strona 9
góra

Niektóre źródła (strona IV) tej książki podają że to było 66 dni.

strona 13
środek
Według Marcina Westphala do końca wojny wcielono do marynarki 120 okrętów typu XXI ale jedynie trzy z nich uzyskały pełną gotowość bojową.
Czy masa baterii akumulatorów OP jest wyznacznikiem przegranej bitwy o Atlantyk?


strona 15
środek
Na terenie okupowanej Polski elementy okrętów podwodnych były wytwarzane chyba tylko na terenie Gdyni.

Niemiecka Marynarka Wojenna nie posiadała "żywych torped" ani bezzałogowych jednostek podwodnych.

strona 17
góra
Na dzień 9 maja 1945 r. według http://uboat.net/boats/patrols/search.php na patrolach bojowych przebywało 48 okrętów podwodnych. Los każdego z nich jest znany i opisany.

strona 22
dół
"Silniki MAN uruchamiano [...] przy prędkości równej 10 w." Jaki był napęd przy innych prędkościach (poniżej 10 w.)

strona 23
środek
"Tysiące rur i przewodów..." jeśli podzielić rurociągi na poszczególne odcinki.


strona 24
góra
Co oznacza "...wyłaziła z niego dzika świnia!" Okręty typu VII nie były szczególnie uciążliwe (w porównaniu do innych OP) podczas sztormowej pogody.

strona 25
dół
"Porucznik marynarki Schäffer otrzymał przydział..." jako kto?

strona 29
góra
FuMB 7 Naxos U nowoczesny ale wprowadzany już od września 1943 r.
FuMB Ant. 24 CubaIa - Fliege - używany od lutego 1944 r.
FuMB Ant 25 Mücke - znany od maja 1944 r.

Okręty typu VIIC od 1944 r. miały w etacie czterech ludzi w dziale radiowym.

strona 30
środek
Odmiana rzeczownika chrapa:

Przypadek Liczba pojedyncza Liczba mnoga
Mianownik (kto? co?): chrapa chrapy
Dopełniacz (kogo? czego?): chrapy chrap
Celownik (komu? czemu?): chrapie chrapom
Biernik (kogo? co?): chrapę chrapy
Narzędnik (z kim? z czym?): chrapą chrapami
Miejscownik (o kim? o czym?): chrapie chrapach
Wołacz (hej!): chrapo chrapy

Chrapy był urządzeniem umożliwiającym wypuszczanie i wpuszczanie powietrza przy jednoczesnej blokadzie wody. Początkowo posiadały one zawór pierścieniowy (Ringschwimmer). Później udoskonalony zawór kulowy (Kugelschwimmer). Ten drugi zawór był seryjnie montowany na masztach chrapów od 1944 r. Maszt posiadał długość 8,3 m licząc od poziomu pokładu. Miał on średnicę 22 cm i mieściły się w nim dwie rury. Pierwsza służyła do odprowadzania spalin z silników wysokoprężnych, druga do dostarczania świeżego powietrza do wnętrza okrętu. Stojący pionowo, po lewej stronie kiosku, maszt był opuszczany hydraulicznie do pozycji poziomej i chowany z specjalnym zagłębieniu w kadłubie. Korzystanie z chrap mogło się odbywać jedynie przy prędkościach wynoszących 6 w, co było zdecydowanie ich wadą.


strona 31
góra
Wg. M. Borowiak - U-Booty typu II chrapy elektropneumatyczne były zainstalowane na U-149.

dół
Właściwie to wszystkie niemieckie OP były jednokadłubowe.


strona 32
środek
Załadowano środki bojowe (torpedy i skrzynie z amunicją).

Zgodnie z Type VIIC Manual

Zbiorniki paliwowe typ VIIC:
Main ballast and reserve fuel oil tank 2 SB 11,3 m3
Main ballast and reserve fuel oil tank 2 PS 11,3 m3
Main ballast and reserve fuel oil tank 4 SB 13,3 m3
Main ballast and reserve fuel oil tank 4 PS 13,3 m3
Regulating and reserve fuel oil tank 1 SB 4,7 m3
Regulating and reserve fuel oil tank 1 PS 4,7 m3
Fuel oil tank 1 (internal) 37,9 m3
Fuel oil tank 2 (internal) 32,8 m3
Fuel oil collecting tank 0,425 m3

Total capacity: 129,7 m3

Co przy średniej gęstości oleju napędowego 0,876 t/m3 daje wynosiło 113,7 t.




