Bambi

To jedna z serii o królewnie Lence. Książki opisują rożne problemy dzieci w wieku przedszkolnym. Napisana jest prostym i przystępnym językiem. Wciągnęła do lektury najmłodszych i przekonała do siebie starszych. Lenka ma takie same rozterki i zachowania jak niekrólewscy rówieśnicy, dlatego nam się bardzo spodobała. Polubiliśmy jej przygody, problemy, smutki i niedoskonałości. Jej pomysły były dla nas wciągające i ciekawe. Podążaliśmy jej ścieżkami i rozmyślaniami. Wychowawcze puenty pokazują dzieciom jak można wybrnąć z twarzą nawet z najtrudniejszych sytuacji. Zrozumiała z elementami magii, dworskich manier i ludzkich humorów książeczka jest ciepła i w sam raz na długie zimowe wieczory. Pełno w niej kolorowych i słonecznych ilustracji.

Tym razem zaproponuje Wam taka fajniutką i króciutką książeczkę. Wydawałoby się, że to nic takiego, a tymczasem to bardzo ciekawa lektura, w którą moja Ala była bardzo zasłuchana :) Królewna Lenka to bardzo mała dziewczynka, która stale marudzi. Choć nigdy niczego jej nie brakowało, a rodzice staja na głowie, by zaspokoić każdą zachciankę córeczki, królewna wciąż chodzi nadąsana. Nic jej się nie podoba, niczego nie lubi. Stale kaprysi i nigdy nic jej się nie podoba. Całe królestwo ma już dość jej humorków. Król i królowa wezwali wszystkich doradców by pomogli im zadowolić córeczkę, ale nic nie pomagało. Nikt nie był w stanie zaspokoić zachcianek małej królewny. Jednak pewnego dnia Lenka postanowiła poprawę. A dlaczego? I czy uda się naszej małej bohaterce zmienić swoje postępowanie? Dowiecie się, gdy przeczytacie tę lekturę. Książeczka o królewnie Lence to sympatyczne opowiadanie w sam raz dla naszych maluszków. Jest to wydanie zeszytowe, więc można ją zabrać ze sobą wszędzie. A treść opowiadania oraz szata graficzna sprawia, że od tej lektury trudno się oderwać. Kolorowe ilustracje wypełniają wszystkie strony, a moja Ala chętnie je ogląda. Natomiast historia dziewczynki sprawia, że maluchy słuchają go jak zaczarowane. Co więcej, dziecko uczy się, że bycie grzecznym to wielka zaleta i... dzięki takiemu postępowaniu można naprawdę wiele zyskać. Seria książek o królewnie Lence przeznaczona jest dla maluszków od 3 roku życia. Ale sądzę, że młodszym brzdącom też na pewno się spodoba. Tu tylko mogą być przeszkoda cienkie karteczki, ale jestem pewna, że sam wygląd i treść na pewno przypadną im do gustu. Zresztą starszym dzieciaczkom także. Moja Ala ma 4,5 roku i to jedna z jej ulubionych książeczek na półeczce :)

Skrzaty zawsze miały w sobie troszkę magii. Wiele bajek nie może się bez nich obyć, ponieważ ich życie jest bliskie zwierzętom. Tak jest i w przypadku skrzata Jagódki, mieszkającego obok niedźwiedzi, sów, wiewiórek, mrówek. Dziwnym sposobem zawsze dostosowują się one do wzrostu rozmówców, przez co łatwiej poznać im otoczenie. Skrzat Jagódka jest istotką bardzo pogodną, przyjazną, pracowitą, a do tego kocha książki. Z tej miłości namówi sowę do otwarcia biblioteki, która będzie upowszechniała czytelnictwo wśród zwierząt dziennych i nocnych (dziecko dzięki temu dowie się, że nie wszystkie zwierzaki są aktywne w dzień),a także zorganizuje przedstawienie teatralne dla najmłodszych, a razem z żoną Jagódką znajdzie idealne miejsce na dom. Wszystkie opowieści rozpoczynają się od wrzucenia małego czytelnika w świat wyzwań, jakim musi stawić czoło skrzat posiadający wielu życzliwych przyjaciół. Dzięki ich wskazówkom oraz zainteresowaniom, a także potrzebom życie w lesie nie może być nudne. Ciepłe opowieści o małym bohaterze stworzone przez Ewę Stadtmüller wzbogacone ilustracjami Kazimierza Wasilewskiego są doskonałą lekturą dla najmłodszych. Wszyscy bohaterzy darzą się sympatią i wzajemnie sobie pomagają, dzięki czemu dziecko może poznać świat bajek bez przemocy. Nam opowieści o skrzacie Jagódce przypadły do gustu. Na razie mamy na swoim koncie trzy opowieści. Pierwszą jest „Jak skrzat Jagódka zakładał bibliotekę” o miłości do książek i wspólnej pracy, aby wszyscy mogli korzystać z bogatych zbiorów Pani Sowy. Druga książeczka to „Jak skrzat Jagódka zakładał w lesie teatr” opowiadająca o trudach tworzenia przedstawienia i wielkiej satysfakcji dzięki radości, jaką sprawił małym mieszkańcom lasu. W trzeciej „Jak skrzat Jagódka budował domek” mali czytelnicy poznają zwyczaje różnych zwierząt oraz zostają uświadomione, że każde stworzenie potrzebuje innego idealnego domu. Opowieści o skrzacie Jagódce polecam wszystkim przedszkolakom.

