Michalda

"Należało by się zastanowić nad jednym - czy pierwotny tekst, który wyszedł spod pióra Królowej Saby dotarł do naszych czasów w skażonym kształcie. Poddając go rozumowej analizie, należy przypuścić, że nie, że liczni tłumacze w ciągu wieków mocno go zmodyfikowali. Znajduje się w nim pewnie też nieco obcych wtrętów dodanych przez późniejszych kopistów. Nie były to zapewne celowe fałszerstwa, ale dodatki mające wyłącznie ponieść wagę tej, czy innej konkretnej przepowiedni." ( str. 41 ) No właśnie. Zbyt wiele czasu upłynęło, by przepowiednie Królowej Saby, czyli te wszystkie zapiski, które na łamach różnych wydań, my czytelnicy mieliśmy kiedykolwiek okazję przeczytać zgadzały się co do słowa, co do joty. Ogólna myśl płynące z treści, znajdująca się między jej wierszami zapewne się zgadza, ale to w jaki sposób zostały ubrane w słowa niekoniecznie musi się zgadzać. Nie wiadomo, które słowa zostały zmienione, usunięte, wstawione zamiast jakichś innych. Przez tak wiele wieków, przez tak mnóstwo czasu, kiedy pismo rozwijało się, gdzie tak mnóstwo ludzi uczestniczyło w przekazaniu kolejnym pokoleniom owej przepowiedni, że te słowa są przede wszystkim zapiskiem ludzi, który próbowali to światu dalej przekazać. Tak na prawdę nigdy nie będzie do końca wiadomo jakich dokładnie słów użyła Michalda. A świat zawsze będzie się dzielił na tych, którzy w niej wierzą i ci, którzy powątpiewają. Nie ma sensu jednych i drugich próbować przeciągać na drugą stronę. Podejrzewam, że znacznie więcej z treści wyciągnie miłośnik historii, jakiś znawca historyczny, który w owych przepowiedniach potrafi właściwie odczytać to, jakich okresów historycznych owe przepowiednie akurat dotyczą, to jak dużo się z nich sprawdziło, czy też nie. Mi laikowi historycznemu ciężko się w tym połapać i taka lawina historycznych interpretacji to zbyt wiele jak na niecałe 2 godziny spędzone na lekturze tej książki. Stąd może wynika moja pewnego rodzaju ignorancja, dla wartości tej książki, której w żaden sposób swoją niższą oceną nie podważam. Najważniejszą dla mnie myślą przewodnią wynikającą z owych przepowiedni jest to, że gdy człowiek zgubi w sobie człowieczeństwo, dobroć, a będzie bardziej skupiony na dobrach doczesnych, na pieniądzach, a jego natura na pierwszy plan wysunie tak haniebne cechy jak chciwość czy pragnienie przyjemności, to taka droga prędzej czy później doprowadzi ludzkość do zguby. Czyż teraz świat tak nie funkcjonuje? Czy pieniądze i władza nie stanowią priorytetów? Człowiek dzisiaj jest dla globalnej gospodarki liczbą, elementem statystycznym, a społeczeństwa zamiast na duszy i umyśle, bardziej skupiają się na swoim ciele, jego przyjemnościach i wyglądzie zewnętrznym. Czy to jest dobra droga do bycia dobrym człowiekiem? Sami sobie na to odpowiedzcie.