Durian Sukegawa

Z autorem po raz pierwszy spotkałam się w książce “ Kwiat wiśni i czerwona fasola” i było to niesamowite spotkanie. To piękna, wzruszająca powieść, która zostaje w sercu na dłużej. Wiedziałam, że będę chciała do niego wrócić i z ogromną radością sięgnęłam po “ Koty z Shinjuku”. To opowieść o ludziach i ich życiu. Głównym bohaterem jest Yama, zagubiony, na rozstaju, nie wie dokąd ma pokierować swoje życie. Wszystko zmienia wizyta w przypadkowym barze, gdzie stali bywalcy grają w “kotoloka”. To właśnie osoby, które tam pozna i rozmowy z nimi sprawią, że życie bohatera (i nie tylko) zmieni się na zawsze. Zakończenie bardzo, bardzo dobre. Cieszę się, że nie jest to powieść z klasycznym “happy endem”, jest w nim coś więcej, coś bardziej ludzkiego i realnego. Coś, co pozwoliło mi zakończyć lekturę z satysfakcją przeczytania wartościowej lektury. Może nie wzruszyła mnie, jak poprzednia książka autora, ale myślę, że warto po nią sięgnąć. Porusza kilka ważnych tematów, daje do myślenia, nakazuje zatrzymanie się na chwilę, by rozważyć to, co się właśnie przeczytało. Może zostać na dłużej, szczególnie, w sercach miłośników kotów. Tak, kotów i o kotach jest tu dużo, a że jestem kociarą to był to dla mnie ogromy, dodatkowy plus.