Erich Topp

„I tu enigmat ciemny jak grób” – zapożyczam fragment od Pana Przybory z uroczej „Ballady z trupem”. Bo tak naprawdę wspomnienia Ericha Toppa nie utkwiły na dłużej w mojej pamięci. Nie zawsze osiągnięcia zawodowe idą w parze z talentem pisarskim (choć w przypadku byłych marynarzy niezwykle rzadko się zawodziłem). Tak być nie powinno, a jednak… Zapewne doszło do przesytu literaturą podwodną (zmęczenie materiału ?),albo na tle innych publikacji z tej półki, ta publikacja wypadła zbyt blado. Prywatnie oczekiwałem znacznie więcej osobistych wątków wspomnień z czasów służby okrętowej – ta trwała przecież do 1942 roku i obejmowała największe sukcesy U-bootów. Natomiast wartością dodaną może być poświęcenie większej uwagi mało znanym czasom Bundesmarine i NATO, w takim jednak razie tytuł jest dalece nieadekwatny. Pozostaje jedno wyjście: zajrzeć do „Pochodni nad Atlantykiem” ponownie.