Krzysztof Bonk

Oooj... Nie jest dobrze. Zachęcona opisem serii zaczęłam od Srebrnej z zamiarem przeczytania całości sagi. Pomysł jest naprawdę fajny ale niestety jego realizacja mocno za nim nie nadąża. Nigdy nie uważałam siebie za jakoś szczególnie wyrafinowaną odbiorczynię literatury lecz jednak zgrzyty i potknięcia w czymś co określę jako "płynna, literacka polszczyzna" bolą i co rusz zatrzymują mnie w podążaniu za historią. Nawet pomimo tego, że postanowiłam sobie nie zwracać na to uwagi. Ale nie da się. Tego jest zbyt dużo. Nawet nie są to jakieś ogromne wpadki tylko np: sformułowania w stylu "konar drewna" czy powtórzenia jak słowo "zmroczny", które w rozdziale o krainie mroku powodowało u mnie w końcu oczopląs i mózgopląs jednocześnie. A przecież w naszym języku istnieje tak wiele wyrazów bliskoznacznych... Na tych dwóch przykładach poprzestanę bo przecież nie o to tutaj chodzi abym wypunktowała każdą wpadkę z osobna. Zwłaszcza, że ja naprawdę jestem bardzo życzliwie nastawiona do tej książki (i następnych w serii) ale naprawdę trudno mi się ją czyta a wręcz powiem, że coraz trudniej. Drugą sprawą są dość schematycznie a wręcz powiem, że naiwnie zarysowane zarówno postaci jak i całe sytuacje. Zdarza się też, że logika trochę krwawi. Niemniej powtórzę – pomysł jest na tyle atrakcyjny, że będę walczyć do końca. Ile wytrzymam. Przeczytałam inne recenzje, z których dowiedziałam się, że książka wydana została na zasadzie self- publishingu. Może to jednak w tym wypadku właśnie okazało się niezbyt dobre. Nie znam się na wydawaniu literatury ale być może gdyby wszystko szło przez wydawnictwo to wydawca zwróciłby uwagę na te niedociągnięcia (w końcu nie tak trudne do poprawienia) i wyszłoby to z dużą korzyścią dla całego dzieła. Albo przynajmniej jakaś wcześniejsza konsultacja wśród wyrobionych literacko znajomych. Wiem że przynajmniej niektórzy autorzy tak robią. No ale oczywiście są to działania nieobowiązkowe i co najwyżej zaowocują taką recenzją jak moja. Jest ona jednak szczera i obiektywna.