Mewy

Siedem dziewczyn z Albatrosa, tyś jedyna. Takie tam przygody nastolatki wchodządzej w dorosłość. Fajny nadmorski klimat, port, prostytucja, cinkciarze, romanse.

Siedem dziewczyn z Albatrosa, tyś jedyna. Takie tam przygody nastolatki wchodządzej w dorosłość. Fajny nadmorski klimat, port, prostytucja, cinkciarze, romanse.

Przeczytałam jako nastolatka, zachwyciłam i pamiętam do dziś.

Przeczytałam jako nastolatka, zachwyciłam i pamiętam do dziś.

Czas nieprzyzwoity

We wspomnieniach starszych czytelników "Mewy" Stanisława Goszczurnego to książka "zakazana". Ukazała się po raz pierwszy w 1961 roku i od razu stała się utworem kultowym, bo kontrowersyjnym. Ponoć nie mogły go posiadać biblioteki dla dzieci i młodzieży, a w tych dla dorosłych ustawiały się kolejki.
"Mewy" to książka o czasach nieprzyzwoitości...Czyżby nie działała socjalistyczna cenzura? W końcu książka miała do dnia dzisiejszego siedem wydań, a każde po kilkadziesiąt tysięcy egzemplarzy! Triumf święciła w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, bo był to "owoc zakazany". W późniejszych czytano ją zapewne z ciekawością. A dziś.... niektórzy traktują ją z lekkim przymrużeniem oka, że niby zbyt grzeczna, zbyt moralizatorska.
"Mewy" są opowieścią o tzw. półświatku Trójmiasta. Główna bohaterka jest najpierw "naganiaczką", potem prostytutką. Obraca się w kręgu podobnych sobie drobnych złodziejaszków i portowych cinkciarzy. Opis ich życia to bardzo interesujący obrazek ukazujących lata pięćdziesiąte. Zapewne bliski prawdy i bardzo daleki od czasów dzisiejszych. W każdym razie nie jest to obraz sielski i anielski, a praca dziewczyny w najstarszym zawodzie świata, do lekkich nie należy. Znacznie bliższa współczesności jest problematyka.
Dlaczego Zośka została prostytutką?
Dlaczego Kostek zajmuje się cinkciarstwem i złodziejstwem?
Dlaczego trudno powrócić do tzw. normalnego życia?
Kim są ówcześni hejterzy, zatruwający codzienne życie zagubionego człowieka?
W sumie wystarczy zmienić dekoracje na współczesne i znajdziemy się w XXI wieku. Tak stało się w filmowej adaptacji książki. Akcja filmu rozgrywa się w latach 80 - tych. Zośka oczywiście jest prostytutką, Kostek też "zawodu" nie zmienił, ale dołożył do sfery swych zainteresować narkotyki. Dziś pewnie Zośka miałaby telefon komórkowy, a Kostek robiłby interesy z następcami Escobara, bo dziś mało kto nosi gotówkę, większość ludzkości płaci kartą i okradać nie ma kogo.
Ale ludzkie problemy na pewno byłyby takie same. Zwłaszcza te z drugiej części powieści. Zazdrość, strach, pogarda nie zniknęły z naszego życia.
Jak żyć wśród negatywnych emocji?
Jak stać się na nowo dobrym, skoro tyle zła wokół?
Książka Goszczurnego ma swoje lata. Część czytających może ją potraktować jako opowieść "sprzed potopu". Obraz tamtego świata może wydawać się całkiem nierealny. Czytając wszystkie książki powstałe w tamtych latach, pamiętajmy, że dekoracje się zmieniają, ale człowiek w gruncie rzeczy pozostaje taki sam... Zośkę, Kostka, Stefana i panią Malinowską mijamy na ulicy każdego dnia....

Czas nieprzyzwoity

We wspomnieniach starszych czytelników "Mewy" Stanisława Goszczurnego to książka "zakazana". Ukazała się po raz pierwszy w 1961 roku i od razu stała się utworem kultowym, bo kontrowersyjnym. Ponoć nie mogły go posiadać biblioteki dla dzieci i młodzieży, a w tych dla dorosłych ustawiały się kolejki.
"Mewy" to książka o czasach nieprzyzwoitości...Czyżby...

DNF w połowie. Moralizatorska, ugrzeczniona opowiastka dla nastolatek.

DNF w połowie. Moralizatorska, ugrzeczniona opowiastka dla nastolatek.

Historia z mojego dziecinstwa, chodzili tymi samymi ulicami co ja i obok mojego mieszkania stali na postoju taksowek .... taaaaak, niektorzy nie znaja pojecia" stac na postoju taksowek" bo dzwonia po Ubera😉
Czytam tutaj oceny niektorych zawiedzionych czytelnikow, ktorzy spodziewali sie czegos innego - powinni starannie doczytac, kiedy powstala ta ksiazka, czym byla cenzura wydawnicza itd. 😁 To tak jakby krytykowac fabule westernu, ze jezdzili dylizansami zamiast elektrycznymi samochodami 🤣🤣 W czasach mojej mlodosci byla to ksiazka na miare aktualnych bestsellerow literaruty obyczajowo-erotycznej.

