Pan Przypadek i korpoludki

Jasnowidz Jacek Przypadek tym razem działa na zlecenie w środowisku korporacyjnym. Wachlarz rozwiązywanych spraw szeroki - morderstwo, pusta paczka fajek konkurencji w niewłaściwym miejscu i czasie, kradzież kreacji (akurat nie chodzi o eleganckie wdzianko z modnego butiku). Do tego prywatne perypetie Jacka z kobietami, które okazują się jednak nie tak banalnie przewidywalne, jakby sobie tego pan jasnowidz życzył.

Literacko tom nadal trzyma wyrównany poziom w serii, jak już człowiek przywyknie, można się nawet do Jacka przyzwyczaić.

Jasnowidz Jacek Przypadek tym razem działa na zlecenie w środowisku korporacyjnym. Wachlarz rozwiązywanych spraw szeroki - morderstwo, pusta paczka fajek konkurencji w niewłaściwym miejscu i czasie, kradzież kreacji (akurat nie chodzi o eleganckie wdzianko z modnego butiku). Do tego prywatne perypetie Jacka z kobietami, które okazują się jednak nie tak banalnie...

Postać Jacka Przypadka niezmiennie mnie fascynuje – każda jego sprawa wciąga na nowo. W tej odsłonie śledztwo prowadzi go do świata wielkich korporacji, gdzie pozornie poukładana rzeczywistość skrywa mroczne sekrety. Autor z charakterystycznym humorem i nutą satyry prezentuje mechanizmy działania ludzi z tego środowiska, jednocześnie rozwijając wątki znanych i lubianych postaci – Błażeja, Jacka i innych bohaterów, których losy śledzimy od pierwszych tomów. To lektura pełna błyskotliwych obserwacji i inteligentnej ironii.

Postać Jacka Przypadka niezmiennie mnie fascynuje – każda jego sprawa wciąga na nowo. W tej odsłonie śledztwo prowadzi go do świata wielkich korporacji, gdzie pozornie poukładana rzeczywistość skrywa mroczne sekrety. Autor z charakterystycznym humorem i nutą satyry prezentuje mechanizmy działania ludzi z tego środowiska, jednocześnie rozwijając wątki znanych i lubianych...

Coś nie mogę odnaleźć vibe. Niby ciekawe obserwacje społeczne - ale strasznie grube i przesadzone, zero-jedynkowe, niby śledztwo interesujące - ale jakoś nie przemawia.
Fakt, na podstawie obserwacji z pozoru nieistotnych zachowań detektyw potrafi wysnuć dobre wnioski, ale i tak jest to wszystko na koniec trochę rzucone w twarz czytelnika - z, co najmniej, pobłażaniem dla tych mniej inteligentnych i błyskotliwych a bardziej powierzchownych.
A tymczasem treści trochę brak - choć zgadzam się z ogólnym oglądem Autora.
Duży błąd rzeczowy - nie ma czegoś takiego, jak kościelne "unieważnienie małżeństwa" - wielokrotnie powtarzane w treści.
Jest stwierdzenie nieważności małżeństwa, czyli uznanie, że było nieważne od samego początku. Mimo całej sympatii dla Małgosi, razi mnie to uproszczenie, bo jak się wybieramy walczyć z głupotą , ciemnotą i zakłamaniem, to warto mieć wszystko tak opisane, żeby się nie można było czepiać.

Coś nie mogę odnaleźć vibe. Niby ciekawe obserwacje społeczne - ale strasznie grube i przesadzone, zero-jedynkowe, niby śledztwo interesujące - ale jakoś nie przemawia.
Fakt, na podstawie obserwacji z pozoru nieistotnych zachowań detektyw potrafi wysnuć dobre wnioski, ale i tak jest to wszystko na koniec trochę rzucone w twarz czytelnika - z, co najmniej, pobłażaniem dla...

Po raz kolejny nie podoba mi się to podważanie samooceny syna Sakowicza, Błażeja. W sprawach Jacka każdy wydaje się podejrzany, ale na końcu przeważnie jest element zaskoczenia. Natomiast rzeczą na minus jest robienie przedstawienia i typowanie winnego, zamiast bez zbędnych szopek wskazanie podejrzanego.

Po raz kolejny nie podoba mi się to podważanie samooceny syna Sakowicza, Błażeja. W sprawach Jacka każdy wydaje się podejrzany, ale na końcu przeważnie jest element zaskoczenia. Natomiast rzeczą na minus jest robienie przedstawienia i typowanie winnego, zamiast bez zbędnych szopek wskazanie podejrzanego.

Niby jest coraz lepiej, stosunek do bohaterów mam coraz cieplejszy, ale jednak pojawia się coś, czego nie sposób wyrzucić z pamięci. Liczne homofobiczne teksty, które sprawiają, że człowiekowi odechciewa się czytać. Nie wygłaszają ich główni bohaterowie, ale kiedy w jednym opowiadaniu pojawia się określenie "pedał", w kolejnym to samo, a w trzecim "ciotka" i tekst zarzucający, że geje, o których mowa to "baby", ponieważ żaden nie jest wystarczająco męski, to jednak człowiek zastanawia się, czy warto czytać dalej. Szczególnie, że są to elementy, które tak naprawdę nic nie wnoszą do fabuły. Od razu nasuwa się pytanie, czy to obraz poglądów autora, który chciał się wyżyć światopoglądowo, więc wepchnął do rozmowy tej lub tamtej homofobiczny tekst. Ani to zabawne, ani przyjemne w odbiorze, a niesmak pozostaje na długo.

