Hubert Kęska

Na samym wstępie chciałbym dodać, że moja recenzja nie będzie obiektywna, chociażby ze względu na fakt, że autora (Huberta) znam osobiście, podobnie jak znaczną większość bohaterów wspomnianych w książce. Co tu dużo mówić- jako osoba związana ze sportami walki od strony medialnej, a także zapalony czytelnik- świetnie się bawiłem! Ta pozycja wywołała u mnie istną karuzelę uczuć takich jak: nostalgia (czasy Wojak Boxing Night),śmiech (przypałowe akcje na obozach i zgrupowaniach),strach i obrzydzenie (epizody narkotykowe),a także nawet lekki cringe - rozdział o miłości Artura i Kamili był dla mnie zbyt "cukierkowy" - na szczęście to tylko kilka stron z ponad kilkusetstronnego tomiska. Trudno mi ocenić czy Artur ma ciężkie czy łatwe życie. Na pewno ma życie ciekawe. Życie, którym żyły miliony Polaków. Chociaż Szpila nie wzbudza już tak skrajnych emocji, jego przemiana wydaje się autentyczna- wystarczy posłuchać jego wywiadów na przestrzeni lat. Książka skłania do przemyśleń i refleksji - warto wziąć się w garść, postawić sobie jakiś ambitny cel- na to nigdy nie jest za późno. Szpilce może nigdy nie było pisane zostanie mistrzem świata, ale jego biografia jest godna mistrzowskiego pasa. I tak, przyznaję się bez bicia- bywały momenty, że mu kibicowałem, ale bywały też porażki, po których niespecjalnie mi było Artura żal. Dziękuję Wam Panowie za tę wieloletnią podróż przez życie zawartą na tych 600 stronach. Jestem wręcz przekonany o tym, że pomoże niejednemu pogubionemu w życiu chłopakowi poukładać i przewartościować takie pojęcia jak: przyjaciel, duma, porażka czy cierpienie. Coś mi podpowiada, że Artur i Hubert czytają teraz tę opinię. Chłopaki, skoro mam już Waszą uwagę- może fajnie byłoby się spotkać przy dobrym tatarze i pogadać? A dlaczego 8/10? Bo ta historia dalej trwa...