Serafina i kochankowie

Okładka książki Serafina i kochankowie autorstwa Krystyna Nepomucka
Okładka książki Serafina i kochankowie autorstwa Krystyna Nepomucka
Krystyna Nepomucka Wydawnictwo: Wydawnictwo ANTA literatura obyczajowa, romans
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Data wydania:
2001-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2001-01-01
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
83-86455-50-0
Skandalizująca historia Serafiny, jej potwornej ciotki, a także zdarzenia z udziałem wielu sympatycznych lub okropnych mężczyzn przewijających się przez łóżko współczesnej panienki z niezbyt dobrego domu.
Średnia ocen
6,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Serafina i kochankowie w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Serafina i kochankowie

Średnia ocen
6,4 / 10
69 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinie i dyskusje o książce Serafina i kochankowie

avatar
1067
246

Na półkach: , ,

Nie przemówiła do mnie ta książka. Mam wrażenie, że opowiada o młodej prostytutce kierowanej przez swoją ciotkę-alfonsa. Ciotka sprzedaje młodą dziewczynę jakimś starym zbukom za kosztowności, podróże i obiady. Niesmaczna, mimo że autorka starała się zachować zabawny ton.

Nie przemówiła do mnie ta książka. Mam wrażenie, że opowiada o młodej prostytutce kierowanej przez swoją ciotkę-alfonsa. Ciotka sprzedaje młodą dziewczynę jakimś starym zbukom za kosztowności, podróże i obiady. Niesmaczna, mimo że autorka starała się zachować zabawny ton.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
599
423

Na półkach: ,

książkę można skwitować "Jane Eyre XX wieku - historia prawdziwa".
Czytałam tę książkę wiele lat temu.
Wtedy mnie bardzo zniesmaczyła, pomyślałam, że autorka przesadza.
Dziś jestem mniej wrażliwa, a może też i więcej wiem o ludziach...

książkę można skwitować "Jane Eyre XX wieku - historia prawdziwa".
Czytałam tę książkę wiele lat temu.
Wtedy mnie bardzo zniesmaczyła, pomyślałam, że autorka przesadza.
Dziś jestem mniej wrażliwa, a może też i więcej wiem o ludziach...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
913
222

Na półkach:

Młodą dziewczynę wychowuje ciotka po śmierci rodziców. Uczy ją jak zarabiać na życie „ spędzając czas ze starszymi mężczyznami”. Ciotka pragnie znaleźć Serafinie starszego zamożnego męża. To się udaje, niestety On jest żonaty. Mężczyzna obiecuje rozwieść się z żona. Jednak wydażenia strasznie się komplikują i wszystko odwraca się do góry nogami.

Młodą dziewczynę wychowuje ciotka po śmierci rodziców. Uczy ją jak zarabiać na życie „ spędzając czas ze starszymi mężczyznami”. Ciotka pragnie znaleźć Serafinie starszego zamożnego męża. To się udaje, niestety On jest żonaty. Mężczyzna obiecuje rozwieść się z żona. Jednak wydażenia strasznie się komplikują i wszystko odwraca się do góry nogami.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

237 użytkowników ma tytuł Serafina i kochankowie na półkach głównych
  • 153
  • 82
  • 2
55 użytkowników ma tytuł Serafina i kochankowie na półkach dodatkowych
  • 41
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Serafina i kochankowie

Inne książki autora

Krystyna Nepomucka
Krystyna Nepomucka
Polska pisarka. Rodowita warszawianka. Studiowała trzy zupełnie różne od siebie kierunki: medycynę (UJ) oraz prawo i plastykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczęła pracę redaktorki w Zachodniej Agencji Prasowej i Polskiego Radia. Debiutowała powieścią "Romans z Busiem”, którą w 1945 r. w londyńskich "Wiadomościach Literackich” w odcinkach wydrukował Mieczysław Grydzewski. Powieść ta ukazała się w Polsce w wydaniu książkowym dopiero 15 lat później. Autorka ponad 30 książek. Krystyna Nepomucka zmarła w wieku 94 lat. Wybrane dzieła pisarki: "Małżeństwo niedoskonałe" (Czytelnik, 1960),"Miłość niedoskonała" (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972),"Kochanek doskonały" (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1991),"Kotka birmańska" (Wydawnictwo ANTA, 1998),"Cień wspomnień" (Akapit Press, 2007). Stan cywilny: dwukrotnie zamężna.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Serafina i kochankowie przeczytali również

