Null

Pokazuje bardziej realne oblicze walk na froncie, niż to z czym nam się na co dzień może kojarzyć. Nieco brutalna, niekompromisowa, skupiająca się na tych "pospolitych" emocjach żołnierzy, którzy mimo codziennej walki o przetrwanie nadal pamiętają i tęsknią za swoim dawnym, bezpiecznym życiem.

Pokazuje bardziej realne oblicze walk na froncie, niż to z czym nam się na co dzień może kojarzyć. Nieco brutalna, niekompromisowa, skupiająca się na tych "pospolitych" emocjach żołnierzy, którzy mimo codziennej walki o przetrwanie nadal pamiętają i tęsknią za swoim dawnym, bezpiecznym życiem.

To książka surowa, trzeźwa w swoich opisach. Żywa - jak podsłuchane w okopach rozmowy pobratymców wojennych, okraszone przekleństwem jak kluski słoniną – stanowiące przeciwwagę dla bardzo ciekawej narracji.
A ta - prowadzona wprost do bohatera - to jeden z najmocniejszych punktów tej powieści. Tak naprawdę nie wiemy, kto mówi do Konia – głównej postaci – a czasem także do jego kompanów. Ta zagadka rozwiązuje się dopiero pod koniec.
Jest ich wielu – można wręcz powiedzieć, że mamy tu bohatera zbiorowego. Koń, Małpa, Szczur, Szakal, Szabla, Jagoda – pseudonimy, znaki wywoławcze… a może konieczne do przeżycia odczłowieczenie? Sposób, by odciąć się od życia PRZED i być tylko TU i TERAZ.
Czy są tam z wyboru? Ależ skąd. To zbitek ludzi z różnych miejsc, różne zostawili za sobą historie. Każdy z inną motywacją, by być TAM. Niektórzy nawet nie lubili tego kraju PRZED wojną, nie chcieli mieć z nim nic wspólnego – jak Koń.
Są tak różni, że w świecie PRZED nigdy nie zwróciliby na siebie uwagi. Minęliby się szerokim łukiem, nie zamieniliby słowa. A TU – walcząc ramię w ramię – oddają za siebie życie, ryzykują, wychodzą naprzeciw śmierci. Bez nadziei. Z przekonaniem, że nikt z nich tej wojny nie przeżyje.
Człowiek nie żyje TU – on trwa. W zawieszeniu między koszmarem a obietnicą końca. A kiedy ten koniec nie nadchodzi… napięcie rośnie do punktu, w którym umysł przestaje wytrzymywać.
To nie jest tylko książka o wojnie. To jest książka o nadziei, która zamiast ratować – zaczyna miażdżyć. O wypaleniu emocjonalnym, rezygnacji i cichej autodestrukcji. O człowieku, który traci przywiązanie do samego siebie. Oddaje wszystko – nawet jeśli go to zniszczy. Nawet jeśli boli. Bo… i tak uważa, że nie jest już nic wart.
„Null” boli, bo zrywa zasłony. Wyciąga na wierzch to, co niewygodne. Obnaża. A my nie lubimy, kiedy ktoś zdejmuje nam klapki z oczu i mówi: patrz – tak wygląda wojna.
Najmocniejsze w tej książce jest to, że ona nie krzyczy.
Ona stwierdza. Sucho. Jak raport.
I właśnie dlatego trafia do nas.
Powinien przeczytać ją każdy.

To książka surowa, trzeźwa w swoich opisach. Żywa - jak podsłuchane w okopach rozmowy pobratymców wojennych, okraszone przekleństwem jak kluski słoniną – stanowiące przeciwwagę dla bardzo ciekawej narracji.
A ta - prowadzona wprost do bohatera - to jeden z najmocniejszych punktów tej powieści. Tak naprawdę nie wiemy, kto mówi do Konia – głównej postaci – a czasem także do...

Z całym szacunkiem dla Pana Szczepana ale ta książka jest tak miałka... Po doskonałym Chołodzie który po przeczytaniu ostatniego zdania zostawił mnie w takim szoku, że siedziałem przez 5 minut bez słowa, dostaliśmy TO. Ja rozumiem, że jest to książka na czasie, o temacie zakrytym przez propagande sukcesu, który jest w niej obnażony, ale książka roku? Naprawdę? Przeczytac można, innemu autorowi dałym 6+ ale jak napisałem wcześniej, po Chołodzie, Królu, Drachu nie można już pisać takich....przeciętnych książek.

