KONKURS! „Extasia” Claire Legrand – jedna z najlepszych powieści fantasy YA LGBTQ+ wg BuzzFeed!
Mroczna. Przejmująca. Niepokojąca. Gdy przekroczycie próg powieści Claire Legrand, zanurzycie się w dystopijnym świecie pełnym sekretów. „Extasia” kipi grozą, magią i kobiecością. Jest wciągającą fantastyką w krwistym wydaniu i, choć to młodzieżówka, porusza ważne i wciąż aktualne tematy.
Książka, która wzbudza ogromne emocje
Czytanie „Extasii” jest niczym emocjonalny rollercoaster. Intryguje od pierwszego zdania. Otula mrokiem od pierwszego akapitu. Wzbudza coraz większy lęk z każdym kolejnym rozdziałem. Złość. Smutek. Żal. Współczucie. Ta książka nie ma litości. Przeszywa serce na wylot. Miażdży je. Ściska. Wdziera się pod skórę i uwiera w najbardziej wrażliwych miejscach. To nie jest lekka lektura. Claire Legrand poruszyła temat wiary, wykorzystywania kobiet, patriarchatu i nienawiści. Wplotła w swoją powieść krwiste sceny, brutalność, ale również miłość i odrobinę erotyzmu. Całość oprószyła garścią magii i szczyptą wciąż tlącej się nadziei. Od powieści grozy w takim wydaniu ciężko się oderwać.
Dziewczyna. Święta. Czarownica
Z niecierpliwością czekała na ten dzień. Dzień namaszczenia. Dzień, kiedy porzuci swoje imię. Starszyzna uznała ją za godną. Zostanie błogosławiona i skryje głowę pod czerwonym kapturem. Do tej pory żyła przysłonięta grzechem swojej matki. Matki pokalanej przez samego Diabła. Lecz ona się nie ugnie. Nie ulegnie Diabłu. Silna. Pobożna. Święta Amity. Razem z pozostałymi świętymi przyjmie na siebie odpokutowanie za grzechy innych. Aż w końcu nadejdzie dzień, gdy poczuje moc extasii. Pozna czarownice skrywające się w białym lesie. Czy dołączy do nich? Czy stanie się jedną z nich?
Cztery święte znowu stoją w Przystani. Cztery święte mające pozbyć się Diabła i służyć Bogu. Ich zadaniem było przypomnieć dobrym ludziom, co utraciliśmy i co możemy utracić ponownie, jeśli zboczymy ze świętej ścieżki.
Mercy, Temprance, Silence, Amity.
Claire Legrand, „Extasia”
Religia, wiara i piekło kobiet
Świat „Extasii” budzi niepokój od pierwszych stron. Amity, główna bohaterka, żyje w małej, religijnej wspólnocie. Panuje tutaj patriarchalny porządek. Kobiety są wykorzystywane i mają wyznaczone miejsce w hierarchii społecznej. Wykonują różne obowiązki. Sprzątają, gotują, są dobrymi żonami. Pobożne i uległe godzą się na takie życie. Nie piszą, nie czytają książek i niczym Altruistki z „Niezgodnej” Veroniki Roth – nie patrzą w lustra.
Kobietom z Przystani nie wolno mieć luster ani w nie patrzeć. Ukazują one prawdę bożą, która jest zbyt potężna, żeby mogły ją znieść ludzkie oczy. Zwierciadła sprawiają, że nasze słabowite serca stają się próżne.
Claire Legrand, „Extasia”
W powieści Claire Legrand kobietom przypisuje się upadek świata. Świata, Który Był Niegdyś.
Buntowniczki. Zdrajczynie. Niszczycielki. Oddały się Diabłu, tak jak Ewa, która namówiła Adama do grzechu. Wybrały pożądanie zamiast cnoty. Ich słabości, oszustwa oraz arogancja doprowadziły do wojen, chorób i ruiny. Mieszkańcy Przystani to wybrańcy. Zostali ocaleni przez Boga, aby założyć świat na nowo. A w tym nowym świecie kobiety muszą pokutować za grzechy innych kobiet.