Historia z mojego dziecinstwa, chodzili tymi samymi ulicami co ja i obok mojego mieszkania stali na postoju taksowek .... taaaaak, niektorzy nie znaja pojecia" stac na postoju taksowek" bo dzwonia po Ubera😉
Czytam tutaj oceny niektorych zawiedzionych czytelnikow, ktorzy spodziewali sie czegos innego - powinni starannie doczytac, kiedy powstala ta ksiazka, czym byla cenzura...

Pierwszy raz czytałam tę książkę jako nastolatka w latach 80-tych. Wtedy to był ,,owoc zakazany". Dzisiaj po latach, ponowne spotkanie z tą powieścią, jest jak powrót do lat młodości. Bardzo udany i sentymentalny powrót.
,,Mewy" to historia młodej, 17-letniej Zośki, która ucieka z domu rodzinnego od przemocowego ojca, który nadużywa alkoholu. Dziewczyna trafia do ośrodka pomocy, gdzie chciałaby zostać, podjąć naukę i pracę. Jednak system jest bezduszny, a opiekunowie tam pracujący- ślepi. Wywiad środowiskowy po rozmowie z sąsiadami i matką nastolatki wskazuje na jedno-Zośka powinna wrócić do domu.
Dziewczyna jest jednak zdeterminowana i ucieka do Gdańska.
Książka jest podzielona na dwie części- w pierwszej Zośka wchodzi w świat portowych "mewek "(prostytutek) oraz próbuje odnaleźć się w "dorosłym" życiu. Poznaje też handlarza walutą, Kostka.
W drugiej części dziewczyna próbuje uciec z portowego półświatka. Jak to wszystko się poukłada (lub nie) w jej życiu? Warto przeczytać.
Książka została napisana w latach 60tych XX wieku, trzeba mieć to na uwadze. Język jest już trochę archaiczny, ale walka młodej kobiety o byt i problemy damsko-męskie są nadal bardzo aktualne.

Pierwszy raz czytałam tę książkę jako nastolatka w latach 80-tych. Wtedy to był ,,owoc zakazany". Dzisiaj po latach, ponowne spotkanie z tą powieścią, jest jak powrót do lat młodości. Bardzo udany i sentymentalny powrót.
,,Mewy" to historia młodej, 17-letniej Zośki, która ucieka z domu rodzinnego od przemocowego ojca, który nadużywa alkoholu. Dziewczyna trafia do ośrodka...

Wg mnie to w zasadzie moralizatorska książka dla młodzieży. Nie tego się spodziewałem. Obraz wyidealizowany, ugrzeczniony, wręcz dziecinnie naiwny :D Równie dobrze książka mogłaby mieć tytuł "Karolcia schodzi na złą drogę".

Wg mnie to w zasadzie moralizatorska książka dla młodzieży. Nie tego się spodziewałem. Obraz wyidealizowany, ugrzeczniony, wręcz dziecinnie naiwny :D Równie dobrze książka mogłaby mieć tytuł "Karolcia schodzi na złą drogę".

Takie galerianki, tyle że z PRL. Mocno zwietrzałe, chociaż wciąż nieźle się to czyta.

Takie galerianki, tyle że z PRL. Mocno zwietrzałe, chociaż wciąż nieźle się to czyta.

Ciekawa, wciągająca . Fajnie się przenieść w tamte czasy

Ciekawa, wciągająca . Fajnie się przenieść w tamte czasy

Liczyłem na dobrą książkę pokroju "Madame" Libery. Zamiast tego trafiłem na dość infantylną momentami, a już na pewno nazbyt edukacyjną pozycję opowiadającą o problemach młodzieży z klasy robotniczej. Wielu bohaterów jest momentami nierealistycznych, ich styl mówienia, zachowania, podejścia do życia. Do tego dochodzi dość cukierkowa historia, nadmiernie podkoloryzowana i pozbawiona realności. Może rzeczywiście sama pozycja robiła furorę 50 lat temu, gdy była wydawana po raz pierwszy. Niestety nie przetrzymała próby czasu.

Liczyłem na dobrą książkę pokroju "Madame" Libery. Zamiast tego trafiłem na dość infantylną momentami, a już na pewno nazbyt edukacyjną pozycję opowiadającą o problemach młodzieży z klasy robotniczej. Wielu bohaterów jest momentami nierealistycznych, ich styl mówienia, zachowania, podejścia do życia. Do tego dochodzi dość cukierkowa historia, nadmiernie podkoloryzowana i...