Wizyta Stanisława Fleszarowa-Muskat
Wizyta
Stanisława Fleszarowa-Muskat
Ostatnia część pięknej trylogii o Magdalenie Łumianeckiej, stanowi zakończenie dla wszystkich poruszonych w trylogii watkow, rozliczając ostatecznie przeszłość wszystkich jej bohaterów. W wizycie bohaterowie są już znacznie starsi, doświadczeni życiowo, ale wciąż dotknięci przykrymi wydarzeniami swojej przeszłości. Spontaniczne zatrzymanie się w miejscu, w którym doznali krzywdy i spotkanie z osobami z przeszłości, pozwala im rozliczyć się z gnieżdżących się w sercu tyle lat prawd i niesprawiedliwości. Otwiera się przed nami wątek trudnej lecz silnej przyjaźni dwóch dojrzałych i inteligentnych kobiet, w obliczu wyjścia na jaw trudnej tajemnicy, która nigdy nie miała ich podzielić. Wątek przemiany myślenia i uznawanych ideologii przez niemieckie społeczeństwo, jakie narodziło się w narodzie wraz z zakończeniem wojny, wszystkich związanych z nim skutkami, traumami, bólem i rozpaczliwą chęcią odkupienia krzywd, przed samym sobą w postaci stawiania pomników ofiarom wojny, tak jakby to były pomniki ich własnych dzieci. W wątku tym wyraźnie zaznaczono jednak, że nie wszyscy doznali tej przemiany, a rasizm mimo czasu pokoju jest nadal wszechobecny i wciąż niebezpieczny. Bohaterowie zostają postawieni przed tą rozterką z wnioskiem, takim że im nie trzeba przypominać, oni i tak będą pamiętać, bo tego nie da się zapomnieć, ważne by następne pokolenia nie zapomniały. Wniosek ten jest podsumowującą puentą całej trylogii i równocześnie apelem do czytelnika o zachowanie pamięci, uczczenie jej i stosowanie społeczne na codzień, w odbudowywanej Polsce, ktorej odbudowa będzie trwała całymi dekadami. Autorka tą puentą prosi nas abyśmy czcząc ich pamięć i szanując ich śmierć zachowali pokój w nowym świecie, w własnej codzienności. w wyjaśnieniu splotu losów swoich literackich bohaterów, pokazuje jak ważne jest to dla niej. Równocześnie stawia siebie jako głos tych, których już nie ma, którzy polegli w tej sprawie, choć byli mlodzi, wykształceni, tacy niewinni i wartościowi i tak ciężko wymienić ich wszystkich z imienia i nazwiska a co dopiero zapamiętać. Przekaz ten jest wzruszający i bardzo wartościowy nie tylko dla każdego polskiego patrioty, ale też dla innych narodowości, którzy doświadczyli lub mogą doświadczyć piekła wojny. Niestety zbyt słabo realizowany a nazbyt aktualny w współczesnej rzeczywistości Europy. Uważam, że przekazanie tej dosadnej, jezacej włos puenty, w formie trylogii obyczajowej, która jak łatwo zauważyć ze względu na swój obyczajowy charakter, jest ciekawa i łatwa w odbiorze dla każdego czytelnika, a nie tylko fana historii i odkrywcy twardych faktów, powinna mieć większy zasięg odbioru niż faktycznie ma i jest mi z tego powodu przykro. Jeśli o mnie natomiast chodzi, na moją półkę trafi na stałe i będzie nie raz czytana i przypominana, a przekaz jej przeze mnie zostanie uszanowany zgodnie z wolą autorki.
Sylwia Sak - awatar Sylwia Sak
ocenił na82 lata temu
Dusza na skalpelu Krystyna Nepomucka
Dusza na skalpelu
Krystyna Nepomucka
Dusza na skalpelu Krystyny Nepomuckiej to kolejna powieść, która nie tylko wprawiła mnie w zdziwienie, ale także zaskoczenie. Wydawnictwo Akapit Press znane jest przede wszystkim z wydawania książek dla dzieci i młodzieży (m.in. Małgorzaty Musierowicz),a tutaj mamy historię dla starszych czytelników. Pani Nepomucka wykreowała naprawdę ciekawą i klimatyczną historię, lecz przeszkadzał mi sposób narracji. Fabuła książki prowadzona jest w pierwszej osobie, przez główną bohaterkę, której, niestety, nie udało się wzbudzić mojej sympatii. Od początku wydała mi się ona sztuczna i trochę rozlazła. Może to wynikać m.in. z faktu, że nie pochwalam takiego toku myślenia, jaki zaprezentowała nam tutaj Irmina oraz to, iż jest ona w zbliżonym do mojego wieku, a zachowuje się jak kobieta grubo po czterdziestce. Moim zdaniem brakuje mi w niej młodzieńczej