. Okręty typu VIIC posiadały także się zbiornik nr 1, 2 i 3 (Torpedozellen) umieszczone po obu burtach. Ich zadaniem było równoważenie ciężaru wystrzelonych torped. Zbiornik nr 1 znajdował się w rufowym przedziale torpedowym i mógł kompensować brak dwóch torped rufowych. Pozostałe zbiorniki 2 i 3 znajdywały się pod magazynem torped w dziobowym przedziale torpedowym. Paliwo można było bunkrować do zb. kompensacyjnych nr. 1 i 3 (około 8 ton) a nie do komór torpedowych. Zbiorniki zasadnicze 32 i 37 m3 były największe na okręcie ale nie były "olbrzymie".

strona 36
środek
Podporucznik marynarki Albert Kauhn. Na stronie 27 i 132 występuje jako Albert Kahn (II oficer).

strona 39
środek
Z U977 usunięto część uzbrojenia. Autor nie podaje jakie uzbrojenie usunięto. Zgodnie ze str. 32 załadowano w Kilonii torpedy. Ile torped załadowano w Frederikshaven?
Stan paliwa w Frederikshaven wynosił 85 ton co przy średniej gęstości oleju napędowego 0,876 t/m3 wynosiło 97 m3. (na standardowe 129,7 m3.

Na U977 był jeden oficer - mechanik (nie I oficer mechanik).





6. Torpedy zapasowe


strona 40
środek
10 % szans na zatopienie statku to znaczy 1 zatopiony na 10 spotkanych?

strona 42
środek
Tlenek uranu tak jak i pozostały ładunek U234 był zdobyczą wojenną USA.

strona 43
góra
Pokładowe (lotnicze) radary nie wykrywają zanurzonego OP.

środek
Niekierowane pociski rakietowe nie nadają się do ataku na zanurzony okręt podwodny. Relacja dowódcy U977 mogła wyrażać jedynie jego przypuszczenia.
Niestety Autor nie podaje daty wyjścia U977 z Frederikshaven. Ataki powietrzne na U977 miały miejsce między 16 a 20 kwietnia.

strona 73
środek
Specjalny basen był na terenie Gdyni.

strona 78
góra
Dla Autora istnieją dwa położenia okrętu podwodnego: w zanurzeniu i na głębokości peryskopowej. Okręt chroniony przez radar? Pracujący radar jest jak latarnia morska w nocy.

środek
Instrukcja obsługi okrętu typu VIIC ma odmienne zdanie na temat wykorzystania peryskopów.


dół
Peryskopy:
Okręty typu VII posiadały dwa peryskopy firmy Zeiss umieszczone w kiosku według schematu sprawdzonego na typie UB III. Peryskop bojowy (ASR – Angriffssehrohr) był wysuwany hydraulicznie na wysokość 5,3 m ponad kiosk. Średnica jego rury wynosiła 18 cm, długość optyczna 750 cm, długość zaciskowa 2 m. Głowica obserwacyjna posiadała średnicę 31 mm, średni-cę zewnętrznej soczewki 4 mm oraz powiększenie od 1,5 do 6x. Zakres obserwacji poziomej wynosił 360º oraz pionowej od -15º do +20º. Drugim mniejszym peryskopem był bojowy peryskop nocny (NLSR – Nachtluftzielsehrohr). Wysuwał on się hydraulicznie na wysokość 2,7 m ponad kiosk. Jego głowica miała średnicę 80 mm, średnica zewnętrznej soczewki 7 mm oraz powiększenie od 1,5 do 6x. Zakres obserwacji poziomej wynosił 360º oraz pio-nowej od -10º do +90º. Peryskopy były produkowane przez firmy Zeiss w Jenie, Askania w Berlinie oraz w Nedinsco w Holandii.


strona 93
góra
Większość źródeł podaje datę 10 maja 1945 r. a nie noc z 10 na 11 maja.

strona 94
góra
Przegłębienie 30 stopni przy wynurzonych dziobowych sterach głębokości to znaczna przesada.







strona 103
środek
Instalacja odsalania wody morskiej była przeznaczona do produkcji wody do akumulatorów a nie do spożycia przez załogę.



strona 104
góra
Poślizg sprzęgła objawia się wzrostem obrotów silnika i spadkiem jego obciążenia.

dół
Specyfika okrętu podwodnego polega na tym że załoga zawsze pozostaje pod pokładem, niezależnie od położenia OP.

Autor używa określenia "głębokość podsłuchowa". Jaka by ona nie była to ciężko sterować na jakąkolwiek głębokość przy zastopowanych maszynach.

Autor powinien zdecydować czy warstwa wody chroniła okręt czy też była śmiercionośna.


strona 106
środek
Pozycja 1500 km od Półwyspu Iberyjskiego i na północ od Azorów wydaje się być błędna. Odpowiada pozycji AK9919.
Bardziej prawdopodobna jest "na południe od Azorów"
strona 107
góra
"Zapas paliwa skurczył się o połowę". Pozostało 40-45 ton oleju napędowego. To znaczy że na wyjściu było 80-90 ton. Czyli tyle ila na wyjściu z Frederikshaven.

dół
Przez ostatnie 50 dni płynęli tylko w zanurzeniu a teraz "po staremu".

strona 115
środek
Cztery okręty podwodne wraz z U977 i U530? Które to okręty? Dziś znamy już los chyba wszystkich niemieckich okrętów podwodnych.


