas lektury wrażenie pewnej familiarności (innymi słowy czuje się, że Trzaska nie jest przy różnych swoich wadach nadętym bucem z przerośniętym ego i chyba dość dobrze się bawił podczas tych rozmów).
Lektura i lekka i konkretna, jest i trochę śmiechu i przezabawnych bon motów jak i poetyckiego uniesienia...
Dobra robota!
Wrzeszcz! Mikołaj Trzaska autobiografia Tomasz Gregorczyk
Chciałam napisać, że "Trzaska to pieprzony geniusz", ale przecież wcale geniuszem nie jest. Nie wygrywa konkursów, nie gra od 5 roku życia, bardziej musiał doskakiwać, niż się schylać. I to bardzo dobrze, że Trzaska nie jest geniuszem, bo to daje miejsce na człowieczeństwo, a tego ma pod dostatkiem. Niedoskonałości, zmiana zdania, improwizacja, czułość, wkurwienie. Trzaska jest emocją i uważam, że to bardzo piękne. Książka wyśmienita, wielka praca autorów i wdzięczny, bardzo ciekawy "materiał".
