Elżbieta Dobrzyńska

Dla tych, którzy nie wiedzą czym był "Relax" śpieszę z wyjaśnieniem. To bodajże najbardziej znane czasopismo komiksowe, które ukazywało się w Polsce. Wszystko działo się jeszcze w czasach słusznie minionych, a dokładnie w latach 1976-1981, kiedy to na rynek trafiło 31 numerów tego magazynu. Dla ówczesnych fanów komiksu "Relax" był obowiązkowym punktem programu, światełkiem pośród szarej, komunistycznej rzeczywistości. Magazyn współtworzyli tacy giganci polskiej sceny jak Rosiński, Christa, Szyszko czy Baranowski. W roku 2016, w ramach obchodów stulecia polskiego komiksu, wydawnictwo Egmont postanowiło wypuścić na rynek wydanie zbiorcze najlepszych dzieł, które doczekały się publikacji w tym piśmie. Pierwszy tom antologii był jednocześnie albumem z numerem 1000 w ramach Klubu Świata Komiksu. Publikacja wydana na najwyższym poziomie jakościowym, a i wydawnictwo zadbało o szum medialny wokół tego wydarzenia. Bo trzeba jasno powiedzieć, że dla ludzi, których dzieciństwo i młodość upłynęły podczas lektury "Relaxu", wydanie tej antologii na pewno było sporym wydarzeniem. Ja urodziłem się kilka lat po tym, jak pismo przestało się ukazywać więc na temat nie patrzę przez filtr wspomnieniowy. Szanuję legendę, doceniam wysiłek Egmontu, z ciekawością zajrzałem do komiksowej izby pamięci. Nie ma jednak co zaklinać rzeczywistości. Większość z tych komiksów zestarzała się w fatalnym stylu. Z 13 opowieści przyjemnie czytało mi się jedynie "Tajemnicę Kipu". Wizualnie broni się jeszcze Christa, fajnie popatrzeć na dojrzałe jak na tamte czasy ilustracje Wróblewskiego. I to niestety byłoby tyle jeśli chodzi o plusy. Gdyby nie kontekst historyczny to ta pozycja byłaby trudna do przebrnięcia. Polecam tylko fanom epoki, bo dla reszty spotkanie z polskim komiksem z tamtego okresu może być bolesnym doświadczeniem.