Z całym szacunkiem dla Pana Szczepana ale ta książka jest tak miałka... Po doskonałym Chołodzie który po przeczytaniu ostatniego zdania zostawił mnie w takim szoku, że siedziałem przez 5 minut bez słowa, dostaliśmy TO. Ja rozumiem, że jest to książka na czasie, o temacie zakrytym przez propagande sukcesu, który jest w niej obnażony, ale książka roku? Naprawdę? Przeczytac...

Dałem ocenę 7 za sprawność narracji, a myślałem, że dam 9 albo i 10 - lecz wojna autorowi się tutaj wymyka - inaczej niż np. w "Depeszach" Herra. Wymyka się, bo ją autor "upiększa", wchodzi na mielizny dywagacji i wymysłów jak ta nieszczęsna żona specnazowca, która okazała się luksusową dziwką, a do tego czarownicą... I to mnie tak rozbawiło, że nie mogę napisać - to rzecz wielka. No nie mogę...

Dałem ocenę 7 za sprawność narracji, a myślałem, że dam 9 albo i 10 - lecz wojna autorowi się tutaj wymyka - inaczej niż np. w "Depeszach" Herra. Wymyka się, bo ją autor "upiększa", wchodzi na mielizny dywagacji i wymysłów jak ta nieszczęsna żona specnazowca, która okazała się luksusową dziwką, a do tego czarownicą... I to mnie tak rozbawiło, że nie mogę napisać - to rzecz...

Trzeba było przepić. Najlepiej ukraińskim trunkiem. Nie dla każdego, ale jak się wkręciłem (od pierwszego zdania) to genialna, genialna.

Trzeba było przepić. Najlepiej ukraińskim trunkiem. Nie dla każdego, ale jak się wkręciłem (od pierwszego zdania) to genialna, genialna.

Przerażająca rzeczywistość wojny, która dzieje się na naszych oczach tuż za naszą granicą. Niesamowicie opisana historia oczami młodego chłopaka przenosi nas do innego świata, świata innych wartości.

Przerażająca rzeczywistość wojny, która dzieje się na naszych oczach tuż za naszą granicą. Niesamowicie opisana historia oczami młodego chłopaka przenosi nas do innego świata, świata innych wartości.

Bolesna, niewygodna, doskonała!

Bolesna, niewygodna, doskonała!

Skoro Książka Roku - trzeba ja zaliczyć - nie spodziewałam się takiej tematyki po takim tytule książkę - a jednak ..mogłaby się już skończyć ta bezsensowna wojna na Ukrainie

Skoro Książka Roku - trzeba ja zaliczyć - nie spodziewałam się takiej tematyki po takim tytule książkę - a jednak ..mogłaby się już skończyć ta bezsensowna wojna na Ukrainie

Opis wojny na Ukrainie, ciekawi mnie czy to fikcja literacka czy autor robił jakiś research ? Dużo bluźnierstw, trudnego militarnego słownictwa, sporo zwrotów po ukraińsku, niektóre od razu tłumaczone. Ponieważ tematy wojenne nie interesują mnie, i ze względu na swą realność i bezwzględność nawet denerwują to książka była dla mnie w momentach dłużąca się i nudna w innych wzbudzała moja ciekawość. Facet pól Polak pół Ukrainiec uciekający przed swoimi demonami na wojnę. Dużo wątków historycznych. Zwykły żołnierz obojętnie jakiej armii napadanej czy napadającej jest zwykłym zmanipulowanym trybikiem , który napełniony frazesami władzy i rozkazami przełożonych i tak ostatecznie jest zmuszony do robienia rzeczy wbrew sobie a na koniec ginie.

Opis wojny na Ukrainie, ciekawi mnie czy to fikcja literacka czy autor robił jakiś research ? Dużo bluźnierstw, trudnego militarnego słownictwa, sporo zwrotów po ukraińsku, niektóre od razu tłumaczone. Ponieważ tematy wojenne nie interesują mnie, i ze względu na swą realność i bezwzględność nawet denerwują to książka była dla mnie w momentach dłużąca się i nudna w innych...

Trochę mnie zmęczyła ta narracja... A raczej sposób narracji.

Trochę mnie zmęczyła ta narracja... A raczej sposób narracji.