Niewiele wtedy wiedziałam o Świecie, Który Był Niegdyś, i o tych przebiegłych kobietach, które go zniszczyły. Czytały książki, których nie powinny były czytać. Buntowały się i oszukiwały.
Claire Legrand, „Extasia”
Claire Legrand stworzyła niepokojącą historię, w której mizoginia wylewa się z każdej strony. W „Extasii” nienawiść do kobiet jest normą akceptowaną przez całą społeczność. Ludzie z Przystani, niczym bigoci z neopurytańską fantazją, dopuszczą się aktów brutalności nawet wobec młodych dziewcząt. Fanatyzm religijny popycha ich do niewybaczalnych czynów. Ochoczo biją, szarpią, szczypią i plują kobietom w twarz. A one przyjmują ciosy z godnością i zadowoleniem. Wszystko po to, aby uchronić lud przed Złem. Ocalić mężczyzn i chłopców naznaczonych śmiercią. Ocalić kobiety i dziewczęta, które Diabeł próbuje zwabić w swoje ramiona.
Tego dnia miałam czternaście lat, a Silence piętnaście. Pomyślałam wówczas, że będę właśnie taką świętą jak ona. Tydzień później, podczas pierwszego dnia nawiedzenia, przyjęła ciosy bez płaczu. Nawet nie próbowała ich unikać. Zrozumiałam wtedy, co to znaczy kochać Boga.
Claire Legrand, „Extasia”
Opowieść o dojrzewaniu i poszukiwaniu prawdy
„Extasia” to opowieść o dojrzewaniu w niebezpiecznej izolacji społecznej. Życie w Przystani, otoczonej wysokim murem, nie pozwalało na odkrywanie innego świata. Małym dziewczynkom wpajano wartości i zasady. Uczono uległości. Kształtowano usłużność. Wmawiano im, że w kobietach kryje się zło, a cierpienie jest zaszczytem. Amity od dziecka marzyła o dniu, w którym odpokutuje za grzechy innych kobiet.
Marzyłam o tym dniu od ósmego roku życia. Wtedy byłam już dostatecznie duża, by po raz pierwszy zobaczyć nawiedzenie na własne oczy. By przyjrzeć się świętym, które są poszturchiwane, poklepywane i szczypane, przez cały czas mają pogodne twarze, a oczy pełne miłości do Boga. Moje maleńkie serce szalało z zachwytu.
Claire Legrand, „Extasia”
Co się stanie, gdy Amity przekroczy mur Przystani? Jakie tajemnice odkryje? Komu zaufa? Czy odnajdzie relikwie Boga i stawi czoła Diabłu? Jedno jest pewne. Jeśli ma pokonać zło i uchronić przed nim ludzi, musi odkryć prawdę.
Kiedy kobieta kocha kobietę
„Extasia” przepełniona jest kobiecą siłą i siostrzeństwem. Kobiety w tej powieści wspierają się, pomagają sobie, ratują z opresji. Gdy trzeba walczyć – walczą ramię w ramię. Wraz z dojrzewaniem rozkwita przyjaźń, a z tej przyjaźni rodzi się miłość. Poszczególne bohaterki zbliżają się do siebie. Okazują sobie czułość. Rozkoszują się swoim dotykiem. Z tych drobnych gestów Claire Legrand utkała queerową opowieść wypełnioną kobiecą potęgą.
Moje prawe myśli uciekają przede mną. Zamiast tego widzę Mercy i Temperance jaśniejące w gorącej, czarnej kotarze moich zamkniętych oczu. Obejmujące się wśród drzew. Palce wsunięte we włosy, oczy błyszczące, usta różowe i delikatne. Pszczoła i kwiat. Kłódka i klucz.
