Czeska prozaiczka i tłumaczka literatury angielskiej, jedna z najgłośniejszych postaci literatury czeskiej ostatnich lat. Absolwentka filologii angielskiej i czeskiej Uniwersytetu w Ostrawie. Debiutowała w 2013 roku powieścią Slepá mapa (polski tytuł: Pusta mapa, 2020),po której ukazały się także: Hotýlek (2015),Hana (2017, polskie wydanie 2019),Strašidýlko Stráša (2018, książka dla dzieci),Tiché roky (2019, polskie wydanie: Lata ciszy, 2022) i Listopád (2021, polskie wydanie: „Listopad”, 2023). Jej książki w Czechach zyskały ogromną popularność, o czym świadczy ponad 200 tysięcy sprzedanych egzemplarzy. Także poza granicami kraju autorka cieszy się zainteresowaniem, jej utwory przełożono na ponad 30 języków. Twórczość Aleny Mornštajnovej była wielokrotnie nagradzana. Największym uznaniem cieszyła się powieść Hana, której przyznano m.in. tytuł Czeskiej Książki Roku 2018 – w kategorii głównej i studenckiej, a obecnie trwają prace nad jej ekranizacją.
7,9/10średnia ocena książek autora
928 przeczytało książki autora
1 222 chce przeczytać książki autora
28fanów autora
Zostań fanem autora
Sprawdź, czy Twoi znajomi też czytają książki autora - dołącz do nas
Mocna, emocjonalna. Ta książka mną wstrząsnęła, ale ... jakoś nie polubiłam bohaterki. Mimo, że to dziecko, że została wykorzystana, że przeżyła dramat, że choć się nad nią litowałam i współczułam, to wydała mi się... wyrachowana ? A już szczególnie nie rozumiem, dlaczego jako dorosła osoba, która uciekła ze swojego piekła, to nadal nim żyje. Jej bliscy to jacyś dziwni patologiczni ludzie, i ta toksyczna babcia i obleśny dziadek i nie lepsza matka. Bohaterka nie miała dobrych wzorców w rodzinie, ale przecież nie zawsze "czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci". Z patologicznych domów wyrastają zdrowi na duszy i uczciwi ludzie, ale nie w tym przypadku, może dlatego tak mnie to zszokowało. Czytając czułam współczucie, złość i zawód, że nikt temu dziecku nie pomógł, przez co sama wyrządziła innym wiele krzywdy. A zakończenie ... Zamiast wyjawić prawdę, świadomie robi coś co szkodzi osobie, której chciała pomóc, skazując ją na to, czego jako dziecko panicznie się bała. Książka dla silnych psychicznie.
ps. nie spodobało mi się umieszczenie lasu w książce jako czegoś potwornego, kocham las, to chyba najbardziej bezpieczne miejsce, bo nie ma w nim ludzi.