Niby jest coraz lepiej, stosunek do bohaterów mam coraz cieplejszy, ale jednak pojawia się coś, czego nie sposób wyrzucić z pamięci. Liczne homofobiczne teksty, które sprawiają, że człowiekowi odechciewa się czytać. Nie wygłaszają ich główni bohaterowie, ale kiedy w jednym opowiadaniu pojawia się określenie "pedał", w kolejnym to samo, a w trzecim "ciotka" i tekst...

Trzy kolejne opowiadania z poczuciem humoru. Lekka i przyjemna powieść na weekend.

Trzy kolejne opowiadania z poczuciem humoru. Lekka i przyjemna powieść na weekend.

Trzy opowiadania-rozdziały luźno powiązane chronologicznie tłem. Pierwsze chyba najciekawsze. Trochę humoru, trochę nawiązań literackich i filmowych, sporo warszawskiego światka. Lektura lekka, łatwa i przyjemna.

Trzy opowiadania-rozdziały luźno powiązane chronologicznie tłem. Pierwsze chyba najciekawsze. Trochę humoru, trochę nawiązań literackich i filmowych, sporo warszawskiego światka. Lektura lekka, łatwa i przyjemna.

Zagadki kryminalne były banalnie przewidywalne a wielki płot twist z zakończenia chyba jeszcze bardziej spodziewany.

Zagadki kryminalne były banalnie przewidywalne a wielki płot twist z zakończenia chyba jeszcze bardziej spodziewany.

Zaczęłam trochę od środka, bo od tomu trzeciego, ale akurat nie skończyłam jednego audiobooka i szybko chciałam zacząć kolejnego. Szukałam komedii kryminalnej i znalazłam serię o Jacku Przypadku, jednak mój abonament nie pozwolił mi zacząć od pierwszego tomu.
Czy mi to przeszkadzało? Wydaje mi się, że ani trochę. Mimo że kilka razy bohaterowie nawiązywali do wcześniejszych wydarzeń, nie były to bardzo istotne informacje.

Jeśli chodzi o samą historię, to jestem tak po środku. To rzeczywiście komedia kryminalna, ale zdecydowanie bardziej w kierunku komedii - więcej razy się uśmiechnęłam niż poczułam wciągnięta w zagadkę kryminalną, a właściwie w zagadki, ponieważ jak się okazało, jest to zbiór trzech historii. Dość krótkich, aczkolwiek szczegółowych. Jacek Przypadek to taki polski współczesny Sherlock Holmes, więc szczegółowo wyjaśnia nam, jak rozwiązał zagadkę. Zabrakło mi tu jednak odrobiny śledztwa - w większości jest to po prostu zbiór rozmów detektywa Jacka Przypadka z podejrzanymi.

Niemniej jednak na pewno odsłuchałam kolejną część, a potem może jeszcze jedną.

Zaczęłam trochę od środka, bo od tomu trzeciego, ale akurat nie skończyłam jednego audiobooka i szybko chciałam zacząć kolejnego. Szukałam komedii kryminalnej i znalazłam serię o Jacku Przypadku, jednak mój abonament nie pozwolił mi zacząć od pierwszego tomu.
Czy mi to przeszkadzało? Wydaje mi się, że ani trochę. Mimo że kilka razy bohaterowie nawiązywali do wcześniejszych...

Wraz z kolejnymi częściami coraz bardziej podoba mi się ta seria i coraz bardziej twierdzę, że ma w sobie coś więcej niż tylko komedię w ujęciu kryminalnym. To trzeci tom i kontynuacja pewnych wątków osobistych z poprzednich części (także bez wiedzy o nich można tutaj kilku rzeczy nie zrozumieć) w formie trzech nowych opowiadań. Długich opowiadań, bo na ok. 60 stron każde.

Mam wrażenie, że autor pod kanwą humoru próbuje przemycić trochę satyry i faktycznego skłonienia do refleksji (nawet bardzo prostej). Zdecydowanie nie lubi nowobogackich osób z wielkich miast, a także tych, którzy żyją ponad stan. Oczywiście, autor robi to w sposób karykaturalny, wyraźnie przerysowany, natomiast czuć, że chciał "dopiec" takim ludziom. Widać to właściwie w każdym z trzech tekstów, natomiast odczułem to wyraźnie w trzecim opowiadaniu.

Pod kątem kryminalnym są to takie sobie historie, podobnie zresztą jak poprzednio - nie to tutaj jest najważniejsze, a sprawców jest dość łatwo odgadnąć. Szkoda, że nie zostawiono ciut więcej tropów, ale z drugiej strony mógł się wówczas nie zmieścić aspekt komediowy w postaci dzikich dialogów i poprowadzenia wątków rodziny Przypadka oraz Sakowicza (choć tego drugiego jest tutaj mniej). Ale chyba najjaśniejszymi postaciami są podejrzani i osoby uczestniczące w śledztwie, szczególnie te rozgadane.

Mimo że to tylko 180 stron (e-book),to nie czyta się tego bardzo szybko z uwagi na długie rozdziały i dużą ilość tekstu na stronę. Natomiast sam styl, jak na komedię kryminalną przystało, bardzo giętki, lekki i angażujący. Co do części śledczej, to ważniejsze od rozwiązania są tylko zawiązanie i rozwój akcji, a także różne mrugnięcia okiem autora do czytelnika.

Wraz z kolejnymi częściami coraz bardziej podoba mi się ta seria i coraz bardziej twierdzę, że ma w sobie coś więcej niż tylko komedię w ujęciu kryminalnym. To trzeci tom i kontynuacja pewnych wątków osobistych z poprzednich części (także bez wiedzy o nich można tutaj kilku rzeczy nie zrozumieć) w formie trzech nowych opowiadań. Długich opowiadań, bo na ok. 60 stron...