Roman Kostrzewski

Z muzyką Kata zapoznałem się bardzo wcześnie - pociągała mnie ta symbolika i niespotykane gdzie indziej brzmienie, choć jako dziecko nie miałem prawa rozumieć wszystkiego. Im dalej w las, tym bardziej kreowałem sobie w głowie wizję Romana Kostrzewskiego jako osoby dość prostej i zbuntowanej, bo to dobrze się sprzedawało. Kata nie słucham od kilkunastu lat. Ten wywiad-rzeka całkowicie zmienił moją optykę. Poznałem Romana jako artystę zdecydowanie nieszablonowego, niesłychanie inteligentnego (aż nóż się w kieszeni otwiera na myśl, że Kuba Wojewódzki nie tylko zaprosił do jednego programu z Kostrzewskim... "Frytkę", ale też z frontmana Kata próbował zrobić tam idiotę),tolerancyjnego i świadomego. Przy tym, okazało się, że jest nie tylko wokalistą, ale też zajmuje się inżynierią dźwięku czy organizacją koncertów. Teksty Kostrzewskiego, zwłaszcza z czasów dyskografii Kata bywają bardzo zawiłe i mają zawoalowane treści, tym lepiej, że współautor książki te najpopularniejsze z nich ("Wyrocznia", "Mag-sex", "Czemu mistrze krzyż w tornistrze") przytacza i prosi o dosłowną interpretację. 330 stron pochłonąłem w pół dnia. Świetna!