Claire Legrand, „Extasia”
Brutalna historia, która niesie nadzieję
„Extasia” jest przesiąknięta traumą i przemocą, szczególnie tą wobec kobiet. Klimatem przypomina „Opowieść podręcznej” Margaret Atwood, czy też „Rok próby” Kim Liggett. Wiele scen ocieka krwią. Są trupy. Są walki. Są ofiary. Claire Legrand postarała się, abyśmy doznali przeszywającego chłodu nawiedzających duchów, poczuli na sobie wzrok zwierząt o białych oczach i usłyszeli dziki śmiech czarownic owładniętych chęcią zemsty. Jak na horror przystało, w tej mrocznej historii natkniemy się na morderstwa, tortury, palenie na stosie, a nawet kanibalizm. Ale gdzieś w tym ponurym świecie, pełnym zła i zguby, odnajdziemy też przyjaźń, miłość i nadzieję, która pozwoli wypłynąć nam z głębin ciemności.
Claire Legrand zajmowała się kiedyś muzyką. W końcu uświadomiła sobie, że bez przerwy wymyśla nowe historie. Była bibliotekarką. Obecnie jest autorką bestsellerów „New York Timesa”. Mieszka w New Jersey.
Jej pierwszą powieścią jest „The Cavendish Home for Boys and Girls”, książka wybrana jako jedna ze stu powieści roku 2012 przez nowojorską sieć bibliotek publicznych. Jest także autorką „The Year of Shadows”, opowieści o duchach przeznaczonej dla czytelników w wieku 10–13 lat, i „Winterspell”, przeróbki „Dziadka do orzechów” napisanej z myślą o młodzieży.
„Some Kind of Happiness”, która przedstawiła młodszym nastolatkom świat chorób psychicznych, tajemnic rodzinnych i pokazała im siłę opowiadania historii, została w 2017 roku nominowana do nagrody Edgara. „Foxheart” to z kolei klasyczna przygoda fantasy, nagrodzona w 2016 roku przez Junior Library Guild.
Claire Legrand jest jedną z czterech autorek „The Cabinet of Curiosities”, antologii mrocznej powieści dla nastolatków, która również znalazła się na liście Junior Library Guild, została uznana za najlepszą książkę na Bank Street i znalazła się wśród „100 tytułów do czytania i udostępniania” sieci nowojorskich bibliotek publicznych w 2014 roku.
Jej bestsellerowa trylogia „Empirium” składa się z epickich powieści fantasy „Furyborn”, „Kingsbane” i „Lightbringer”. Z kolei książka „Sawkill Girls” to queerowa opowieść grozy dla młodych dorosłych, finalista nagrody Bram Stoker Award 2018 i Lambda Literary Award 2019.
Konkurs! Wygraj książkę „Extasia”
Specjalnie dla użytkowników serwisu lubimyczytać.pl przygotowaliśmy konkurs.
Aby wygrać książkę należy odpowiedzieć na pytanie konkursowe:
„Extasia” to przejmująca i mroczna powieść o dojrzewaniu i przekraczaniu progu dorosłości. Jak wiadomo pierwsze kroki w dorosłość wiążą się z wieloma nowymi doświadczeniami. Jak u Was wyglądał ten moment przejścia? Czy go doświadczyliście i możecie coś o nim opowiedzieć?
Odpowiedzi umieszczajcie w komentarzach pod artykułem. Spośród nich wybierzemy pięć najciekawszych i nagrodzimy egzemplarzami książki „Extasia”.
Konkurs trwa od 27 kwietnia do 3 maja włącznie.
Pełny regulamin konkursu dostępny jest pod tym linkiem.
Przeczytaj fragment książki:
Extasia
Issuu is a digital publishing platform that makes it simple to publish magazines, catalogs, newspapers, books, and more online. Easily share your publications and get them in front of Issuu's millions of monthly readers.
Książka „Extasia” jest już dostępna w sprzedaży.
Artykuł sponsorowany
komentarze [32]
Konkurs został zakończony. Za wszystkie odpowiedzi dziękujemy!
Wybraliśmy zwycięskie prace:
Bartosz
Aleksandra
Dominika
Pola
Yevoni
Serdecznie gratulujemy! Z laureatami skontaktujemy się bezpośrednio.
