Śmierć w Breslau

To moje pierwsze zetknięcie z tym autorem i co w tej sytuacji oczywiste, z cyklem o Mocku. Książka mnie zaskoczyła i w sumie sam nie wiem, czy pozytywnie, czy negatywnie - chyba po prostu była czymś innym, niż moje wyobrażenie o całym cyklu, które wyrobiłem sobie na podstawie wielu zasłyszanych i przeczytanych "oh-i-ah-ów". Niemniej nie żałuję, że ją przeczytałem, a po przetrawieniu zapewne sięgnę jeszcze po jakąś powieść z tej serii.

To moje pierwsze zetknięcie z tym autorem i co w tej sytuacji oczywiste, z cyklem o Mocku. Książka mnie zaskoczyła i w sumie sam nie wiem, czy pozytywnie, czy negatywnie - chyba po prostu była czymś innym, niż moje wyobrażenie o całym cyklu, które wyrobiłem sobie na podstawie wielu zasłyszanych i przeczytanych "oh-i-ah-ów". Niemniej nie żałuję, że ją przeczytałem, a po...

eberchard mock prowadzi sprawę zabójstwa dwóch panienek

eberchard mock prowadzi sprawę zabójstwa dwóch panienek

Gdybym od tej części, pierwszej wszak, zaczął poznawać przygody Mocka to nie sięgnął bym po kolejne. Mock nie wzbudza tu żadnej sympatii, jest zwykłą sprzedajną świnią. Nigdy nie był aniołkiem, ale miał zasady, których się trzymał, dbał o słabszych, dążył do prawdy nawet za cenę życia. W pierwszej części jest po prostu złym człowiekiem. Do tego w powieści pojawia się za dużo postaci, często o podobnych cechach. Choćby Mock i Anwaldt. Z ich dwojga to już Anwaldt bardziej nadawał się na bohatera serii. Zagadka kryminalna ciągnęła się też długo, była nudna i pełna niepotrzebnych momentów. Zakończenie - zbyt wiele ich, powinna skończyć się wcześniej. O ile kocham wszystkie przeczytane do tej pory książki o Mocku to dajcie sobie szansę też go polubić i zacznijcie o nim czytać wybierając inną część cyklu, żebyście się nie zawiedli.

Gdybym od tej części, pierwszej wszak, zaczął poznawać przygody Mocka to nie sięgnął bym po kolejne. Mock nie wzbudza tu żadnej sympatii, jest zwykłą sprzedajną świnią. Nigdy nie był aniołkiem, ale miał zasady, których się trzymał, dbał o słabszych, dążył do prawdy nawet za cenę życia. W pierwszej części jest po prostu złym człowiekiem. Do tego w powieści pojawia się za...

To właśnie od tej części zacząłem swoją przygodę z Mockiem i byłem pod bardzo dużym wrażeniem atmosfery, którą udało się stworzyć Markowi Krajewskiemu w tej serii, a potem wystarczyło już tylko trzymać się wyrobionego schematu w następnych tomach, żeby wszystko było na tak wysokim poziomie, jak ta pierwsza powieść. Czytałem ją już kilka miesięcy temu, dlatego fabuła zdążyła mi się zatrzeć w pamięci, niemniej jednak pozytywne wrażenie zostało w moim sercu.
Z wielką przyjemnością polecam Śmierć w Breslau, warto zanurzyć się w ten mroczny klimat przedwojennego Wrocławia.

To właśnie od tej części zacząłem swoją przygodę z Mockiem i byłem pod bardzo dużym wrażeniem atmosfery, którą udało się stworzyć Markowi Krajewskiemu w tej serii, a potem wystarczyło już tylko trzymać się wyrobionego schematu w następnych tomach, żeby wszystko było na tak wysokim poziomie, jak ta pierwsza powieść. Czytałem ją już kilka miesięcy temu, dlatego fabuła zdążyła...

Mock miał być postacią niejednoznaczną, mroczną, magnetyczną. Zamiast tego wzbudził we mnie wyłącznie antypatię i lekki niesmak. Lubię bohaterów trudnych, ale tylko wtedy, gdy za ich brutalnością stoi psychologia, a nie pustka. Tutaj tej głębi zwyczajnie zabrakło. Fabuła niestety nuży. Próby rozwiązania zagadki nie prowokują ciekawości ani intelektualnej gry, po prostu są jak formalność do odhaczenia. Styl jest przystępny w tym samym stopniu co instrukcja obsługi pralki. Suchy, toporny, pozbawiony elegancji. A przecież klimat dusznego, przedwojennego miasta mógłby działać (i momentami działa ale tonie w ciężkim, kwadratowym języku). Doceniam ambicję wielowątkowej intrygi. Problem w tym, że postacie są psychologicznie płaskie, pozbawione elementarnych odruchów empatii, a przemoc często wydaje się bezsensowna. Kobiety bywają tu instrumentalizowane, seks jest wulgarny i sprawia wrażenie opartego na niepokojących, momentami wręcz niepokojąco młodocianych fantazjach. To brud nie wynikający z potrzeby artystycznej, lecz z estetycznego niedbalstwa. Czytałam z narastającym grymasem obrzydzenia, który oblepiał mnie z każdym kolejnym rozdziałem. To nie jest pisarstwo beznadziejne, zdecydowanie nie, ale jest niepotrzebnie brudne, ciężkie i pozbawione finezji. Podsumowując: nie zamierzam wracać do tej prozy. Nie dlatego, że mnie zgorszyła, lecz dlatego, że mnie znudziła. A to, w moim świecie, grzech znacznie cięższy.