świeżości i większego luzu. Tym bardziej, że jej zawód ładnie uzupełniałby jej charakter a poza tym rzadko jest spotykany w literaturze obyczajowej. Tak, zawód bohaterki, jak i pomysł na fabułę niezwykle mnie zaintrygowały i to w sumie dlatego zdecydowałam się ją kontynuować. Niebanalne zakończenie również należy pochwalić, ponieważ nieczęsto moje wewnętrzne „ja” aż tak buntuje się na tym etapie lektury. W powieści spodobały mi się również opisy Krakowa, w którym to m.in. mają miejsce wydarzenia. Wraz z bohaterami nie raz przemierzałam Planty i powracałam myślami do tego pięknego, i niezwykle klimatycznego miasta. Bohaterka trafia również do Zakopanego, ale nie jest on już tak ładnie przedstawiony jak Kraków, a szkoda. Książka została napisana ładnym i już rzadko spotykanym stylem, który może wzbudzić sentyment u trochę starszych czytelników ode mnie. Ja zbytnio nie przepadam za taka formą, lecz nie mogę odmówić jej pewnego uroku. Wątpię, bym sięgnęła po inne powieści tej autorki, jednakże Dusza na skalpelu była ciekawą podróżą, której nie żałuję.
Karo - awatar Karo
ocenił na66 lat temu
Rosyjski kochanek Maria Nurowska
Rosyjski kochanek
Maria Nurowska
Ledwie 200 stron z „hakiem” a zabrały mi ponad tydzień…. I jesteś w błędzie , jeśli sądzisz, że tak ciężko i nudno przez to się brnęło. Julia , profesor Sorbony, Polka , singielka z duszy i ciała , lat 51 siedzi w lotniskowej kawiarence , pije kawę i opowiada nam historię związku? romansu ? raczej MIŁOŚCI z o wiele młodszym, 30 letnim Rosjaninem. Sąsiadują przez ścianę w paryskim hoteliku , każde zajęte swoim życiem. Ona profesor, on emigrant, pisarz , historyk. Czy chodzi tylko o układ damsko- męski ? Julia – kobieta z trudną przeszłością, niepogodzona ze sobą, własnymi emocjami, codziennie obserwująca starzejące się własne ciało, nieakceptująca w sobie niczego – taka ani córka, ani matka ani żona ani kochanka. On – impulsywny, inteligentny, fizycznie doskonały , otoczony dużą ilością podobnych do siebie , żyjących na marginesie paryskim rosyjskich emigrantów… Wszystko ich dzieli. Nie spodziewajcie się jednak nowego „grey’a” ;-) Nie ten kierunek zupełnie. Związek z tak młodym mężczyzną zmusza Julię do zrewidowania swojego życia – niby banał , a jednak…. Julia , wychowywana przez dziwny układ – apodyktyczny dziadek i milcząca, duchem nieobecna matka , nie potrafi się angażować . Nie ma ojca, matka wikła się w wyniszczający związek z dużo młodszym mężczyzną, doprowadza ją to do prób samobójczych a w efekcie śmierci… Julia zostaje sama – nie pierwszy i nie ostatni raz. Kolejne wybory których dokonuje są raczej podyktowane wyborem mniejszego zła, ograniczaniem strat przede wszystkim uczuciowych – więc staje się kobietą pozornie do bólu poukładaną, zaangażowaną w pracę, karierę , POPRAWNĄ jednak nie akceptująca siebie ani jako matki ani jako kobiety i najmniej już jako matki. Nie potrafi zaakceptować wyborów własnej córki – która staje się wcześnie matką czwórki dzieci, nie rozumie związku uczuciowego między własną córką a jej teściową – prostą, stereotypową i bardzo ciepłą matką i babcią , nie umie ogarnąć całego tego życia którego jest częścią a z którego czerpać nie potrafi. Ten spóźniony romans, który przytrafia jej się na etapie życia, w którym kobiety raczej myślą już tylko o klimakterium i staniu się „niewidzialną” sprawia , że kobieta rewiduje wszystkie swoje decyzje i wybory życiowe, podważa wartości według których żyła i czym się kierowała ale przede wszystkim odkrywa SIEBIE , patrzy na własną historię początkowo nieudolnie ale jednak zaczyna coś zmieniać w sobie i relacjach z córką… Oprócz pięknej historii miłosnej i głębokiego studium psychologicznego kobiety dojrzałej wyniosłam z tej książki znacznie więcej. Nurowska pokazuje stereotypy – emigrantów, duszy rosyjskiej , trudnych relacji na obczyźnie. Fajnie ukazany klimat paryski jest tłem dla długich dyskusji o sytuacji politycznej w Europie, konflikcie zbrojnym w Chorwacji, przyszłości dla takiego pokolenia jak bohaterowie… I tak na finał – trafił mi się egzemplarz nieestetyczni e wydany – jako kioskowa seria „ Literatura w spódnicy” . Walory językowe dzięki Bogu mi to wynagrodziły. Wiele cytatów zapisałam w „kajeciku” i będę się jeszcze długo zachwycać – czego i Wam życzę
