Krzysztof K. Słowiński

Prąd zmienny, promienie X, zdalne sterowanie radiowe, elektrownia wodna na Niagarze, łapanie i wytwarzanie piorunów o mocy milionów woltów, promienie śmierci czy w końcu transmisja przesyłania energii drogą bezprzewodową to tylko najważniejsze z naukowych osiągnięć którym życie poświęcił Nikola Tesla. ,,Władca Piorunów" to nie tylko zwykła biografia jedynego w swoim rodzaju człowieka, to portret całej epoki elektryczności i wynalazków. Bardzo mocnym punktem są opisy: Dalmacja, Serbia, Niagara Falls, Colorado Springs, Nowy Jork to tylko niektóre miejsca ukazane z prawdziwie turystycznym polotem - byłem zaskoczony zręcznością autorów na tym polu. Świetnie przedstawili także tło kolejnych mijających epok w których przyszło żyć Tesli: schyłek XIX wieku, I Wojna Światowa, Prohibicja w latach 20 to te najważniejsze. Czyta się to miejscami niczym dobrą powieść i zdziwiony jestem negatywnym opiniom w tym temacie. Narracja prowadzi nas od młodości Tesli aż do przybycia do USA i rzucenia się w wir tworzenia wynalazków. Czytamy o tym jak funkcjonowało środowisko naukowe w Stanach Zjednoczonych w II połowie XIX wieku. Odkrycia, wynalazki, wykłady, patenty, laboratoria, groźne doświadczenia ale także wszechobecna rywalizacja i kapitalizm czyli jak to wszystko skomercjalizować by finalnie spieniężyć. Mistrzem tego ostatniego okazał się Thomas Alva Edison który w odróżnieniu od Tesli umiał zarabiać na swoich wynalazkach. Nikola - niestety nie. Cudowny umysł z którego pomysłów korzystali często inni, praktycznie do końca życia pozostał biedny. Niejednokrotnie naciągany przez elitę bankierską i kolegów naukowców po fachu poświęcił życie okiełznaniu siły prądu a nie gromadzeniu mamony. Wielki wizjoner niestety nie potrafił zadbać o swoje interesy. I tak książka wyjaśnia, że np. pionierem radia był nie jak powszechnie się uważa Guglielmo Marconi ale właśnie Nikola Tesla. A to Marconi dostał patent i zbił na nim majątek. W książce spotkamy także inne nazwiska związane z rewolucją XIX wieczną jak Faraday, Graham Bell, Roentgen, Twain i inni. Widzimy także naszego bohatera jako eleganta i ekscentryka. Fabularyzowana momentami koncepcja książki bardzo mi odpowiadała. Częste wstawki z autobiografii Tesli uwiarygadniają narrację, wiele jednak pozostaje tajemnic i niedomówień. Pozycja zdecydowanie warta uwagi a jeśli mam się czegoś czepić - troszkę przydługa. Ja jednak nie nudziłem się ani przez chwilę. W konkluzji przychodzi mi na myśl angielska fraza ,,gone but not forgotten". Brawo Panie Tesla zasłużył Pan na wieczną sławę!