Mock miał być postacią niejednoznaczną, mroczną, magnetyczną. Zamiast tego wzbudził we mnie wyłącznie antypatię i lekki niesmak. Lubię bohaterów trudnych, ale tylko wtedy, gdy za ich brutalnością stoi psychologia, a nie pustka. Tutaj tej głębi zwyczajnie zabrakło. Fabuła niestety nuży. Próby rozwiązania zagadki nie prowokują ciekawości ani intelektualnej gry, po prostu są...

Kryminał jak kryminał, ale z tych przyjemniejszych. Bohaterowie niejednoznaczni, zagadka rozwiązana, to co trzeba, było wyjaśnione. Nieco naciągany wątek jezydzki jest zrekompensowany Wrocławiem przesyconym hitlerowskim anturażem. Na pewno seria warta kontynuacji.

Kryminał jak kryminał, ale z tych przyjemniejszych. Bohaterowie niejednoznaczni, zagadka rozwiązana, to co trzeba, było wyjaśnione. Nieco naciągany wątek jezydzki jest zrekompensowany Wrocławiem przesyconym hitlerowskim anturażem. Na pewno seria warta kontynuacji.

Odrobinkę słabsza od wcześniej przeczytanych z cyklu (a czytam chronologicznie wg czasu akcji, nie kolejności napisania). Mrok, czasy hitlerowskie mają swój wydźwięk, Mock opuszcza Kripo na rzecz Abwehry, no i historia Anwalda i Mocka. Obaj niesympatyczni, ale autentyczni. Nadal rewelacyjna powieść mimo moich ambiwalentnych odczuć.

Odrobinkę słabsza od wcześniej przeczytanych z cyklu (a czytam chronologicznie wg czasu akcji, nie kolejności napisania). Mrok, czasy hitlerowskie mają swój wydźwięk, Mock opuszcza Kripo na rzecz Abwehry, no i historia Anwalda i Mocka. Obaj niesympatyczni, ale autentyczni. Nadal rewelacyjna powieść mimo moich ambiwalentnych odczuć.

Wróciłem do tej książki po z górą ćwierćwieczu. Nadal uważam, że jest świetna. Potrzebowałem tego powrotu, przypomnienia i sprawdzenia niektórych wątków do przeczytania najnowszej pozycji Marka Krajewskiego. Nie żałuję, a Wam przypominam i polecam. Eberhard Mock jest tu pokazany bardzo wielowymiarowo. Jest prawdziwy, co nie znaczy, że sympatyczny. Przypomniałem sobie, dlaczego tak bardzo odpowiada mi pisarstwo Krajewskiego - właśnie ze względu na Mocka, którego trudno polubić, ale w którego autentyzm łatwo uwierzyć.

Wróciłem do tej książki po z górą ćwierćwieczu. Nadal uważam, że jest świetna. Potrzebowałem tego powrotu, przypomnienia i sprawdzenia niektórych wątków do przeczytania najnowszej pozycji Marka Krajewskiego. Nie żałuję, a Wam przypominam i polecam. Eberhard Mock jest tu pokazany bardzo wielowymiarowo. Jest prawdziwy, co nie znaczy, że sympatyczny. Przypomniałem sobie,...

Nie polubiłam się z tą powieścią, choć przyznam, że było w niej kilka ciekawych wątków. Denerwowała mnie postać radcy kryminalnego Mockq, ani wysłanego mu na pomoc pijaczyny Anwalda, którego przeszłość trzyma go za gębę i sprawia, że skupia się batdziej na własnym bólu niż śledztwie. Zmęczyła mnie ta powieść, ale chcę dać szansę pozostałym z tej serii, pewnie też z powodu historycznego tła koło wojennego, którym akurat się interesuję. Mimo, że nie polubiłam postaci powieści uważam, że autor ciekawie ukazał wydarzenia polityczne jakie miały miejsce w okresie, gdy Hitler dochodził do władzy i napięcia oraz prese jakie stworzyły panoszące się w Breslau oddziały SS, a także tło społeczne i narastanie napięcia przedwojennego.

Nie polubiłam się z tą powieścią, choć przyznam, że było w niej kilka ciekawych wątków. Denerwowała mnie postać radcy kryminalnego Mockq, ani wysłanego mu na pomoc pijaczyny Anwalda, którego przeszłość trzyma go za gębę i sprawia, że skupia się batdziej na własnym bólu niż śledztwie. Zmęczyła mnie ta powieść, ale chcę dać szansę pozostałym z tej serii, pewnie też z powodu...

Po prostu świetna.
Mroczna, atmosfera przedwojennego Wrocławia, w którym narodowa ideologia zaciska coraz ciaśniejszą pętlę na szyjach mieszkańców. Zaduch piekielnie upalnego lipca cudownie koreluje z polityczną duchotą. Niejednoznaczni moralnie bohaterowie, trudne decyzje i próby utrzymania nie tylko pozycji, ale i życia w ogarnianym szaleństwem państwie.
Polecam.
Dla kogo?
Dla miłośników kryminałów i fanów przedwojennych klimatów.

Po prostu świetna.
Mroczna, atmosfera przedwojennego Wrocławia, w którym narodowa ideologia zaciska coraz ciaśniejszą pętlę na szyjach mieszkańców. Zaduch piekielnie upalnego lipca cudownie koreluje z polityczną duchotą. Niejednoznaczni moralnie bohaterowie, trudne decyzje i próby utrzymania nie tylko pozycji, ale i życia w ogarnianym szaleństwem państwie.
Polecam.
Dla...