Sal - awatar Sal
ocenił na61 rok temu
Kuszenie losu Barbara Rybałtowska
Kuszenie losu
Barbara Rybałtowska
Cały czas chodzi za mną proza Barbary Rybałtowskiej. Dziwne to uczucie, ale postanowiłam moje doświadczenia, związane z lekturą przeczytanej jakiś czas temu książki, skonfrontować z inną jej powieścią. Ciągle myślę o tym, że ta autorka czaruje słowem, jego użyciem, subtelnymi połączeniami wątków, brakiem wulgaryzmów i dokładnością rzemiosła. Podziwiam jej talent i lekkość z jaką posługuje się piórem, więc postanowiłam sięgnąć po "Kuszenie losu", by jeszcze raz spotkać się z jej narracją i budowaniem fabuły. Chciałam się przekonać czy ostatnie wrażenia, które nie odpuszczają, są uzasadnione.. I znów mam podobne odczucia. Książkę przeczytałam jednym tchem, niemalże na bezdechu. To ciekawe, tym bardziej, że nie doświadczyłam w niej ani wartkiej akcji, ani scen mrożących krew w żyłach. Nie jest to też powieść o kobiecie sukcesu, która radzi sobie ze wszystkimi przeciwnościami losu. Ciągle zastanawiam się dlaczego tak bardzo podoba mi się jej proza? Fabuła opisuje życie twórcy - Henryka Nowaka, autora książek, który ma własne wydawnictwo i pomimo obowiązków, nieustannie błądzi w świecie marzeń i iluzji. Wiąże się z Ewą, kobietą, która jest jego ostoją, ale to nie ogranicza jego podbojów. Ma słabość do Anny, która była jego miłością, wdaje się w przygodny romans. Egzystencja Henryka nie należy do nudnych i zdecydowanie nie jest przewidywalna. W jego świecie nie trudno o nagłe zwroty akcji, niczego nie można być pewnym. Na tym polega przewrotność losu, która kieruje życiem każdego. Barbara Rybałtowska potrafi zbudować prawdziwą historię. Czytając jej książki mam wrażenie, że to mogłoby się wydarzyć. Być może dlatego, że nie potrafię przewidzieć losów głównych bohaterów? Być może chodzi o to, że autorka ucieka od schematów, którymi posługują się twórcy piszący dla kobiet? Wiem jedno. Ta proza jest dla mnie bardzo interesująca i nie ogłupia! Na pewno sięgnę po kolejną jej książkę, bo jakoś nie potrafię się oderwać od przygód i bohaterów, którymi autorka karmi swoich czytelników. Myślę, że w doskonałym połączeniu kunsztu słowa, dopracowanym rzemiośle, jakim jest pisarstwo i zastosowaniu przemyślanych konceptów tkwi moc tej prozy, która jest mi tak bardzo bliska. Jeśli fabuła dodatkowo zostaje okraszona inteligentnymi faktami społeczno-politycznymi i psychologicznymi, to uważam, że taki rodzaj prozy kobiecej warto polecać i promować. Tym bardziej, że jest to cały czas lekka powieść dla kobiet. Książkę polecam osobom, które chcą przeczytać ciekawą fabułę, niekoniecznie naszpikowaną akcją, ale zawierającą doskonały portret psychologicznych głównego bohatera, a także wszystkim, którzy lubią historie rozgrywające się w społeczeństwie autorów i wydawców.
Olga - awatar Olga
oceniła na812 lat temu

Cytaty z książki Serafina i kochankowie

Więcej

Człowiek z latami twardnieje niczym kora na drzewie i staje się coraz mniej wrażliwy

Człowiek z latami twardnieje niczym kora na drzewie i staje się coraz mniej wrażliwy

Krystyna Nepomucka Serafina i kochankowie Zobacz więcej

Uczucie, moje dziecko, może jest i piękne,ale głupie.Zaciera granice między rzeczywistym stanem rzeczy a tym widzianym przez mgłę otumanienia. Można wówczas uczynic fałszywy krok i gówno wziąć za brylant czystej wody...

Uczucie, moje dziecko, może jest i piękne,ale głupie.Zaciera granice między rzeczywistym stanem rzeczy a tym widzianym przez mgłę otumanieni...

Rozwiń
Krystyna Nepomucka Serafina i kochankowie Zobacz więcej
Więcej