strona 117
środek
W kwietniu 1945 roku Admirał Dönitz miał do dyspozycji w Europie jeden okręt typu XB - U234 i właśnie go wykorzystał do celów transportowych.
Dostępne były trzy okręty typu IXD2: U875, U874, U761.
Z okrętów typu XXI w kwietniu 1945 roku jedynie okręty U2506, U2511, U3008 były w stanie gotowości bojowej.

strona 9
góra

Niektóre źródła (strona IV) tej książki podają że to było 66 dni.

strona 13
środek
Według Marcina Westphala do końca wojny wcielono do marynarki 120 okrętów typu XXI ale jedynie trzy z nich uzyskały pełną gotowość bojową.
Czy masa baterii akumulatorów OP jest wyznacznikiem przegranej bitwy o Atlantyk?


strona 15
środek
Na terenie okupowanej Polski elementy...

Podręcznik jak do jazdy samochodem. Kierowanie okrętem podwodnym nie jest trudne, ale trzeba to trenować.

Podręcznik jak do jazdy samochodem. Kierowanie okrętem podwodnym nie jest trudne, ale trzeba to trenować.

Jasno napisana instrukcja. Teraz wiadomo jak się to robi.

Jasno napisana instrukcja. Teraz wiadomo jak się to robi.

Słabo napisana książka. I marnie przetłumaczona. Autor już w 1948 wspomina KGB (istniejące od 54 r). Myli polski czerwiec 56 z niemieckim lipcem 53 a do tego robi to w opisie zdarzeń z roku 55.
K-19 nie miał 8 wyrzutni torped 533 mm. Tytuł S.O.S. z głębin odnosi się raczej nie do podwodnych awarii - opisano tylko jedną - ale do głębi radzieckiego `stanu umysłu`.

Słabo napisana książka. I marnie przetłumaczona. Autor już w 1948 wspomina KGB (istniejące od 54 r). Myli polski czerwiec 56 z niemieckim lipcem 53 a do tego robi to w opisie zdarzeń z roku 55.
K-19 nie miał 8 wyrzutni torped 533 mm. Tytuł S.O.S. z głębin odnosi się raczej nie do podwodnych awarii - opisano tylko jedną - ale do głębi radzieckiego `stanu umysłu`.

Praca oparta na artykułach prasy zachodniej. Oprócz katastrofy pokazuje stan rosyjskiej floty, a często też stan rosyjskiego społeczeństwa.
Razi nieco niski poziom tłumaczenia (jak sądzę) terminologii technicznej i morskiej.

Praca oparta na artykułach prasy zachodniej. Oprócz katastrofy pokazuje stan rosyjskiej floty, a często też stan rosyjskiego społeczeństwa.
Razi nieco niski poziom tłumaczenia (jak sądzę) terminologii technicznej i morskiej.

Solidne przedstawienie dokumentów. Chyba wszystkich dostępnych. Brak określenia Tajnych Współpracowników.

Solidne przedstawienie dokumentów. Chyba wszystkich dostępnych. Brak określenia Tajnych Współpracowników.

Nie mam zaufania do autora który myli „szparagi” z „węgorzami”.

Tytuł oraz podtytuł powinny być zamienione. 2/3 objętości książki jest poświęcone Bitwie o Atlantyk natomiast tylko 1/3 dotyczy rzeczywiście „zabójców”.
Historia Bitwy o Atlantyk jest kompilacją dotychczasowych źródeł – głównie - Clay Blair Hitlera wojna U-bootów T1/T2, czasem dość dosłowną.
Mnie osobiście taki podział rozczarował zupełnie. Do tego brakuje mi bardziej szczegółowego opisu taktyki stosowanej podczas eskortowania konwojów, wykrywania okrętów podwodnych oraz ich atakowania.
Nie ma zbiorczego zestawienia (rankingu) dla poszczególnych rekordzistów – personalnie, zespołowo czy rodzajami broni.
Sporo błędów formalnych, trochę redakcyjnych.
Brak dociekliwości w rozwinięciu działań bojowych 304 Dywizjonu przeciw U-Bootom.
Brak możliwości identyfikacji zdjęć.
Brak podania źródła dla poszczególnych zdjęć.

Nie mam zaufania do autora który myli „szparagi” z „węgorzami”.

Tytuł oraz podtytuł powinny być zamienione. 2/3 objętości książki jest poświęcone Bitwie o Atlantyk natomiast tylko 1/3 dotyczy rzeczywiście „zabójców”.
Historia Bitwy o Atlantyk jest kompilacją dotychczasowych źródeł – głównie - Clay Blair Hitlera wojna U-bootów T1/T2, czasem dość dosłowną.
Mnie osobiście...

Szkoda czasu

Szkoda czasu

Solidna historia i podstawy działania ENIGMY.

Solidna historia i podstawy działania ENIGMY.