Teresa Lewkowicz-Mosiej

Książka kucharska, której formuła bardzo mi odpowiada. Opis poszczególnych roślin pozwala je nieco "oswoić", kilka przepisów zaś inspiruje do odkrywania własnych sposobów wykorzystania danego składnika. Trochę brakuje mi zdjęć (wzrokowcem jestem mimo dwóch chromosomów X, nic nie poradzę),jednak doceniam urok rycin. I tylko mi się przez tego typu publikacje ten mój ogród wymarzony rozrasta, ale to bardzo przyjemny stan, wszak wyimaginowanych ogrodów nie trzeba pielić, gorzej że pożytków, które można w kuchni wykorzystać również nie przynoszą. ;)