Christina Rossetti

Obawiam się, że sens tego poematu nie będzie nigdy odczytany do końca. Wygląda na inside joke prerafaelitów, a może tylko uzdolnionego rodzeństwa Rossettich. Czy gobliny, które kuszą dwie piękne dziewczyny to zwierzaki czy artyści z kręgu Rossettiego? A może jedno i drugie? Dante Gabriel Rossetti miał całą menażerię - ukochanego wombata oraz sowę, które pojawiają się w poemacie jego siostry Christiny oraz kangura, pancernika, lamę i tukana... Trzecia opcja, jeśli to historia niewczesnych zalotów płci męskiej, która stara się skusić młode dziewczę swoimi bokobrodami albo animalnymi, gobliniastymi zachowaniami, jak irytujący "dżentelmen" z obrazu Bertholda Woltze z 1874 roku, jest o wiele mniej radosna. Ciekawe, że oryginalnym frontyspisie autorstwa Rossettiego widać niejakie pokrewieństwo do "Gdy rozum śpi, budzą się upiory" Goi. Czy cała ta historia to marzenie senne? To tłumaczyłoby absurdalne sytuacje i kafkowsko-freudowskie zwierzoczłekoupiorne gobliny, a wreszcie zaskakująco pogodne zakończenie.