Dla mnie Kubuś Puchatek i jego ekipa są po prostu niesamowici. Tego nie da się tak po prostu opowiedzieć, to trzeba przeczytać, wczuć się w temat. Wiosna, cały świat budzi się do życia i marudzący Królik. Ten niesamowity optymizm i beztroska Misia o małym rozumku.. Serdecznie polecam.

Treść na podstawie filmu o autach i Zygzaku McQueenie, który z samolubnego i myślącego tylko o zwycięstwach w wyścigach auta, staje się przyjacielski, i który odnajduje swoje miejsce. Książka zbudowana tak, by czytać razem z dzieckiem. Jedna strona dla rodzica z mniejszymi, druga dla dziecka, bo z większą czcionką i krótszym tekstem.

Jedna z ukochanych książeczek mojego średniego. O tym jak bardzo ukochana świadczy fakt, że w odpowiednim momencie to on przejmuje inicjatywę i recytuje grubym głosem: -Śinko mała, skąd ta cisza? Wpuść bybysza! (a potem cienkim) -Na mój klęciołek nie wpuszczę cie! itd, aż do dmuchania w domek. Czytana.. chyba już dziesiątki razy. No i jak nie polecić?

Wyjątkowo sympatyczna książeczka, pełna bezpretensjonalnych i zabawnych historyjek o zabarwieniu edukacyjnym - a zatem korzystająca z formuły telewizyjnej "Ulicy Sezamkowej". Złego słowa o bohaterach nie da się powiedzieć, to w końcu Ciasteczkowy i spółka! Poza tym "Bajki..." są świetnie przetłumaczone (spora ilość historyjek jest podana w formie wierszowanej),dużą zaletą są też piękne i rozweselające ilustracje w różnych stylach. Jak już wspomniałam, opowiadania są niewymuszone i bardzo pocieszne, dzięki czemu pomimo ich prostoty czyta się je wyjątkowo przyjemnie nawet w wieku studenckim, czego jestem przykładem. :) Czysta radocha, choć całość mogłaby być obszerniejsza!

Bajki – jaki byłby świat, gdyby nie bajki… Dzięki nim maluchy uczą się słuchać, czytać i ćwiczą swoją wyobraźnię. Każdy z nas ma za sobą przeczytane stosy bajek. Dorośli czytają je przecież swoim pociechom, bo dla nich samych są ciekawsze pozycje do przyswojenia. Inne zdanie mają na pewno dzieci. Z tego właśnie powodu skupimy się dzisiaj na nich! Przedstawiana „Ośla skórka” to historia opowiedziana wierszem. Dzięki obecnym rymom dzieci powinny być zachwycone, a opiekunowie nie zamęczą się czytaniem wielostronicowych, grubych ksiąg. W żadnej prawdziwej bajce nie może zabraknąć księżniczki, tak jest również tutaj. Tytułowy przedmiot to przebranie, które pomoże pięknej dziewczynie i da do myślenia królewiczowi. Zawarte ilustracje są bardzo ładne. Dużo kolorów i wyraźne kontury spodobają się nie tylko tym najmłodszym. Charles Perrault, autor oryginału, to bajkopisarz francuski. Znany jest przede wszystkim z takich bajek jak: „Czerwony Kapturek”, „Śpiąca królewna”, „Kopciuszek” czy „Kot w butach”. Z tego właśnie względu, jeżeli ktoś nie czytał przedstawianej historyki, powinien to czym prędzej nadrobić. Moja ocena 8/10. Polecamy, zespół dobrerecenzje.pl